Pełny tekst orzeczenia

UZASADNIENIE

Powód (...) spółka akcyjna w W. wniosła przeciwko pozwanej (...) spółce z ograniczona odpowiedzialnością w S. o zapłatę kwoty 11165,20 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwot: 779,52 zł od dnia 30.07.2019 do dnia zapłaty, 903,71 zł od dnia 31.12.2019 do dnia zapłaty, 276,75 zł od dnia 02.07.2019 do dnia zapłaty, 7502,45 zł od dnia 30.07.2019 do dnia zapłaty, 673,40 zł od dnia 01.10.2019 do dnia zapłaty, 1029,37 zł od dnia 31.01.2020 do dnia zapłaty oraz kosztów procesu w tym kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych

W uzasadnieniu wskazała, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczyła na rzecz pozwanej usługi naprawcze pojazdów samochodowych wraz z zakupem niezbędnych części. Na tej podstawie strona powodowa wystawiła faktury VAT, które pozwana zobowiązana była uregulować na rzecz powódki w całości, w terminach w nich zakreślonych. Strona pozwana nie wywiązała się ze swojego zobowiązania i nie uregulowała należności.

Nakazem zapłaty z dnia 13 maja 2022 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie X Wydział Gospodarczy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2022 r. Sąd zawiesił postępowanie na skutek niemożności doręczenia korespondencji pozwanej.

Postanowieniem z dnia 28 września 2022 r. Sąd, na wniosek powódki, ustanowił dla pozwanej kuratora w osobie asystenta sędziego Michała Ciulęby. W przepisanym terminie kurator pozwanej wniósł sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu.

W uzasadnieniu zakwestionował roszczenie co do zasady jak i wysokości podnosząc, że przedłożone przez powódkę faktury nie zawierają podpisu pozwanej, ani żadnej innej osoby, która byłaby przez nią upoważniona do dokonania takiej czynności. Nadto podniósł, że przedłożona korespondencja e-mail nie potwierdza zlecenia przez pozwaną przeprowadzenia określonej naprawy oraz zaakceptowanie kosztów, gdyż nie wiadomo kto je miał wysyłać w imieniu pozwanej i czy posiadał on stosowne pełnomocnictwa do reprezentowania pozwanej. Kurator podniósł, że nawet gdyby przyjąć, że pozwana zleciła określone czynności naprawcze, to nie można na podstawie załączonych do pozwu dokumentów ustalić, co było przedmiotem zlecenia, a w szczególności, jakie wynagrodzenie powódki zostało przez pozwaną zaakceptowane. Co więcej, ani z pozwu, ani z załączników nie wynika nawet model i marka pojazdu, którego to miała dotyczyć naprawa - a jest to tym bardziej istotne, że w wiadomościach e-mail pojawiają się nie jeden, a dwa różne numery rejestracyjne. Kurator pozwanej zakwestionował także wymagalność faktur załączonych do pozwu podnosząc, że powódka nie załączyła do pozwu ani żadnego dokumentu, który wskazywałby, że przedmiotowe faktury w ogóle zostały pozwanej doręczone, jak również powódka nie wezwała pozwanej do zapłaty.

W toku postępowania strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczyła na rzecz pozwanej usługi naprawcze samochodów wraz z zakupem niezbędnych części.

W związku z tym powódka (...) spółka akcyjna w dniu 31 maja 2029r. zwróciła się do pozwanej (...) spółce z ograniczona odpowiedzialnością o zgodę na zakupu opon do pojazdu o nr rej. (...) w ilości 4 sztuk. W imieniu pozwanej M. B. zaakceptował zlecenie w wiadomości e-mai. Następnie powódka wystawiła na rzecz pozwanej fakturę Vat nr (...) na kwotę 779.52 zł związana z zakupem opon.

Dowód:

- faktury VAT nr (...) na kwotę 779.52 zł dotyczącej zlecenia (...) na opony k.39,

- wiadomość mailowa powódki, k. 121-123

- wiadomość mailowa pozwanej, k. 120.

Również w maju 2019r. powódka wystawiła na rzecz pozwanej fakturę VAT nr (...) z dnia 30 sierpnia 2019 r. na kwotę 673.40 zł terminem płatności na dzień 2019-09-29.

Dowód:

- fakturę VAT nr (...) z dnia 30 sierpnia 2019 r. na kwotę 673.40 zł terminem płatności na dzień 2019-09-29, k. 41.

W maju 2019r. pozwana zleciła powódce naprawę pojazdu o nr rej (...). Powódka sporządziła kosztorys pod numerem zlecenia (...). Koszt usługi i zakupu części wyniósł 3 154,95 zł. W wiadomości e-mail M. B. w imieniu pozwanej autoryzował zlecenie serwisowe (...).

Dowód:

- kosztorys, k. 114

- wiadomość mailowa, k. 155.

W czerwcu 2019r. pozwana zleciła powódce naprawę w pojeździe nr rej. (...). W związku z czym powódka sporządziła kosztorys o nr zlecenia2 (...) Koszt usługi i zakupu filtra wyniósł 106,92 zł. W wiadomości e-mail M. B. w imieniu pozwanej zaakceptował to zlecenie serwisowe.

Dowód:

- kosztorys, k. 113

- wiadomość mailowa, k. 135.

W zakresie tego samego pojazdu niezbędna była dalsza naprawa. Powódka sporządziła kolejny kosztorys, który pozwana poprzez M. B. zaakceptowała. Zlecenie u powódki otrzymało numer (...). Koszt usługi i zakupu części towarów wyniósł 745,28 zł.

Dowód:

- kosztorys, k. 112

- wiadomość mailowa, k. 160.

Pozwana zleciła w czerwcu 2019r. powódce również naprawę pojazdu o nr rej. (...). Powódka przesłała drogą mailowa specyfikację naprawy w zakresie wymiany kompletu hamulców. Powódka wystawiła na pozwaną zlecenie nr (...). W wiadomości e-mail M. B. w imieniu pozwanej zaakceptował to zlecenie w całości.

Dowód:

- wiadomość mailowa z kosztorysem, k. 127-128

- wiadomość mailowa, k. 125.

Z tytułu powyższych napraw o numerach zleceń: (...), (...), (...), (...), powódka wystawiła fakturę VAT nr (...) z dnia 28 czerwca 2019 na łączną kwotę 7502,45 zł, z terminem płatności na dzień 28 lipca 2019 r.

Dowód:

- faktura, k. 42.

W sierpniu 2019r. pozwana zleciła powódce naprawę pojazdu (...). Przesłała pozwanej kosztorys napraw, a zleceniu nadała numer (...). Pozwana zaakceptowała kosztorys i prosiła o naprawę.

W związku z tym powódka wykonała zlecenie i wystawiła fakturę nr (...) z dnia 30 sierpnia 2019 r. na kwotę 673,40 zł z terminem płatności do 29 września 2019r.

Dowód:

- fakturę VAT nr (...) z dnia 30 sierpnia 2019 r., k. 44

- kosztorys, k. 109,

- wiadomość pozwanej, k. 140.

Następnie powódka wystawiła pozwanej fakturę VAT nr (...) z dnia 19 listopada 2019 na kwotę 903,71 zł terminem płatności na dzień 29 grudnia 2019r.

Dowód:

- fakturę VAT, k. 40.

W grudniu 2019r. powódka wystawiła fakturę VAT nr (...) z dnia na kwotę 1029,37 zł terminem płatności na dzień 30 stycznia 2020 r. do zlecenia (...).

Dowód:

- faktura, k. 45.

W związku z brakiem płatności strona powodowa pismem z dnia 20 grudnia 2021r. wezwała stronę pozwaną do zapłaty kwoty 11 165,20 zł.

Dowód:

-pismo strony powodowej z dnia 2021-12-20 wraz z dowodem nadania k.165-167.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części (65 %).

Powódka swoje roszczenie wywodziła z treści art. 627 k.c. wskazując, że mimo wykonania umowy o dzieło polegające na wykonaniu prac naprawczych pojazdu należącego do pozwanego nie otrzymała od niego wynagrodzenia w wyznaczonym terminie. Zgodnie z treścią art. 627 kodeksu cywilnego przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Nadto powódka wskazywała, że dokonała również sprzedaży na rzecz pozwanej części do pojazdów, jak np. opony, tym samym roszczenie oparte było również o treść art. 535 kc - przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Powódka winna była więc wykazać fakt zawarcia umowy, jej treści oraz wykonania. Nadto biorąc pod uwagę zarzuty kuratora pozwanej, kwestionującego roszczenie zarówno w zakresie istnienie poszczególnych zleceń, ich akceptacji, jak i wysokości żądania, nie sposób było uznać, że pozwana przyznała fakty niewykazane dowodowo.

W świetle zaoferowanych przez powódkę dowodów uznano, że wykazała ona roszczenia wynikające z wierzytelności wskazanych w fakturach:

1) nr (...) na kwotę 779.52 zł dotyczącej zlecenia (...) na opony,

2) nr (...) F./19/F na kwotę (...).45 zł (k.42) potwierdzonej zleceniem, , , (...) (k.125), przy czym wykazała zasadność żądania z tej faktury kwoty 5 839,46 zł

3) nr (...) F./19/F na kwotę 673.40 zł dotyczącej zlecenia (...) (k.109,140).

Do takiej oceny doprowadziło ustalenie, że zakup opon wynikający z pierwszej faktury został wykazany prowadzona między stronami korespondencją. Wiadomością z 31 maja 2019r. przedstawiciel powódki wskazywał na konieczność zakupu opon do pojazdu (...), wskazał już wówczas cenę towaru. Przedstawiciel pozwanej w tym samym dniu w odpowiedzi na maila (k. 123,120) potwierdził wolę zakupu opon. Tym samym uznano, że bez wątpienia strony zawarły umowę sprzedaży, określiły cenę, a pozwana zobowiązała się do zapłaty. Roszczenie w tym zakresie uwzględniono w całości.

W zakresie drugiej uznanej za wykazaną wierzytelności wynikającej z faktury (...)/F./19/F, powódka przedstawiła kosztorysy naprawa i ich akceptację przez pozwaną w zakresie zleceń: (...) (k.112,160), (...) (k.113,135), (...) (k.114,155) oraz (...) (k.125, 127-128). Powód dźwignął ciężar wykazania, że pozwana istotnie zlecała usługi, znała ich koszt oraz go akceptowała. Wskazywały na to powołane dokumenty kosztorysów oraz wiadomości mailowe, w których pozwana jednoznacznie zaakceptowała koszty naprawy (maile na kartach 155, 135, 160, 125). Łączna wartość tych zleceń wynosiła 5839,46 zł brutto, na którą składały się koszty wynikających z kosztorysów: 745,28 zł, 106,92 zł, 3154,95 zł oraz koszty związane ze zleceniem wymiany hamulców do zlecenia (...). Mimo bowiem, że powódka nie złożyła żadnego zaakceptowanego przez pozwaną kosztorysu tej naprawy, uznano, że skoro pozwana zgodziła się i zleciła powódę naprawę hamulców opisaną w wiadomości mailowej (k. 127-128) to w tym wzlędzie godziła się na poniesienie rynkowych kosztów takiej naprawy. Dlatego też uwzględniono wskazany na fakturze7713/F./19/F koszt: klocki hamulcowe – 124,37 zł oraz 135,45 zł, tarcze hamulcowe – 230,60 zł oraz 249,96 zł, wraz z 23% VAT. W pozostałym zakresie żądania wynikającego z (...) F./19/F (k. 42) powódka nie wykazała ani istnienia zleceń opisanych na fakturze, ani ich akceptacji przez pozwaną, ani umówionej wartości.

W zakresie trzeciej faktury - (...) F./19/F - uznano, że wierzytelności powoda została wykazana kosztorysem (k. 109) zaakceptowanych jednoznacznie przez pozwaną (k. 140).

Łącznie powódka wykazała roszczenie na kwotę 7292,38 zł (5839,46 zł, 779,52 zł, 673,40 zł) i taką kwotę Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki.

W pozostałym zakresie tj. co do roszczeń wywodzonych z faktur Vat nr (...), powódka nie przedłożyła jakichkolwiek dowodów wskazujących z jakiego tytułu wywodzi swoje żądanie. Nie przedłożyła ani zleceń naprawy, zakupu części, kosztorysów czy też ich akceptacji. Sama zaś faktura została wystawiona przez powódkę, nie została podpisana przez przedstawiciela pozwanej, a w kontekście zarzutów pozwanej, mogła być uznana wyłącznie za dowód księgowy, a nie dowód istnienia umowy, jej zgodnie ustalonej treści czy też wykonania umowy. Co więcej sam powód w piśmie z 28.11.2022r. (k. 105) cytując treść uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach I ACa 219/02, OSA 2004, potwierdza, że faktura wyłącznie w połączeniu z innymi dowodami, np. zeznaniami świadków, dokumentami, może stanowić dowód spełnienia świadczenia. Skoro w okolicznościach sprawy powód w zakresie ww. trzech faktur nie przedłożył żadnego innego dowodu potwierdzającego zasadności ich wystawienia, nie sposób było uznać roszczeń w tym względzie za wykazanych. Tym samym w tej części powództwo zostało oddalone.

Jedynie na marginesie należało wskazać, że część przedłożonych przez powódkę dokumentów (np. k. 145), w żaden sposób nie korespondowała z przedłożonymi fakturami. Wiadomości mailowe odnosiły się do innych zleceń niż opisane w będących przedmiotem żądania fakturach VAT, tym samym nie wnosiły nic do sprawy.

Orzeczenie o odsetkach ustawowych za opóźnienie zapadło w oparciu o treść przepisu art. 481 § 1 k.c., zasądzając jej od dnia 27.12.2021r. co wynikało z wezwania do zapłaty z dnia 20.12.2021r. (k. 165 i nast.).

O kosztach procesu orzeczono w pkt. III na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i 100 k.p.c. Powód wygrał sprawę w 65 %. Na koszty poniesione przez powoda składa się opłata od pozwu 750 złotych, opłata od pełnomocnictwa 17 złotych, wynagrodzenie pełnomocnika 3600 złotych oraz 2400 zł wynagrodzenie za postępowanie (...), zaliczka na kuratora w kwocie 1440 zł . Łącznie to kwota 8207 zł i pozwana powinna zwrócić z tego 65 % czyli 5334,55 zł.

O odsetkach od kosztów procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c.

Jednocześnie w pkt. IV wyroku Sąd przyznał M. C. pełniącemu obowiązki kuratora pozwanej wynagrodzenie w kwocie 1 440 zł, stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej z dnia 9 marca 2018 r. przy uwzględnieniu wskazanej przez powoda wartości przedmiotu sporu. Wysokość wynagrodzenia kuratora są ustalił stosownie do § 1 ust. 1 cyt. rozporządzenia, zgodnie z którym wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej, zwanego dalej „kuratorem”, ustala się w kwocie nieprzekraczającej 40 % stawki minimalnej, ustalonej w tym przypadku zgodnie z § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

ZARZĄDZENIE

(...)

(...)

(...)

(...)