UZASADNIENIE |
||||||||||||||||||||||
|
Formularz UK 2 |
Sygnatura akt |
VI Ka 202/25 |
||||||||||||||||||||
|
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: |
1 |
|||||||||||||||||||||
|
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA |
||||||||||||||||||||||
|
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||||
|
wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 20 stycznia 2025 roku w sprawie II K 457/24 |
||||||||||||||||||||||
|
1.2. Podmiot wnoszący apelację |
||||||||||||||||||||||
|
☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
||||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżyciel posiłkowy |
||||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżyciel prywatny |
||||||||||||||||||||||
|
☐ obrońca |
||||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
||||||||||||||||||||||
|
☐ inny |
||||||||||||||||||||||
|
1.3. Granice zaskarżenia |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
||||||||||||||||||||||
|
☐ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☒ w całości |
|||||||||||||||||||||
|
☐ w części |
☒ |
co do winy |
||||||||||||||||||||
|
☒ |
co do kary |
|||||||||||||||||||||
|
☒ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
|||||||||||||||||||||
|
1.1.2. Podniesione zarzuty |
||||||||||||||||||||||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
||||||||||||||||||||||
|
☐ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
|||||||||||||||||||||
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany |
|||||||||||||||||||||
|
☐ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
|||||||||||||||||||||
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, |
|||||||||||||||||||||
|
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
|||||||||||||||||||||
|
☐ |
||||||||||||||||||||||
|
☐ |
brak zarzutów |
|||||||||||||||||||||
|
1.4. Wnioski |
||||||||||||||||||||||
|
☒ |
uchylenie |
☐ |
zmiana |
|||||||||||||||||||
|
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami |
||||||||||||||||||||||
|
1.5. Ustalenie faktów |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.3. Fakty uznane za udowodnione |
||||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||||||||
|
2.1.1.1. |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione |
||||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||||||||
|
2.1.2.1. |
||||||||||||||||||||||
|
1.6. Ocena dowodów |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów |
||||||||||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu |
||||||||||||||||||||
|
1.1.6.
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów |
||||||||||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu |
||||||||||||||||||||
|
3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków |
||||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Zarzut |
|||||||||||||||||||||
|
3.1. |
błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mającego wpływ na jego treść polegający na nieuzasadnionym przyjęciu, że oskarżony nie zasługuje na karę, a jego wina i stopień społecznej szkodliwości czynu nie są jednak znaczne, podczas gdy prawidłowa analiza całości zgromadzonego materiału wskazuje, że oskarżony dopuścił się czynu, którego stopień społecznej szkodliwości jest znaczny |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny |
||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny |
||||||||||||||||||||||
|
Apelacja prokuratora jest zasadna w takim stopniu, że na skutek jej wniesienia powstały podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku. Na wstępie należy przede wszystkim stwierdzić, iż sąd I Instancji w oparciu o właściwie przeanalizowany i oceniony materiał dowodowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, a na ich podstawie wywiódł prawidłowe wnioski, co do sprawstwa i winy oskarżonego w zakresie zarzucanego i przypisanego mu czynu. Należy podkreślić, że sąd rejonowy dokonał właściwej analizy wszystkich ujawnionych w sprawie dowodów, ocenił je zgodnie z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Z uwagi na brak zastrzeżeń apelującego, co do poczynionych ustaleń faktycznych (w zakresie sprawstwa oskarżonego), bardziej szczegółowa analiza wyroku w tym zakresie jest bezcelowa. Tym bardziej, że powyższa część pisemnych motywów orzeczenia została w całości podzielona przez sąd odwoławczy. Sąd odwoławczy poprzestanie na podzieleniu ustaleń sądu meriti, że o sprawstwie oskarżonego zarzuconego mu czynu decydują dowody w postaci wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków J. W. i A. M. oraz nieosobowy materiał dowodowy w postaci protokołów użycia urządzeń alkometr i alkosensor. Wbrew twierdzeniom apelującego sąd rejonowy prawidłowo ustalił, że w sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki uzasadniające zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania. Występowanie wszystkich tych przesłanek należycie ocenił i uzasadnił. Prokurator kładzie nacisk na stopień nietrzeźwości oskarżonego, który faktycznie był duży. Jednak pomija, że do okoliczności czynu istotnych z punktu widzenia stopnia społecznej szkodliwości przestępstwa z art. 178 a § 1 kk należy nie tylko stopnień intoksykacji alkoholem. Określenie "nie jest znaczny" w odniesieniu do stopnia społecznej szkodliwości nie ma tego samego znaczenia, co termin "nieznaczny" i obejmuje swoim zakresem także wypadki o "średnim" stopniu społecznej szkodliwości. Oskarżony prowadził pojazd w porze nocnej, kiedy natężenie ruchu jest mniejsze. Nie przewoził pasażerów. Nie spowodował również bezpośredniego zagrożenia w ruchu drogowym, lecz zatrzymany został w ramach rutynowej kontroli drogowej, a zatem jego zachowanie na drodze nie budziło zastrzeżeń. Wobec funkcjonariuszy Policji był spokojny i stosował się do ich poleceń. Dodatkowo, oskarżony nie był uprzednio karany sądownie, choćby za przestępstwo nieumyślne, prowadzi ustabilizowany tryb życia i przejawia dbałość o zatrudnienie. Jest oceniony jako sumienny pracownik oraz posiada pozytywny wywiad kuratora. Jest młodym mężczyzną. Jednocześnie od samego początku przyznawał się do winy i zrozumiał, że prowadzenie pojazdu bez pewności co do swojej trzeźwości, było niewłaściwe, co pozwala na przyjęcie, że ponownie nie popełni tego samego błędu w przyszłości. Okoliczności te w pełni uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Nie można bowiem przyjąć za słuszną tezę, którą zdaje się forsować w apelacji prokurator, iż w przypadku czynów kwalifikowanych z art. 178a § 1 kk wykluczone jest zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania, co do zasady, gdyż tego typu czyny są wysoce społecznie szkodliwe. Co prawda, przypadki prowadzenia pojazdów pod wpływem alkoholu są nagminne, a wpływ alkoholu na reakcje kierowców ignorowany przez kierujących, tym niemniej trzeba zaznaczyć, że sytuacja oskarżonego była jednak nieco odmienna. Reasumując stwierdzić należy, że wbrew twierdzeniom podniesionym w apelacji, w rozpoznawanej sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki określonego w art. 66 § 1 i 2 kk warunkowego umorzenia postępowania, a przepis art. 115 § 2 kk został prawidłowo zastosowany. Jak najbardziej słuszne jest w przedmiotowej sprawie odstąpienie przez sąd meriti od orzeczenia przepadku równowartości pojazdu kierowanego przez oskarżonego w chwili inkryminowanego mu czynu. W tym miejscu sąd odwoławczy podziela zapatrywania zawarte w odpowiedzi na apelację obrońcy oskarżonego w kwestii charakteru środka i jego represyjności. Jak słusznie zważył sąd meriti, pojazd nie jest własnością oskarżonego, jest własnością leasingową pracodawcy. Jego wartość została wyceniona na kwotę 65.000 zł. Konieczność uiszczenia tej kwoty, biorąc pod uwagę wysokość wynagrodzenia uzyskiwanego przez oskarżonego, składniki jego majątku, mogłaby spowodować powstanie po stronie oskarżonego, który jest młodym człowiekiem, utrzymującym mieszkanie bez pomocy rodziny i bliskich, trudnej sytuacji materialnej i bytowej. Oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia, zarobkuje, nie był dotychczas karany, zrozumiał swój błąd, posiada partnerkę. Także okoliczności popełnienia czynu omówione powyżej nie przemawiają za takim rozwiązaniem, bowiem orzeczenie przepadku byłoby dla oskarżonego, w ocenie sądu odwoławczego, nadmiernie represyjne i nie koniecznie sprzyjałoby celowi wychowawczemu w stosunku do tak młodego człowieka, którego jedynym trwałym składnikiem majątku jest mieszkanie, które w sytuacji orzeczenia przepadku realnie mogłoby podlegać sprzedaży lub stanowić przedmiot zabezpieczenia hipoteką na poczet ewentualnie zaciągniętego kredytu. |
||||||||||||||||||||||
|
Wniosek |
||||||||||||||||||||||
|
uchylenie skarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny |
|||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. |
||||||||||||||||||||||
|
Wyrok sądu I instancji warunkowo umarzający postępowanie w stosunku do oskarżonego jest słuszny, prawidłowy i sprawiedliwy. Za takim rozstrzygnięciem stoi przekonanie, że – z uwagi na prezentowaną przez oskarżonego postawę oraz w świetle przeanalizowanych okoliczności przedmiotowej prawy – cele niniejszego postępowania zostaną osiągnięte. |
||||||||||||||||||||||
|
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU |
||||||||||||||||||||||
|
4.1. |
||||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności |
||||||||||||||||||||||
|
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO |
||||||||||||||||||||||
|
1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||||
|
5.1.1. |
Przedmiot utrzymania w mocy |
|||||||||||||||||||||
|
wyrok warunkowo umarzający postępowanie |
||||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy |
||||||||||||||||||||||
|
Wyrok sądu I instancji warunkowo umarzający postępowanie w stosunku do oskarżonego jest słuszny, prawidłowy i sprawiedliwy. |
||||||||||||||||||||||
|
1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||||
|
5.2.1. |
Przedmiot i zakres zmiany |
|||||||||||||||||||||
|
okres probacji, wymiar orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych |
||||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach zmiany |
||||||||||||||||||||||
|
Sąd jest związany zarzutami apelacji podniesionymi na niekorzyść oskarżonego, ale nie wnioskami. Sąd nie podzielił zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, ale zgodnie z kierunkiem apelacji zaostrzył dolegliwość środków probacyjnych, środka karnego. Sąd odwoławczy uznał, że zwiększenie dolegliwości związanych z warunkowym umorzeniem postępowania poprzez podwyższenie okresu próby do trzech lat i orzeczonego środka karnego na okres dwóch lat spełni wymagania prewencji indywidualnej i generalnej, albowiem tak oskarżony ( który nadto odczuje ta dolegliwość na własnej skórze ), jak i środowisko oskarżonego i społeczeństwo zobaczy, że prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wiąże się z daleko idącymi i bardzo dolegliwymi konsekwencjami nawet przy zastosowaniu warunkowego umorzenia postępowania karnego. Orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na 2 lata w odpowiednim stopniu wyeliminuje oskarżonego z ruchu lądowego na wystarczająco długi czas, aby zdał sobie sprawę ze swego błędu, odczuł jego konsekwencje i aby zabezpieczyć pozostałych uczestników ruchu drogowego. Zakaz ten będzie pełnił w stosunku do oskarżonego zarówno funkcję wychowawczą wyrażającą się w oddziaływaniu na sprawcę w kierunku stabilizacji właściwej postawy wobec wartości i dóbr chronionych prawem, jak również będzie miał charakter weryfikacyjny. Stosunek oskarżonego do nałożonego na niego zakazu pozwoli ocenić, czy przyjęta jako podstawa orzeczenia prognoza kryminologiczna była trafna. Wymiar środka karnego w ocenie sądu odwoławczego nie jest zbyt dotkliwy, bowiem, jak wynika z wyjaśnień oskarżonego, nadmiernie nie koliduje on z możliwością świadczenia zatrudnienia. Okres ten będzie właściwie służył oddziaływaniu wychowawczemu na sprawcę przestępstwa oraz pozwoli na weryfikację postawionej prognozy kryminologicznej. Sąd okręgowy uznał, że dla prawidłowego wypełnienia funkcji okresu próby należało podnieść jego wymiar do 3 lat. Sąd okręgowy miał na względzie, że oskarżony, który nie wykazuje zaburzeń sfery poznawczej, ma jednakowoż skłonność do podejmowania lekkomyślnych decyzji, skoro zdecydował się na kierowanie pojazdem, bezpośrednio po spożyciu sporej ilości alkoholu, a poziom jego intoksykacji był znaczny ( słusznie sąd meriti nie dał wiary jego wyjaśnieniom, że nie miał świadomości, że spożywa napój alkoholowy ). Nie działał w sytuacji nadzwyczajnej, toteż swych zachowaniem mógł dać posłuch normie prawnej. Orzeczony trzy letni okres próby umożliwi właściwą kontrolę nad oskarżonym oraz pozwoli na weryfikację postawionej prognozy kryminologicznej. |
||||||||||||||||||||||
|
1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia |
||||||||||||||||||||||
|
5.3.1.1.1. |
||||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||||
|
5.3.1.2.1. |
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości |
|||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||||
|
5.3.1.3.1. |
Konieczność umorzenia postępowania |
|||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia |
||||||||||||||||||||||
|
5.3.1.4.1. |
||||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||||
|
1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania |
||||||||||||||||||||||
|
1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku |
||||||||||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||||||||||
|
6. Koszty Procesu |
||||||||||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||||||||||
|
pkt 3 |
na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 629 kpk w zw. z art. 635 kpk i art. 12 ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 20 zł tytułem zwrotu wydatków postępowania odwoławczego, na które złożył się ryczałt za doręczenia. |
|||||||||||||||||||||
|
7. PODPIS |
||||||||||||||||||||||
|
1.11. Granice zaskarżenia |
|||||
|
Kolejny numer załącznika |
1 |
||||
|
Podmiot wnoszący apelację |
prokurator |
||||
|
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja |
wyrok warunkowo umarzający postępowanie i rozstrzygnięcia z tym związane, nieorzekanie równowartości przepadku pojazdu |
||||
|
0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
|||||
|
☐ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☒ w całości |
||||
|
☐ w części |
☒ |
co do winy |
|||
|
☒ |
co do kary |
||||
|
☒ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
||||
|
0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty |
|||||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
|||||
|
☐ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
||||
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany |
||||
|
☐ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
||||
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, |
||||
|
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
||||
|
☐ |
|||||
|
☐ |
brak zarzutów |
||||
|
0.1.1.4. Wnioski |
|||||
|
☒ |
uchylenie |
☐ |
zmiana |
||