Pełny tekst orzeczenia

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 maja 2025 roku

Sąd Rejonowy w Sopocie, Wydział I Cywilny, w składzie:

Przewodniczący: SSR Anna Potyraj

Protokolant: Kamila Grzybek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2025 roku w S.

sprawy z powództwa (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności – Subfundusz KI 1 z siedzibą w W.

przeciwko J. S. i M. S.

o zapłatę

I.  oddala powództwo;

II.  zasądza od powoda (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności – Subfundusz KI 1 z siedzibą w W. solidarnie na rzecz pozwanych J. S. i M. S. kwotę 934 zł (dziewięćset trzydzieści cztery złote) z tytułu zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sygnatura akt I C 582/24

UZASADNIENIE

(...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności – Subfundusz KI 1 (dawniej: (...) Funduszu Inwestycyjny Zamknięty – Subfundusz KI 1) z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych J. S. i M. S. kwoty 4579,22 zł z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, jak również o zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że spadkodawca S. S. zawarł z pierwotnym wierzycielem (...) Bank (...) S.A. we W. umowę nr (...) z dnia 28.10.2021 r. umowę pożyczki. Spadkodawca nie wywiązał się z warunków tej umowy. Pożyczkodawca zawarł z powodem jako cesjonariuszem umowę cesji wierzytelności, na podstawie której została scedowana m.in. wierzytelność wynikająca z w/w umowy. Pozwani jako spadkobiercy pożyczkobiorcy na podstawie art. 1034 § 1 zd. 1 k.c. ponoszą solidarną odpowiedzialność za długi spadkowe po S. S..

(pozew – k. 4-6)

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 20 czerwca 2024 roku Referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie uwzględnił żądanie pozwu w całości.

(nakaz zapłaty – k. 89)

W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwani J. i M. S. zaskarżyli przedmiotowy nakaz w całości, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od strony powodowej na rzecz każdego z pozwanych kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Strona pozwana zaprzeczyła prawdziwości dokumentu umowy o kart kredytową o nr (...) z 28.10.2021 r. stanowiącej podstawę żądania pozwu, wskazując, że żadna ze stron umowy nie została parafowana przez pożyczkobiorcę i kwestionując autentyczność podpisu pożyczkodawcy pod umową. . Pozwani przyznali, że nabyli spadek po bracie S. S., zmarłym dnia 16 grudnia 2021 roku, nabyli na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 30 grudnia 2021 roku. Spadkodawca nie miał żadnego majątku, oszczędności, papierów wartościowych, utrzymywał się z pracy, a jego dochody z tytułu wynagrodzenia za pracę odpowiadały płacy minimalnej. Pozwani zgłosili się do (...) Bank (...) S.A. i złożyli wniosek o wypłatę wartości polisy spadkodawcy na życie po S. S.. W trakcie jednej z wizyt pracownik banku powiadomił pozwanych, że spadkodawca miał zaciągnięty w banku kredyt, który pozostaje niespłacony i obciąża ich jako dług spadkowy. Pozwani zwrócili się do banku o udzielenie informacji o zaciągniętych przez spadkodawcę zobowiązaniach, ale nie uzyskali takich informacji.

(sprzeciw – k. 96-101)

Zarządzeniem wydanym na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2025 roku zobowiązano pełnomocnika powoda do przedłożenia oryginału umowy o kartę kredytową nr (...) z dnia 28.10.2021 r. w terminie 14 dni pod rygorem uznania istnienia zobowiązania za nieudowodnione.

(protokół rozprawy z dnia 10 kwietnia 2025 roku – k. 138v, 139)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Spadek po S. S., zmarłym dnia 16 grudnia 2021 roku w S., mającym ostatnie stałe miejsce zamieszkania w S., na podstawie ustawy nabyli:

- brat J. S., syn R. i M., PESEL (...),

- brat M. S., syn R. i M., PESEL (...),

każdy z nich w ½ części spadku wprost.

(dowód: akt poświadczenia dziedziczenia – k. 12-14)

Pozwani zwracali się do (...) Bank (...) S.A. we W. o informację o posiadanych przez spadkodawcę S. S. kredytach i polisach, informując bank o śmierci spadkodawcy i przedkładając akt zgonu i akt poświadczenia dziedziczenia. Bank nie udzielił pozwanym żadnych informacji o zobowiązaniach kredytowych S. S. wobec tego banku.

(dowód: zeznania pozwanego J. S. – k. 138-138v, 139)

Powód wysłał do pozwanych J. S. i M. S. pisma z dnia 12 lutego 2024 roku wzywające ich do zapłaty kwoty 5397,87 zł z tytułu zadłużenia wynikającego z umowy numer (...) zawartej przez S. S. z (...) Bank (...) S.A. w dniu 28 października 2021 roku. Wezwania zostały wysłane na adres: ul. (...), (...)-(...) S., podczas gdy adres zamieszkania pozwanych to ul. (...), (...)-(...) S..

(dowód: wezwania do zapłaty – k. 9-10v)

Departament Windykacji (...) Bank (...) S.A. wysłał do pozwanych J. S. i M. S. zawiadomienia z dnia 21 sierpnia 2023 roku o przelewie wierzytelności dot. umowy nr (...) z dnia 28 października 2021 roku zawartej pierwotnie między (...) Bank (...) S.A. a S. S., na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty, Subfundusz KI 1 z siedzibą w W.. Zawiadomienia zostały wysłane na adres: ul. (...), (...)-(...) S., podczas gdy adres zamieszkania pozwanych to ul. (...), (...)-(...) S..

(dowód: zawiadomienia o przelewie wierzytelności – k. 24-25)

(...) S.A., działający w imieniu powoda, wezwał pozwanych do zapłaty kwoty 4928,51 zł. Wezwania były wysłane na adres ul. (...), (...)-(...) S., podczas gdy adres zamieszkania pozwanych to ul. (...), (...)-(...) S..

(dowód: wezwania do zapłaty – k. 26-27)

W dniu 29 czerwca 2023 roku została zawarta umowa przelewu wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji pomiędzy (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. a (...) Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym, Subfunduszem KI 1 z siedzibą w W., której przedmiotem był pakiet wierzytelności pieniężnych banku z tytułu czynności bankowych dokonanych przez bank, określonych szczegółowo w załącznikach do umowy. W załączniku nr 6 do w/w umowy wskazano, że przedmiotem przelewu jest m.in. wierzytelność (...) Bank (...) S.A. we W. wynikająca z umowy nr (...) z dnia 28 października 2021 roku w stosunku do S. S..

(dowód: umowa przelewu wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji z zał.– k. 55-86)

Sąd zważył co następuje:

Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów w postaci wezwań do zapłaty, zawiadomień o przelewie wierzytelności, umowy przelewu wierzytelności z załącznikami, zeznań pozwanego J. S.. Wyżej wymienione dokumenty nie były kwestionowane pod kątem wiarygodności ani autentyczności, jak też nie budziły wątpliwości Sądu co do ich wiarygodności. Sąd wziął jednak pod uwagę, że zawiadomienia i wezwania z k. 9-10, 24-25, 26-27 były wysyłane na niepełny adres pozwanych, zawierający wyłącznie numer bloku mieszkalnego, bez wskazania numeru lokalu. Powód nie przedstawił potwierdzeń doręczenia tych dokumentów pozwanym. Dlatego Sąd ustalił wyłącznie, że powyższe zawiadomienia i wezwania były wysyłane do pozwanych na niepełny adres, a nie że zostały im doręczone.

Sąd nie uwzględnił dowodu z załączonej kopii/faksu umowy nr (...) poświadczonej za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika powoda. Strona pozwana zakwestionowała autentyczność tego dokumentu. Strona powodowa mimo zobowiązania Sądu nie przedstawiła oryginału tej umowy (zobowiązanie k. 138v, 139). Sąd wziął pod uwagę, że do pozwu załączono coś, co wygląda jak faks tekstu umowy (o czym świadczą nadruki na górze strony), niestanowiący jednolitego integralnego dokumentu, opatrzony podpisem pożyczkodawcy jedynie na ostatniej stronie. Strona pozwana zarzuciła, że wątpliwości budzi brak parafy czy podpisu kredytobiorcy na poszczególnych stronach umowy kredytu i wskazała na wątpliwość, czy strona umowy z podpisem (...) stanowi integralną część umowy nr (...), czy też nie pochodzi z innego dokumentu. Poświadczenie przez pełnomocnika powoda za zgodność z oryginałem poszczególnych stron na k. 15-21, nie potwierdza tego, że stanowią one integralną całość jako jeden dokument. Sąd zauważył, że wezwania do zapłaty wysłane do pozwanych przez powoda (k. 9-10) odnosiły się do zadłużenia wynikającego z umowy numer (...), a więc innej niż umowa stanowiąca podstawę żądania w niniejszej sprawie, ale z tej samej daty 28.10.2021 r. Zachodzi więc wątpliwość, czy na k. 15-21 znajduje się odpis jednego dokumentu umowy nr (...), czy też są to odpisy części co najmniej dwóch różnych dokumentów. W tej sytuacji z uwagi na wskazane wątpliwości co do integralności tego dokumentu i nieprzedstawienie mimo zobowiązania Sądu – oryginału umowy nr (...) (pod rygorem uznania istnienia zobowiązania za nieudowodnione), Sąd uznał, że załączony do pozwu dokument nie może stanowić podstawy ustaleń faktycznych Sądu co do istnienia zobowiązania umownego S. S..

Sąd uwzględnił zeznania pozwanego J. S., bowiem były one szczere, spontaniczne i brak było w materiale dowodowym podstaw do odmówienia im wiary.

Stosownie do treści art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu wynikającym z przywołanego przepisu, powód był zobowiązany do wykazania wszystkich okoliczności uzasadniających jego roszczenie tak co do zasady jak i wysokości. Pozwany zaś, który odmawia uczynienia zadość żądaniu powoda, obowiązany jest udowodnić fakty wskazujące na to, że uprawnienie żądającemu nie przysługuje. Spoczywający na pozwanym obowiązek dowiedzenia okoliczności wskazujących na wygaśnięcie zobowiązania nie może wyprzedzać ciążącego na powodzie obowiązku udowodnienia powództwa. Podkreślić jednakże należy, że art. 6 k.c. rozumiany być musi przede wszystkim w ten sposób, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu, co do tych okoliczności na niej spoczywał (por.: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2006 r., IV CSK 299/06). Obowiązek natomiast przedstawienia dowodów, zgodnie z przepisem art. 3 k.p.c. spoczywa na stronach. Nadto zgodnie z zasadą kontradyktoryjności, rządzącą procesem cywilnym, rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.).

W procesie związanym z wykonaniem umowy kredytu powód jest zobowiązany udowodnić, stosownie do treści przepisu art. 6 k.c., że strony zawarły umowę tej kategorii, a także, że została ona przez kredytodawcę wykonana i w jakim zakresie.

W ocenie Sądu strona powodowa wykazała w niniejszej sprawie jedynie fakt zawarcia umowy przelewu wierzytelności z (...) Bank (...) S.A. Zawarcie umowy przelewu wierzytelności nie dowodzi jednak automatycznie istnienia ani wysokości wymienionych w cesji wierzytelności. Powód nie wykazał ani faktu zawarcia umowy numer (...) przez S. S. z (...) Bank (...) S.A. we W. ani wykonania tej umowy przez bank, ani istnienia zadłużenia z tytułu umowy po stronie spadkodawcy. Wszystkie te okoliczności były kwestionowane przez pozwanych, a więc sporne i wymagające dowodu. Powód nie sprostał ciężarowi dowodu w niniejszej sprawie, nie ustosunkował się do treści sprzeciwu od nakazu zapłaty strony pozwanej ani nie odniósł się do zobowiązania Sądu do przedstawienia oryginału umowy o kartę kredytową w zakreślonym terminie pod rygorem uznania istnienia zobowiązania za niewykazane. W tej sytuacji na mocy art. 6 k.c. żądanie pozwu jako niewykazane ani co do zasady ani co do wysokości podlegało oddaleniu.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Z uwagi na to, iż powództwo zostało oddalone w całości, kosztami procesu należało obciążyć powoda. Winien on zwrócić solidarnie na rzecz pozwanych koszty ich zastępstwa procesowego przez pełnomocnika będącego adwokatem w kwocie 900 zł (ustalone na podstawie § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie) i opłatę skarbową w kwocie 34 zł, tj. łącznie 934 zł. Sąd na zasadzie art. 98 § 1 ¹ k.p.c. zasądził od ww. kwoty także odsetki ustawowe za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.