Sygn. akt I C 84/25
Dnia 18 września 2025 r.
Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak
Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska
po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. w Ciechanowie
na rozprawie
sprawy z powództwa W-S24 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K.
przeciwko Towarzystwu (...) S.A. w W.
o zapłatę 913,00 zł
I powództwo oddala;
II zasądza od powoda W-S24 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na rzecz pozwanego Towarzystwa (...) S.A. w W. kwotę 287,00 zł ( dwieście osiemdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.
sędzia Lidia Grzelak
Sygn. akt I C 84/25
Powód W- (...) z ograniczoną odpowiedzialnością w K. złożył w dniu 19 lutego 2025 r. ( data stempla operatora pocztowego ) pozew do Sądu Rejonowego w Ciechanowie, wnosząc o zasądzenie od pozwanego Towarzystwa (...) S.A. w W. kwoty 913,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 23 grudnia 2024 r. do dnia zapłaty. Ponadto wnosił o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Pozwany Towarzystwo (...) S.A. w W. wnosił o oddalenie powództwa w całości, nadto o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W toku procesu strony podtrzymywały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 października 2024 r. doszło do kolizji drogowej, w której uszkodzeniu uległ samochód osobowy marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...), stanowiący własność (...) M. P.. Samochód objęty był w dacie zdarzenia drogowego ochroną ubezpieczeniową w zakresie dobrowolnego ubezpieczenia Autocasco przez Towarzystwo (...) S.A. w W. ( bezsporne, nadto informacje o polisie ubezpieczeniowej k. 41, Ogólne Warunki Ubezpieczenia k. 42-43 ).
Samochód osobowy marki M. (...) nr rej. (...) w toku postępowania likwidacyjnego został naprawiony w (...), Lakiernictwo, (...), K. Z. w C.. Za wykonane prace zakład naprawczy wystawił fakturę VAT na kwotę 13261,47 zł netto ( faktura nr (...) k. 12).
W dniu 18 listopada 2024 r. pomiędzy M. P. a Blacharstwo, Lakiernictwo, (...) doszło do zawarcia umowy cesji praw, na mocy której M. P. w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 11 października 2024 r. w pojeździe marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...) likwidowaną przez Towarzystwo (...) S.A. w W. nr szkody W 2024 (...), przeniósł wszelkie przysługujące mu wierzytelności z tytułu tej szkody na rzecz zakładu naprawczego. Następnie na podstawie umowy powierniczego przelewu wierzytelności zawartej w dniu 24 grudnia 2024 r. zakład (...) dokonał przelewu wyżej wymienionej wierzytelności na rzecz W- (...) z ograniczoną odpowiedzialnością w K. ( umowy przelewu wierzytelności k. 9, 10, pełnomocnictwo k. 11 ).
Na podstawie ostatecznej decyzji z dnia 17 grudnia 2024 r. została przyznana oraz wypłacona upoważnionemu przez poszkodowanego – K. Z. właścicielowi zakładu (...) w C. przez ubezpieczyciela Towarzystwo (...) S.A. w W. tytułem odszkodowania łącznie kwota 12348,47 zł. Początkowo ubezpieczyciel dokonał wypłaty kwoty 7187,45 zł, a następnie dopłaty do dotychczas przyznanego odszkodowania w kwocie 5161,02 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ubezpieczyciel nie mógł przyznać odszkodowania w pełnej wysokości wskazanej w fakturze nr (...); stawki za roboczogodzinę prac zweryfikowano do poziomu cen stosowanych na rynku lokalnym, adekwatnych do kategorii warsztatu ( decyzja o przyznaniu odszkodowania k. 15, kosztorys naprawy k. 16-17 ).
Pismem z dnia 9 stycznia 2025 r. W – S24 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wystosował do Towarzystwa (...) S.A. w W. przedsądowe wezwanie do zapłaty kwoty 913,00 zł oraz 40,00 zł euro wraz z zawiadomieniem o przelewie wierzytelności ( wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania k. 18-19 ).
Pismem z dnia 31 stycznia 2025 r. Towarzystwo (...) S.A. w W. poinformowało W- (...) z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o nieuwzględnieniu reklamacji z dnia 9 stycznia 2025 r. W uzasadnieniu decyzji ubezpieczyciel wskazał, że w przypadku przeprowadzenia naprawy pojazdu w warsztacie innym niż rekomendowany przez ubezpieczyciela stosuje się stawkę za 1 roboczogodzinę na poziomie średniej arytmetycznej stawek stosowanych na rynku lokalnym. W weryfikacji kosztorysu nie zastosowano rabatu na częściach zamiennych. Wykluczone zostały także dodatkowe koszty wykraczające poza zakres polisy autocasco z której zgłoszono szkodę w postaci kosztów zewnętrznego mycia pojazdu przed naprawą oraz po naprawie, jak również czynności związane z przyjęciem szkody i prowadzeniem procesu likwidacji jako pozostające poza procesem naprawy pojazdu ( decyzja odmowna k. 20 ).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dowodów, a w szczególności: faktury VAT ( k. 12 ), decyzji wraz z kosztorysem naprawy ( k. 15, 16-17 ), decyzji odmownej ( k. 20 ), umów przelewu wierzytelności ( k. 9, 10 ), informacji o polisie ubezpieczeniowej ( k. 41 ), ogólnych warunków ubezpieczenia ( k. 42-43 ).
Okoliczności związane przebiegiem zdarzenia drogowego oraz zakresem uszkodzeń w pojeździe M. P., odpowiedzialność Towarzystwa (...) S.A. w W. za szkody powstałe w pojeździe, a będące wynikiem zdarzenia drogowego z dnia 11 października 2024 r. nie były sporne. Wynikają wprost z akt szkody i niespornych twierdzeń stron. Bezsporna również jest kwestia następstwa prawnego powoda W- (...) z ograniczoną odpowiedzialnością w K..
Spornym w niniejszej sprawie była wysokość przyznanego przez ubezpieczyciela odszkodowania z tytułu zaistniałej szkody. Powód żądał dopłaty do dotychczas przyznanego przez ubezpieczyciela odszkodowania, uznając wypłaconą kwotę za zaniżoną.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu, roszczenie powoda W- (...) z ograniczoną odpowiedzialnością w K. nie zasługiwało na uwzględnienie, a zatem podlegało oddaleniu w całości.
W dacie zdarzenia komunikacyjnego poszkodowanego M. P. łączyła z pozwanym towarzystwem ubezpieczeń umowa dobrowolnego ubezpieczenia AC. W sprawie znajdują zatem zastosowanie postanowienia OWU, w szczególności regulacje § 15. Zgodnie z § 15 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia Autocasco Standard - jeżeli szkoda jest częściowa ustala się wysokość odszkodowania, która obejmuje koszty naprawy pojazdu mające związek przyczynowy ze zdarzeniem objętym ochroną ubezpieczeniową. Wysokość odszkodowania ustalona została przez ubezpieczyciela na podstawie wyceny kosztów naprawy pojazdu. Wycena tych kosztów została sporządzona na zlecenie ubezpieczyciela według cen brutto (z VAT); wykonywana jest na podstawie indywidualnej oceny uszkodzeń pojazdu związanych z przedmiotowym zdarzeniem, której podstawą jest: koszt robocizny ustalony w oparciu o naprawcze normy czasowe określone przez producenta pojazdu i ujęte w systemie A. , E. lub DAT, stawkę za roboczogodzinę stosowanych przez warsztaty (...) w terenu danego województwa. W przypadku udokumentowania fakturami VAT poniesionych kosztów naprawy wyższych niż przyjęte w sporządzonej przez ubezpieczyciela wycenie, z zastrzeżeniem postanowień OWU, ubezpieczyciel uzupełni kwotę odszkodowania do poziomu wynikającego z faktur.
W myśl art. 363 § 1 kc, naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego: bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.
W ramach postępowania prowadzonego postępowania w zakresie likwidacji szkody pozwany zakład ubezpieczeń ustalił, że ogólna wartość odszkodowania wynieść powinna (...),47 netto. Taką też kwotę wypłacono zakładowi (...).
Powód W- (...) z ograniczoną odpowiedzialnością w K. jako następca prawny poszkodowanego M. P. nie zgadzał się z ustaloną w ten sposób wysokością odszkodowania. Z przedłożonej do akt sprawy faktury nr (...) wynika, że zakład (...) jako stawkę za roboczogodzinę prac przyjął kwotę 160,00 zł netto. (...) S.A. w W. zweryfikowała przedłożoną przez powoda fakturę i ustaliła stawkę za roboczogodzinę w wysokości 130,00 zł netto – adekwatnie do kategorii warsztatu.
Zgodnie z powszechnie przyjętym poglądem, szkodą jest uszczerbek, jakiego doznała określona osoba w swych dobrach lub interesach. W efekcie owo naprawienie szkody ma zmierzać do odwrócenia w dobrach poszkodowanego skutków zdarzenia wyrządzającego mu szkodę i przywrócenia - w znaczeniu prawnym - stanu, jaki by istniał gdyby owo zdarzenie nie nastąpiło ( por. Kodeks Cywilny Tom I „Komentarz do artykułów 1 – 534” pod redakcją prof. E. Gniewka C.H. BECK Warszawa 2004, str. 838 ). Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy, trzeba opowiedzieć się za takim sposobem ustalenia odszkodowania, które zapewni poszkodowanemu uzyskanie świadczenia umożliwiającego przywrócenie uszkodzonego samochodu do stanu sprzed wypadku. Dopiero wówczas dojdzie do pełnego odwrócenia skutków kolizji, za którą odpowiada ubezpieczyciel w ramach swej odpowiedzialności gwarancyjnej.
Skoro szkoda w tym wypadku polegała na uszkodzeniach samochodu, awarii pewnych elementów, to siłą rzeczy naprawienie szkody musi doprowadzić do usunięcia tych uszkodzeń i naprawienia lub wymiany zepsutych elementów i urządzeń. W niniejszej sprawie nie budził wątpliwości zakres uszkodzeń, jak i naprawy uszkodzonego pojazdu. Spór dotyczył wyłącznie wysokości stawki za roboczogodzinę prac ustaloną przez ubezpieczyciela, a zastosowaną przez zakład (...). Z wiedzy pozyskanej przez Sąd na potrzeby niniejszej sprawy wynika, że obie stawki mieszczą się w obowiązującym przedziale stawek na rynku lokalnym. Jak przyjęto w orzecznictwie poszkodowany ma swobodę w wyborze warsztatu naprawczego, nie musi być to zakład proponowany przez ubezpieczyciela sprawcy. Prowadzony przez K. Z. zakład naprawczy jest zakładem nieautoryzowanym. Zakłady nieautoryzowane od zakładów autoryzowanych różnią się przede wszystkim stosowaniem niższych cen, a więc analogicznie koszty naprawy także powinny być w takich zakładach niższe. Poszkodowany decydując się na wybór zakładu (...) zapewne nie spodziewał się, ze koszty naprawy nie zostaną pokryte w pełnym zakresie przez ubezpieczyciela; zwolnił się z obowiązku uiszczenia kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu dokonując przelewu wierzytelności na rzecz zakładu naprawczego, zaś ten następnie na powoda. W tym miejscu Sąd pragnie wskazać, że powód w toku niniejszej sprawy nie przedstawił żadnych dowodów, potwierdzających zasadność zastosowania stawki wyższej niż 130,00 zł netto za roboczogodzinę prac warsztatu naprawczego, a obowiązek wykazania tej okoliczności przez powoda wynika wprost z treści art. 6 kc. Powód w celu potwierdzenia swoich twierdzeń nie złożył w tym zakresie żadnych wniosków dowodowych, w tym wniosku o dowód z opinii biegłego sądowego. Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia stawki za roboczogodzinę wskazanej w kosztorysie naprawy zakładu naprawczego i stoi na stanowisku, że zakład naprawczy zawyżył stawkę za roboczogodzinę do górnych granic, kierując się wyłącznie chęcią wygenerowania wyższych kosztów. Wobec czego Sąd uznał, że poniesione koszty w kwocie ponad 130,00 zł netto za roboczogodzinę nie są objęte odpowiedzialnością zakładu ubezpieczeń. Uznana przez ubezpieczyciela stawka odpowiada tym stosowanym na rynku lokalnym.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że w toku postępowania likwidacyjnego prowadzonego przez zakład ubezpieczeń doszło do pełnej kompensacji szkody. W toku niniejszego postępowania powód nie udowodnił, aby zasadnym było zastosowanie stawki za roboczogodzinę prac wyższej niż ta ustalona przez Towarzystwo (...) S.A. w W. w związku ze zdarzeniem z dnia 11 października 2024 r. Wobec czego koszt roboczogodziny przyjętej przez stronę powodową, jak i dodatkowe czynności wskazane przez zakład naprawczy Sąd uznał za niecelowe i nieuzasadnione ekonomicznie.
Wskazać również należy, że powód nie wykazał, aby mycie pojazdu przed naprawą stanowi dodatkową czynność poza procesem naprawy, uzasadniające przyznanie odszkodowania w tym zakresie – 0,80 (...), jak również likwidacja szkody – 2,00 (...). W ocenie sądu, niewątpliwie, umycie pojazdu jest niezbędne dla prawidłowego ustalenia zakresu uszkodzeń, jednakże czynność ta powinna być wykonywania przy każdej naprawie pojazdu, stanowiąc jej integralną część; powinna być zatem uwzględniana w ramach czasu naprawy pojazdu. Jeżeli chodzi natomiast o dodatkowe czynności związane z likwidacją szkody, to brak jest podstaw aby zakład naprawczy dokonywał tego rodzaju czynności, a jeśli poszkodowany zleca mu ich wykonanie, to, zdaniem sądu, koszty z tym związane nie obciążają ubezpieczyciela. Powinny stanowić przedmiot ewentualnych rozliczeń pomiędzy poszkodowanym a zakładem naprawczym. Sądowi znane są rekomendacje nr 3 i 4 Z dnia 12 czerwca 2018 r. Ogólnopolskiej Motoryzacyjnej Rady (...), na które powołuje się powód, jednakże nie mają one charakteru wiążącego, stanowiąc jedynie opinie dotyczące procesu naprawy i jej kosztów.
W związku z powyższym Sąd w pkt I wyroku oddalił powództwo w całości.
O zwrocie kosztów procesu przez powoda na rzecz pozwanego, Sąd orzekł stosownie do art. 98 kpc, zgodnie z wynikiem procesu. Sąd w pkt II wyroku zasądził od powoda W- (...) z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na rzecz pozwanego Towarzystwa (...) S.A. w W. zwrot kosztów procesu w kwocie 287,00 zł. Na kwotę tą składają się: opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 270,00 zł, wskazując jednocześnie, iż koszty zastępstwa procesowego Sąd ustalił na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.