Pełny tekst orzeczenia

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 1235/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 26 maja 2025 r., sygn. akt IV K 454/24 w sprawie przeciwko P. B..

1.2  Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

1.

P.

B.

Oskarżony jest osobą karaną

k. 198-199 - informacja z KRK

2.

Sytuacja majątkowa oskarżonego

k. 195 - EPUAP

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

1, 2.

Dane o karalności z systemu KRK, sytuacja majątkowa oskarżonego z systemu EPUAP

Załączone dokumenty urzędowe zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowią dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentów.

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

APELACJA PROKURATORA

Lp.

Zarzuty prokuratora

1.1.

1.  obraza przepisów postępowania, a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zeznań oskarżonego P. B. polegającej na bezpodstawnym uznaniu, że wyjaśnienia oskarżonego są logiczne, jasne i jednoznaczne, znajdujące potwierdzenie w zeznaniach świadka M. Z. oraz korespondujące z dowodami z dokumentów, podczas gdy prawidłowa ocena i analiza tego dowodu powinna prowadzić do wniosku, że zeznania te są niewiarygodnie, nielogiczne i nie korespondują z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do:

2.  błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mającego wpływ na jego treść, a polegającego na uznaniu, że nie zachodzi możliwość udowodnienia podejrzenia, iż oskarżony popełnił zarzucany mu czyn, w konsekwencji powodując spełnienie przesłanki z art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., obligującej sąd po otwarciu przewodu sądowego do wydania orzeczenia uniewinniającego.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

1.  Apelacja prokuratora jest zaskakująca, gdyż podawane w niej informacje nie znajdują potwierdzenia w aktach spawy. Środek odwoławczy na niekorzyść osoby oskarżonej jest specyficznym środkiem zaskarżenia z tego względu, że sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego jedynie: 1) wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy oraz 2) w granicach zaskarżenia, chyba że ustawa nakazuje wydanie orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia (art. 434 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.). Zakaz reformationis in peius nie tylko odnosi się do sytuacji, gdy wniesiono środek odwoławczy wyłącznie na korzyść oskarżonego, a więc gdy nie można orzec na jego niekorzyść, ale także ma zastosowanie wtedy, gdy orzeczenie zaskarżono na niekorzyść oskarżonego, ponieważ wówczas sąd odwoławczy jest związany granicami zaskarżenia i podniesionymi zarzutami, chyba że zachodzą podstawy do orzekania poza tymi granicami na niekorzyść oskarżonego (por. K. Marszał, Zakaz reformationis in peius..., s. 13 i 97; K. Woźniewski, Zakaz reformationis in peius..., s. 163–173; P. Wiliński, Zasada prawa..., s. 596–603).1

2.  Takie unormowania oznaczają, że granice kontroli odwoławczej zakreślone są treścią zarzutu i treścią uzasadnienia środka odwoławczego, a te nie wskazują na błędność orzeczenia sądu pierwszej instancji uniewinniającego oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu z punktu I aktu oskarżenia.

3.  Przechodząc do oceny zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k. polegającej na bezpodstawnym uznaniu, że wyjaśnienia oskarżonego są logiczne, jasne i jednoznacznie znajdujące potwierdzenie w zeznaniach świadka M. Z. oraz korespondujące z dowodami z dokumentów, podać należy po pierwsze, że prokurator formułując zarzut odnosi się jedynie do zeznań świadka M. Z., podczas gdy w uzasadnieniu odnosi się również do świadków P. K. (1) oraz K. K. (1).

4.  Pomijając tę niekonsekwencję zauważyć należy, że zeznania M. Z. oraz P. K. (2) są istotne z punktu widzenia dokonania ustaleń faktycznych w sprawie oskarżonego jako całości, ale dla oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonego o pozostawieniu znalezionych u niego narkotyków z poprzedniej sprawy, w zasadzie nic nie wnoszą.

5.  Nikt nie kwestionował, że w mieszkaniu oskarżonego znaleziono środki odurzające w dniu 18 stycznia 2024 roku. Jest to okoliczność bezsporna. Natomiast, by dokonać oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonego należy ustalić, w jaki sposób było przeprowadzone poprzednie przeszukanie i czy faktycznie mogły pozostać nieujawnione niewielkie ilości środków odurzających, które oskarżony wówczas posiadał i za co został skazany wyrokiem sądu.

6.  Wskazywany przez prokuratora funkcjonariusz Policji M. Z. dokonywał przeszukania mieszkania w dniu 18 stycznia 2024 roku, czyli gdy środki odurzające zostały ujawnione po raz drugi. Oskarżony nie zaprzeczył, że tego dnia ujawniono w mieszkaniu zajmowanym przez niego i jego siostrę marihuanę w ilości 0,57 grama oraz amfetaminę w ilości 4,97 grama. Wbrew twierdzeniom prokuratora jego wyjaśnienia są całkowicie zgodne z zeznaniami świadka M. Z..

7.  Przypominając świadek M. Z. zeznał, że w dniu 18 stycznia 2024 roku po wcześniejszym zatrzymaniu z uwagi na prowadzenie pojazdu przez oskarżonego pomimo zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych „ Z wymienionym udano się pod adres zamieszkania tj. W. ulica (...), gdzie ujawniono susz roślinny koloru zielonego oraz biały proszek. Mężczyzna oświadczył, że są to środki odurzające w postaci marihuany oraz amfetaminy które pozostały z poprzedniej sprawy prowadzonej przeciwko niemu.” (k. 18v). Świadek ten na rozprawie zeznał „Nie wiem w jakiej sprawie zostałem wezwany, kojarzę oskarżonego. Pamiętam, że było coś znalezione, nie wiem czy w samochodzie również, też nie pamiętam, w którym miejscu w domu dokładnie. Nie pamiętam czy narkotyki były na wierzchu czy pochowane. (…) Nie chcę pomylić spraw, ale wydaje mi się że te narkotyki były w ceramicznym pojemniku, ten pojemnik był chyba na blacie, ale pamiętam to jak przez mgłę, nie pamiętam czy oskarżony coś mówił na ten temat, nie pamiętam czy narkotyki były w jednym miejscu czy w różnych.” (k. 148).

8.  Takiej treści zeznania są całkowicie zbieżne z wyjaśnianiami oskarżonego na temat przebiegu zatrzymania i przeszukania w dniu 18 kwietnia 2024 roku.

9.  Jak wynika z zeznań świadka P. K. (2), funkcjonariusza, który dokonywał zatrzymania i przeszukania w dniu 18 kwietnia 2024 roku wraz z M. Z. „Kojarzę oskarżonego, znaleźliśmy parę gram czegoś nielegalnego, nie pamiętam czy to była amfetamina, na pewno jakieś narkotyki. Wydaje mi się, że te narkotyki były w jakimś flakoniku, w czymś schowane, w pomieszczeniu kuchennym. Oskarżony był zdziwiony, ale dokładnie nie pamiętam, nie sugerował, że ktoś mu je podrzucił. To było w blokach, to była mała kuchnia, może nawet aneks kuchenny. Przez te półtora roku byłem w wielu mieszkaniach, nie chcę pomieszać faktów. Tego nie było dużo, kilka gram. Wydaje mi się, że narkotyki zostały znalezione w jednym miejscu. Nie pamiętam w jakim stanie był flakonik, w szczególności czy był czysty brudny, zakurzony czy nie” (k. 148).

10.  Faktem jest, że w dniu 24 kwietnia 2023 roku znaleziono u oskarżonego między innymi środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wadze 36,92 grama oraz amfetaminę o łącznej wadze 301,60 gram. Za ten czyn oskarżony został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2023 roku (k. 138).

11.  Kluczowymi zeznaniami mogłyby być zatem zeznania funkcjonariusza Policji K. K. (1), który dokonywał przeszukania mieszkania oskarżonego w dniu 24 kwietnia 2023 roku, gdyż dokładność tego przeszukania jest istotna z punktu widzenia wiarygodności wyjaśnień oskarżonego.

12.  Jak wynika z jego zeznań „Kojarzę oskarżonego, zatrzymywałem go za posiadanie narkotyków. Rzeczywiście miał narkotyki, sąd orzekł mu sankcję. Narkotyki były w mieszkaniu, to było na początku roku o 2024 albo 2023. Byliśmy we 3 albo 4 osoby. Nie pamiętam gdzie te narkotyki były znalezione, sprawa jak każda. Nie pamiętam czy były na wierzchu czy poukrywane. Nie przypominam sobie czy oskarżony współpracował i pokazywał gdzie co jest czy nie. Nie dokonywaliśmy nagrania wideo z przeszukania. Było tam więcej pokoi niż jeden, była tam siostra oskarżonego. Jakieś dokumenty były schowane w suficie podwieszanym, narkotyki nie przypomnę sobie. Kuchnia powinna być, nie pamiętam w jakim stanie była, czy był porządek czy bałagan. Przede wszystkim sprawdzamy zamrażarkę, szuflady, szafki, kosze na śmieci. Staramy się zaglądać do każdego naczynia jeśli jest dostępne. Jeden policjant na pewno pilnuje osoby zatrzymanej, a drugi przeszukuje, staramy się nie powtarzać tej samej czynności dwa razy. Zawsze szukamy szczegółowo. Może mogliśmy coś przeoczyć, ale nie powinniśmy. To było raczej dłuższe przeszukanie.” (k. 148149).

13.  Zeznania tego funkcjonariusza wskazują, że z uwagi na upływ czasu nie był w stanie w sposób precyzyjny odtworzyć przeszukania, jakie miało miejsce w kwietniu 2023 roku. Pamiętał to zdarzenie, ale szczegóły tej czynności nie pozostały w jego pamięci. Jak sam podał „sprawa jak każda”. W tej kwestii zeznał o pragmatyce służbowej dokonywania tego rodzaju przeszukań. Co istotne i czego całkowicie nie zauważyła prokurator stwierdził, że „ Może mogliśmy coś przeoczyć, ale nie powinniśmy”. Tym samym jego zeznania nie wykluczają wersji podanej przez oskarżonego.

14.  Odnosząc się do pozostałej argumentacji prokuratora nie jest tak, że świadkowie policjanci zeznali, że „przeszukania były prowadzone rzetelnie i szczegółowo” (strona 3 apelacji). Jest to niemająca odzwierciedlenia w aktach sprawy interpretacja własna prokuratora zeznań funkcjonariuszy, którzy w zasadzie szczątkowo pamiętali szczegóły przeszukań.

15.  Mija się z prawdą prokurator pisząc, że „z zeznań P. K. (2) wynika, że oskarżony nie był zdziwiony, że w dniu 18 stycznia 2024 roku znaleziono w jego mieszkaniu narkotyki” (k. 3 apelacji). Świadek ten zeznał coś całkowicie odmiennego „ Oskarżony był zdziwiony, ale dokładnie nie pamiętam, nie sugerował, że ktoś mu je podrzucił.” (k. 148v).

16.  Prokurator po raz kolejny mija się z prawda pisząc, że ponoć oskarżony „wyjaśnił, że w trakcie przeszukania w lipcu 2023 roku, kiedy to oskarżony był również zatrzymany za posiadanie narkotyków w swoim domu, znaleziono wszystkie narkotyki, które znajdowały się w jego mieszkaniu, a same czynności były prowadzone dokładnie.” (strona 3 apelacji). Takiej treści wyjaśnień oskarżony nie złożył. Oskarżony wyjaśnił bowiem odmiennie podając „ Nie wydaje mi się, że policjanci przy przeszukaniu w kwietniu 2023 r. przeszukali wszystko dokładnie, bo szafki były wypełnione garnkami słoikami starą porcelaną po prababci, mama tę porcelanę zabrała do siebie dopiero teraz w lutym.” (k. 149).

17.  Jedyna okoliczność prawdziwa podawana w apelacji to to, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, aczkolwiek bez wskazania że nastąpiło to w toku postępowania przygotowawczego, gdy przyznał się do popełnienia zarzucanych mu dwóch czynów. Prokurator całkowicie pomija natomiast kolejny fakt, że oskarżony w trakcie rozprawy nie przyznał się do popełnienia czynu polegającego na posiadaniu narkotyków, a jedynie przyznał się do prowadzenia pojazdu pomimo zakazu.

18.  Oskarżony w sposób wyczerpujący wyjaśnił powody przyznania się do posiadania narkotyków, ale zaprzeczył by miał tego świadomość. Na rozprawie przed sądem pierwszej instancji podał, że „o narkotykach nie miałem pojęcia, nie wiedziałam że tam są, były w puszce w szafce z jedzeniem, tam nie zaglądałem, sprawy za którą zostałem skazany z tej co odsiedziałem. Zakład Karny opuściłem w listopadzie 2024 roku na koniec kary. W ostatniej sprawie za którą zostałem wskazany w tej za narkotyki policja znalazła narkotyki w kuchni w lodówce, nad sufitem podwieszanym i w pudełku koło szaf. Te które znaleziono ostatnio były w samym końcu szafki, nie było tam długo sprzątane, ja o tym zapomniałem. (…) Jest szafka kuchenna 50 cm głębokości i w tej szafce są wstawione szuflady wysuwane i to było gdzieś w którejś szufladzie na końcu, to było w puszce po herbacie i zawinięte w stretch, i widziałem jak policja to znalazła. W poprzedniej sprawie narkotyki były poukładane w różnych miejscach: pod sufitem podwieszanym, w lodówce” (k. 139v140).

19.  Oskarżony wyjaśnił, że w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia obu czynów, skoro te narkotyki były w domu. Podał również, że „pewnie z wcześniejszej sprawy, nie powiedziałem o tym od razu, bo byłem zestresowany, dowiedziałem się, że jestem zabierany do odbycia wyroku, zatrzymywali wtedy K. i Z. powiedziałem im o tym” (k. 140). Na kolejnej rozprawie dodał, że po powrocie z aresztu „zmian w kuchni nie było. Nie sprawdziłem czy nie zostało coś z narkotyków za które nie aresztowano. Nie wydaje mi się, że policjanci przy przeszukaniu w kwietniu 2023 r przeszukali wszystko dokładnie, bo szafki były wypełniane garnkami, słoikami (…) Wydawało mi się, że policjanci wszystko znaleźli przy pierwszym przeszukaniu, poza tym na sankcji byłem dwa i pół miesiąca, nie myślałem, że tam coś jeszcze jest w tej kuchni” (k. 149).

20.  Przyznanie się do posiadania narkotyków przez oskarżonego w trakcie pierwszego przesłuchania było jedynie przyznaniem faktu ujawnienia w jego mieszkaniu środków odurzających, a nie przyznaniem się do winy co do ich posiadania.

21.  W tym aspekcie dodatkowo trzeba podnieść, co całkowicie pominął prokurator, że oskarżony od samego początku podawał jednolitą wersję odnośnie znalezionych narkotyków. Wynika to z pierwszej czynności podjętej z jego udziałem i nie było to jego przesłuchanie, bo to nastąpiło później. Jak wynika z protokołu przeszukania mieszkania (k. 7) P. B. podał, że „Nie żąda doręczenia zatwierdzenia przeszukania, nie ma zastrzeżeń do sposobu przeszukania. Środki odurzające prawdopodobnie nie zostały znalezione przy poprzednim przeszukaniu przez policję, które miało miejsce około rok temu pod wskazanym adresem.”. Podawana przez niego wersja została potwierdzona przez policjanta M. Z., który zeznał, że „ Mężczyzna oświadczył, że są to środki odurzające w postaci marihuany oraz amfetaminy które pozostały z poprzedniej sprawy prowadzonej przeciwko niemu.” (k. 18v). Tym samym oskarżony był konsekwentny w swoich wyjaśnieniach, czego prokurator nie zweryfikował w toku postępowania przygotowawczego, kiedy to pamięć świadków była świeższa.

22.  Reasumując słusznie sąd pierwszej instancji uznał, że zachodzi znaczne prawdopodobieństwo tego, że oskarżony nie popełnił czynu zarzucanego mu w punkcie pierwszym. Faktem jest, że 24 kwietnia 2023 roku posiadał znaczne ilości środków odurzających, w tym marihuanę oraz amfetaminę które zostały ujawnione w wyniku przeszukania mieszkania. Przeszukania dokonali funkcjonariusze Policji, również z kuchni stąd oskarżony mógł przypuszczać, że odnaleziono wszystkie środki odurzające. P. B. tego samego dnia został zatrzymany, a wobec jego osoby zastosowano środek zapobiegawczy w postaci aresztu tymczasowego do 5 lipca 2023 roku. Oskarżony nie miał zatem możliwości powrotu do mieszkania, w którym znaleziono środki odurzające i substancje psychotropowe. Za posiadanie środków odurzających tamtego dnia został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2023 roku, w sprawie o sygn. akt IV K 697/23. Tym samym nie sposób uznać za udowodnione, by oskarżony posiadał inne środki odurzające niż te objęte poprzednim wyrokiem.

Wniosek

o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości w zakresie czynu w pkt 1 oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Niezasadność zarzutów apelacji.

4.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot utrzymania w mocy

Uniewinnienie od czynu z punktu pierwszego aktu oskarżenia.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

Wyrok sądu pierwszej instancji był prawidłowy.

6.  Koszty Procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

P. B.

2

kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.

7.  PODPIS

SSA (del.) Anna Kalbarczyk

1.1.  Granice zaskarżenia

Numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego P. B.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 26 maja 2025 r., sygn. akt IV K 454/24 w sprawie przeciwko P. B. w zakresie czynu pierwszego.

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana