Pełny tekst orzeczenia

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 251/25

M. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

E. E.

(...) wyczerpujący dyspozycję art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk polegający na tym, że w dniu 18 października 2024 roku w sieci Internet ze skutkiem w miejscowości L., województwo (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej pomogła nieustalonej osobie w doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie (...) złotych E. X. w ten sposób, że po wprowadzeniu przez nieustaloną osobę - oferującą do sprzedaży voucher na wycieczkę - pokrzywdzonej w błąd, co do tożsamości rozmówcy na komunikatorze (...) oraz faktycznego zamiaru wywiązania się z transakcji, po uzyskaniu od pokrzywdzonej kwotę (...) złotych na swój rachunek bankowy o numerze (...) tytułem zapłaty za Voucher, przekazała te pieniądze nieustalonej osobie przy pomocy aplikacji (...), po czym osoba ta nie dostarczyła pokrzywdzonej zgodnie z umową zakupionego vouchera ani nie zwróciła jej pieniędzy, czym działała na szkodę E. X..

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 18 października 2024 roku E. X. zobaczyła ogłoszenie na portalu społecznościowym J., na profilu jej znajomego o nazwie (...), w którym to ogłoszeniu oferowano na sprzedaż kupon wakacyjny tzw. voucher o wartości (...) zł za cenę (...) zł. Voucher był do wykorzystania na zakup wycieczki w biurze (...). Z uwagi na to, że pokrzywdzona dobrze znała W. Z. z poprzedniej pracy, postanowiła odezwać się do niego poprzez komunikator R. w celu uzyskania szczegółowych informacji o ofercie. W trakcie rozmowy nic nie wzbudziło u pokrzywdzonej podejrzeń. Nie podejrzewała, że może pisać z inną osobą niż jej znajomy W. Z.. Osoba pisząca na profilu W. Z. udzieliła pokrzywdzonej informacji o ofercie tzn., iż vochery posiadała jego kuzynka, która pracowała w biurze (...). Z uwagi jednak na okoliczność, że miała niebawem urodzić dziecko wraz z mężem postanowiła odsprzedać kupony wakacyjne, gdyż były im potrzebne pieniądze. Oskarżona chcąc upewnić się do prawdziwości oferty skontaktowała się ze sprzedającym bonu wakacyjnego dzwoniąc na numer (...) podany jej przez osobę podającą się za W. Z.. Mężczyzna o imieniu W. uwiarygodnił historię z vocherem. Po rozmowie telefonicznej oraz zapewnieniach osoby podającej się za W. Z., iż nie jest to żadne oszustwo E. X. zdecydowała się na zakup vochera w formie elektronicznej. W tym celu wykonała za pomocą aplikacji bankowej przelew natychmiastowy na kwotę (...) zł na rachunek bankowy nr (...) banku (...) S.A. na dane E. E., w tytule wpisując (...). Po około 5 minutach pokrzywdzona otrzymała na swój adres pocztowy e-mail wiadomość z kodem kreskowym, który miał być kuponem wakacyjnym. Wiadomość otrzymała ze skrzynki pocztowej (...).

zeznania E. X.

261 v. - 262

protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie

1 - 2

wydruk ogłoszenia z portalu J.

3

wydruk korespondencji E. X. z W. Z.

4 - 14

potwierdzenie przelewu

15

wiadomość e-mail z załącznikiem

16 - 17

W dniu 19 października 2025 r. około godz. 15:00 pokrzywdzona chciała skontaktować się z W. Z. poprzez komunikator R. w celu uzyskania szczegółowych informacji o sposobie wykorzystania zakupionego bonu, jednak jego konto zostało usunięte. E. X. próbowała się skontaktować ze sprzedającym dzwoniąc na numer (...), pod którym to numerem poprzedniego dnia rozmawiała z niejakim W., jednak był on wyłączony. Pisała również na adres e-mail, z którego otrzymała wiadomość z bonem, bezskutecznie.

Pokrzywdzona zadzwoniła na infolinie (...) aby uzyskać informacje o bonie. Okazało się, że vocher nie jest aktywny. Wówczas E. X. upewniła się, że padła ofiarą oszustwa. O powyższym poinformowała policję oraz zadzwoniła na infolinie Banku (...) Bank (...) w celu zablokowania wykonanego przelewu. Z uwagi jednak na okoliczność, iż wykonała przelew natychmiastowy nie można było zablokować transakcji.

zeznania pokrzywdzonej E. X.

261 v. - 262

protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie

1 - 2

informacja z banku

30

W dniu 18 października 2024 r. E. E. przeglądając portal społecznościowy J., na jednej z grup natknęła się na ogłoszenie, w którym nieznana jej osoba poszukiwała chętne osoby do pracy jako hostessa, a także oferowała inne prace dorywcze. Oskarżona odpowiedziała na to ogłoszenie wysyłając wiadomość na komunikatorze (...) z zapytaniem o pracę. W wiadomości zwrotnej osoba, która miała być rzekomy pracownikiem banku poinformował ją na czym praca miała polegać, a to na udziale w programie partnerskim L.. Na konto bankowe E. E. miały wpływać pieniądze, które następnie miała zwracać za pomocą aplikacji blik. Za powyższe działania miała otrzymywać wynagrodzenie w wysokości (...) zł od przelewu od kwoty (...) zł, zaś oferent punkty partnerskie. Oskarżona zdecydowała się takie działanie. W tym celu udostępniła swój numer (...) w banku (...) Bank (...).

Następnie w dniu 18 października 2024 r., jak i 19 października 2024 r. na jej konto wypływały pieniądze w różnych kwotach, m.in. wpłynął przelew od E. X. w kwocie (...) zł zatytułowany "Bon do (...)" . Po otrzymaniu wpływu na konto i stosownej informacji oskarżona udostępniła numery (...), które następnie zatwierdzała w aplikacji. W ten sposób pieniądze były wypłacane z jej konta w różnych bankomatach w A.. W celu wypłaty pieniędzy, z oskarżoną, przez aplikacje R. kontaktowały się trzy osoby, które podawały się za siostry, tj. użytkownik o nazwie (...), (...) i (...), a także osoba posługująca się numerem (...).

wyjaśnienia E. E.

156 - 158, 260 - 261

wydruk korespondencji E. E.

108 - 134

Oskarżona w dniu 19 października 2024 r., w godzinach wieczornych chcąc dokonać zakupu w sklepie zorientowała się, że jej rachunek bankowy został zablokowany i nie miała środków na koncie. W ciągu następnych dwóch dni oskarżona próbowała połączyć się z infolinią banku jednak bezskutecznie, łączono ją z L.. Zorientowała się również, że na jej koncie bankowym pojawiły się blokady z kont, z których wpływały w poprzednich dniach pieniądze. E. E. próbowała się skontaktować z osobami, które do niej pisały w sprawie blika jednak bezskutecznie. Oskarżona o powyższej sytuacji zawiadomiła policję.

wyjaśnienia E. E.

156 - 158, 260 v. - 261

zeznania świadka U. J. (1)

274 v. - 275

E. E. posiada dwa konta bankowe, tj. w banku (...) Bank (...) S.A. o numerze (...) i w banku (...) o nr (...). Rachunek w banku (...) Bank (...) został otwarty 27 kwietnia 2022 r. przez stronę Internetową banku. W celu założenia konta po wypełnieniu wszystkich danych przez Internet, klient udaje się do oddziału banku w celu potwierdzenia tożsamości. Tak też uczyniła oskarżona.

dokumentacja nadesłana z (...) Bank (...) wraz z historią rachunku za okres 18-19.10.2024 r.

98 - 104

notatka urzędowa

162

Oskarżona E. E. korzystała z dostępu do mobilnego internatu głównie ze swojego telefonu, który ma w sieci (...) o numerze (...)((...) (...),(...)2- (...)).

notatka urzędowa

162

Numer (...) został zarejestrowany w sieci (...) Sp. z o.o. w dniu 3 października 2024 r. na nazwisko C. A., zamieszkałego w Ł..

zeznania świadka C. A.

dane uzyskane od (...) Sp. z o.o.

172

39 - 44

płyta CD z informacja z T.

40

E. E. nie jest osobą chorą psychicznie ani upośledzoną umysłowo, nie jest uzależniona od alkoholu ani innych środków psychoaktywnych. W chwili popełnienia zarzucanego jej czynu miała zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. W aktualnym stanie zdrowia psychicznego może brać udział w prowadzonym przeciwko niej postepowaniu karnym, stawać przed Sądem oraz odbywać ewentualną kare. W czasie toczącego się postepowania miała prawidłowo zachowaną poczytalność.

opinia sądowo - psychiatryczna

185 - 186

E. E. była uprzednio karana sądownie za czyn z art. 278 § 1 kk.

karta karna

189

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

E. E.

zarzut z punktu I

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Brak po stronie oskarżonej pełnej świadomości, że należący do niej rachunek bankowy będzie wykorzystany do przyjęcia środków pochodzących z przestępstwa.

wyjaśnienia oskarżonej E. E.

156 - 158, 260 v. - 261

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

zeznania pokrzywdzonej E. X.

protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie

Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej E. X. za w pełni wiarygodne, gdyż były jasne, spójne, obszerne i logiczne. Pokrzywdzona na portalu społecznościowym J. na profilu jej znajomego W. Z. zobaczyła ogłoszenie o sprzedaży bonu wakacyjnego. Z uwagi na okoliczność, iż ogłoszenie zobaczyła na profilu dobrego znajomego postanowiła dokonać jego zakupu. W tym celu odezwała się do niego przez komunikator R.. Nie podejrzewała, że konto to zostało przejęte przez inną nieznaną jej osobę i de facto rozmawiała z kimś innym. Osoba podająca się za W. Z. była dla niej wiarygodna, zaufała że oferta jest prawdziwa, w związku z czym dokonała przelewu kwoty (...) zł na wskazany jej rachunek bankowy. Po zorientowaniu się, że została oszukana złożyła zawiadomienie na policję, a także powiadomiła bank w celu zablokowania transakcji. Jej zeznania korespondowały z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

zeznania świadka U. J. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka U. J. (2), gdyż były jasne i spójne. Świadek jest partnerem oskarżonej, relacjonował, jak zachowywała się oskarżona po tym, jak dowiedziała się, że jej konto bankowe zostało wykorzystane do przestępczego procederu, a także późniejszych jej działań. Nie miał wiedzy, iż podjęła współpracę z nieznaną jej osobą. Wraz z oskarżoną udał się na policję w celu złożenia zawiadomienia o przestępstwie. Jego zeznania korelują z wyjaśnieniami oskarżonej w tym zakresie i zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

zeznania świadka C. A.

Zeznania świadka nie wiele wniosły do niniejszej sprawy. Świadek nie miał wiedzy o oszukańczym procederze. Nie znał pokrzywdzonej ani oskarżonej.

wydruk korespondencji E. E.

W pełni wiarygodny, autentyczny zapis korespondencji inicjującej współpracę E. E. z osobą oferującą zatrudnienie na stanowisku polegającym na udziale partnerskim (...) i wskazujące na dalsze jej postępowanie.

wydruk ogłoszenia z portalu J.

Niekwestionowany dokument.

wydruk korespondencji E. X. z W. Z.

Niekwestionowany w sprawie dokument, zapis rozmowy na komunikatorze (...) pomiędzy pokrzywdzoną, a osobą podającą się za W. Z.. W połączeniu z osobowym materiałem dowodowym pozwolił na ustalenie prawidłowego stanu faktycznego tej sprawy.

potwierdzenie przelewu

Niekwestionowany w sprawie dokument.

wiadomość e-mail z załącznikiem

Niekwestionowany dokument, potwierdzający przesłanie na adres e-mail pokrzywdzonej wiadomości z zakupionym przedmiotem - bonu wakacyjnego, który okazał się nieaktywny.

informacja z banku

(...) dokument z banku (...) Bank (...) potwierdzający zgłoszenie blokady środków pieniężnych.

dokumentacja nadesłana z (...) Bank (...) wraz z historią rachunku za okres 18-19.10.2024 r.

Przekonujące, pozyskane z wiarygodnego źródła dokumenty (tj. z zasobów banku) tj. dowód założenia rachunku bankowego przez E. E., oparty na danych, które mogła podać tylko ona sama - w tym numer PESEL, seria i numer dowodu osobistego, a także rachunek bankowy, wskazujący jakie wpływy i przelewy były wykonywane na koncie oskarżonej w zarzucanym jej okresie czasu.

notatka urzędowa

Wiarygodne, niekwestionowane w sprawie ustalenia policyjne.

dane uzyskane od (...) Sp. z o.o.

Niekwestionowany dokument uzyskany z sieci (...) potwierdzający, iż numer tel. (...) został zarejestrowany na dane C. A., a z którym to numerem kontaktowała się pokrzywdzona E. X. w celu uzyskania informacji o ofercie, a także z którego kontaktowano się z oskarżoną.

płyta CD z informacja z T.

Niekwestionowany dokument

opinia psychiatryczna

Sąd pozytywnie ocenił wydaną w sprawie opinie psychiatryczną dotyczącą oskarżonej E. E., gdyż jest pełna i jasna. Została sporządzona przez biegłych, a więc osoby które dysponują wiadomościami specjalnymi do stwierdzenia przedmiotowych okoliczności, brak jest zatem podstaw, aby kwestionować ich wartość dowodową.

karta karna

Niekwestionowany w sprawie dokument urzędowy potwierdzający wcześniejszą karalność oskarżonej.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

wyjaśnienia oskarżonej E. E.

E. E. w toku całego postępowania nie przyznała się do winy. Przyznała, że posiada rachunki bankowe w dwóch bankach, w tym (...) Banku (...). Przyznała również, że kierując się potrzebą zarobienia pieniędzy, zdecydowała się na podjęcie współpracy z nieznaną jej osobą podającą się za pracownika banku. W jej ramach udostępniła tejże osobie swoje numery kont bankowych i zgodziła się na odsyłanie wpływających kwot za pomocą aplikacji (...). Przyznała również, że na jej rachunki bankowe wpływały różne kwoty w tym na rachunek banku (...) Bank (...) kwota (...) zł od E. X..

Wyjaśnienia oskarżonej, w których stwierdza, iż z uwagi na okoliczność, że w przedmiotowym okresie czasu potrzebowała pilnie pieniędzy, gdyż była w trudnej sytuacji materialnej, oraz że zakończyła poprzedni związek, przez co była w rozsypce emocjonalnej i nie myślała logicznie stanowią przyjętą przez nią linię obrony. Zgodnie bowiem z opinią biegłych psychiatrów, której sąd dał wiarę w pełni oskarżona w przedmiotowym okresie czasu miała pełną zdolność rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Jej tłumaczenia zmierzały do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Skoro oskarżona, co nie jest kwestionowane, posiadała rachunek bankowy w banku (...) Bank (...) i dobrowolnie przekazała swoje dane i numer rachunku innym osobom, a następnie, jako posiadaczka rachunku, mająca do niego dostęp internetowy, generowała kody L. pozwalające innym osobom na wypłaty kwot z bankomatu (w wysokości odpowiadającej m.in. wpłacie pokrzywdzonej), to nie do obrony jest z punktu widzenia logiki i doświadczenia życiowego teza, iż nie wiedziała, że uczestniczy w procederze przestępczym i się na to nie godziła.

Jeśli jakaś osoba chce używać rachunku bankowego w legalnych transakcjach, to sama taki zakłada i przekazuje go drugiej stronie transakcji, gdyż nie jest to czasochłonne i skomplikowane. W kontekście tego swojego rodzaju „wynajmu” rachunku innej osobie do wielu transakcji, które opiewają o sprzedaż tego samego przedmiotu (...)) nie mogło więc nie budzić wątpliwości oskarżonej i dawać innej oceny tej sytuacji, niż ułatwianie dokonywania przestępstwa. I niczego w kwestii odpowiedzialności oskarżonej nie zmienia okoliczność, że gdy zorientowała się, że zablokowano jej rachunek bankowy zawiadomiła o powyższym odpowiednie instytucje. Nie ulega wątpliwości, iż oskarżona chcąc w łatwy sposób zarobić pieniądze godziła się na takie postępowanie. W ocenie Sądu jedynie fakt zablokowania konta bankowego i dostępu do środków finansowych spowodował, iż podjęła ona działania, na które wskazuje w swoich wyjaśnieniach.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

E. E.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Sąd zgadzając się co do zasady z zarzucanym oskarżonej przez organ prokuratorski czynem, dokonał zmiany jego opisu poprzez wskazanie, iż oskarżona w celu osiągnięcia korzyści majątkowej pomogła nieustalonej osobie w doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie (...) zł E. X..

Zgodnie z art. 286 § 1 kk kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Przestępstwo oszustwa, o jakim mowa w powyższym przepisie, można popełnić jedynie umyślnie i to wyłącznie w zamiarze bezpośrednim - na co wskazuje znamię działania „w celu osiągnięcia korzyści” majątkowej. Sposób działania sprawcy oszustwa względem innej osoby może polegać na: wprowadzeniu jej w błąd poprzez wywołanie u niej wyobrażenia o istniejącej (nie przyszłej) rzeczywistości, która jest w istocie inna niż przedstawia jej sprawca; wyzyskaniu błędu pokrzywdzonego, tj. jego subiektywnego wyobrażenia o rzeczywistości, która jest w istocie odmienna i o czym sprawca wie; wyzyskaniu niezdolności pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Zauważyć należy, że wprowadzenie w błąd może mieć postać zarówno działania (np. sprawca przedstawia pokrzywdzonemu nieprawdziwe informacje dotyczące transakcji, za którą ma otrzymać od niego wynagrodzenie), jak i zaniechania (np. sprawca zataja przed pokrzywdzonym istotne informacje dotyczące obciążeń własnego majątku czy wady prawnej przedmiotu transakcji). Opisane sposoby działania sprawcy muszą poprzedzać niekorzystne rozporządzenie mieniem przez pokrzywdzonego, stąd też istotnym znamieniem oszustwa jest związek przyczynowy między wprowadzeniem w błąd, czy wyzyskaniem błędu a niekorzystnym rozporządzeniem mieniem ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lipca 2007r. V KK 384/06). Natomiast zgodnie ze stanowiskiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2013 r. (II AKa 122/13) podstawowym kryterium rozgraniczenia oszustwa od niewywiązania się z zobowiązania o charakterze cywilnoprawnym jest wykazanie, że w chwili zawierania zobowiązania (umowy) sprawca działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, to jest dążył do uzyskania świadczenia poprzez wprowadzenie w błąd lub wyzyskanie błędu co do okoliczności mających znaczenie dla zawarcia umowy, mając świadomość, że gdyby druga strona umowy znała rzeczywisty stan, nie zawarłaby umowy lub nie zawarłaby jej na tych warunkach, na jakich została zawarta.

Zgodnie natomiast z art. 18 § 3 kk odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie. Użyty w ustawie zwrot "w szczególności" wskazuje, że w grę mogą wchodzić również inne formy pomocnictwa. Chodzi zatem o takie zachowania, które - obiektywnie rzecz biorąc - ułatwiają popełnienie czynu zabronionego. Użyty przez ustawę zwrot "w zamiarze" oznacza, że pomocnictwa można dopuścić się zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Przestępstwa nie stanowi zatem niezamierzone (nieumyślne) udzielenie pomocy, nawet jeśli stwierdzimy, że pomagający przewidywał albo mógł przewidzieć, że swoim zachowaniem ułatwia innej osobie popełnienie czynu zabronionego. W kontekście niniejszej sprawy warte odnotowania jest spostrzeżenie, że pomocnikiem jest ten, kto zamierza ułatwić innemu popełnienie czynu zabronionego, uważając jednak ten czyn za cudze przedsięwzięcie, czyli działając cum animo socii. Istotną, choć nie zawsze rozstrzygającą okolicznością dla wyjaśnienia, czy sprawca działał animo auctoris czy tylko animo socii, jest kwestia, w czyim interesie leżało popełnienie przestępstwa ( wyrok SN z dnia 12 lipca 1979 r., II KR 189/79, OSNPG 1980, nr 1, poz. 3).

Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że doszło do popełnienia przez nieznanego sprawcę przestępstwa oszustwa na szkodę E. X.. Sprawca podszywając się pod W. Z. oferował na portalu społecznościowym J. na profilu o nazwie (...), a także poprzez komunikator R. bon wakacyjny do wykorzystania w biurze (...) o wartości (...) zł za kwotę (...) zł. Po skontaktowaniu się przez pokrzywdzoną z wystawiającym ogłoszenie (sądziła, że to jej dobry znajomy) i wykonaniu zapłaty ustalonej kwoty - przelewu na podany numer konta, kontakt ze sprawcą urwał się, a opłacony vocher/ bon okazał się być nieaktywny. Pokrzywdzona mimo złożenia reklamacji i próby zablokowania transakcji nie odzyskała wpłaconych pieniędzy. Pokrzywdzona E. X. dokonała przelewu pieniędzy na konto bankowe nr (...) w banku (...) Bank (...) należące do E. E.. Należy zatem stwierdzić, że doszło do spełnienia znamienia przedmiotowego przestępstwa oszustwa w postaci doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Sprawca wprowadził kupującą w błąd co do zamiaru realizacji postanowień umownych, co wynika z treści zeznań świadka – pokrzywdzonej. Mając na uwadze powyższe okoliczności, nie budzi również wątpliwości bezpośredni zamiar sprawcy doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia środkami pieniężnymi pokrzywdzoną.

Oskarżonej E. E. przypisano udzielenie pomocy w popełnieniu powyższego przestępstwa oszustwa poprzez udostępnienie własnego rachunku bankowego o numerze (...) Banku (...). W ocenie sądu przekazanie numeru tak osobistej przynależności, jaką jest rachunek bankowy, obcej osobie nie może następować bez godzenia się na wykorzystanie tej danej w celu przestępczym. W takim układzie oskarżona co najmniej godziła się, że jej rachunek bankowy zostanie wykorzystany jako miejsce, do którego będą spływać pieniądze pochodzące z przestępstw. Nie zwrócenie uwagi osobie, których danych osobowych nie znała, dlaczego nie zawarto z nią żadnej umowy czy to zlecenia czy o dzieło należy ocenić, jako wygodne tłumaczenie. Tak samo należy ocenić jej tłumaczeni, iż nie myślała wówczas logicznie, była w rozsypce emocjonalnej. Sąd podkreśla w tym miejscu, że rola oskarżonej nie kończyła się na przekazaniu sekwencji cyfr stanowiących numer rachunku bankowego, ale trwała dalej polegając, na transferowaniu wyłudzonych środków, ich wypłacaniu z rachunków bankowych poprzez aplikację L.. Taki wniosek wynika z analizy wydruków operacji bankowych na koncie oskarżonej, jak i z analizy korespondencji pomiędzy oskarżoną a innymi nieznanymi jej osobami dla których wykonywała „prace”. Po wpłynięciu przelewów od oszukanych osób oskarżona generowała kod L., a sprawca stojący przy bankomacie wpisywał go na terminalu i wypłacał kwoty odpowiadające wpłaconym przez pokrzywdzonych, w tym przez pokrzywdzoną E. X.. Tak ustalone okoliczności sprawy przekonują, że E. E. dopuściła się jedynie pomocnictwa w oszustwie, a więc wypełniła znamiona art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż zachowanie E. E. jako bezprawne, karalne, karygodne i zawinione stanowi przestępstwo.

☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

E. E.

1

I

Za przypisane oskarżonej E. E. przestępstwo grozi kara od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności (art. 286 § 1 kk). Jak wynika z art. 19 § 1 kk wymiar kary za pomocnictwo (art. 18 § 3 kk) ustawodawca określił w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo. Tak więc pomocnik może mieć wymierzoną karę w tych samych granicach co sam sprawca. Przy czym w przypadku tego występku istnieje możliwość wymierzenia kary grzywny albo kary ograniczenia wolności na mocy art. 37a § 1 kk. Przepis ten stanowi wyraz zasady preferencji kar nieizolacyjnych.

Przepis art. 37a kk nie formułuje żadnych kryteriów, którymi miałby się kierować sąd, podejmując decyzję o wyborze kary, jednakże wynikają one z art. 53 kk.

Na niekorzyść oskarżonej przyjęto jej uprzednią karalność. Na korzyść marginalną rolę w popełnionym przestępstwie, a także okoliczność, iż po upewnieniu się, że z jej pomocą mogło dojść do oszustwa, sama zgłosiła powyższe odpowiednim służbom. Oskarżona została wykorzystana przez sprawców planujących z góry przestępczy proceder, uzyskując z tego procederu kwotę 300 zł. Nie są to okoliczności wyłączające odpowiedzialność, ale nie można jej pominąć przy wymiarze kary.

Ważąc te okoliczności Sąd orzekł oskarżonej karę 200 stawek dziennych grzywny w rozmiarze 15 złotych każda.

Wymierzona kara grzywny odpowiada stopniowi winy oskarżonej oraz społecznej szkodliwości jej czynów, a także pozwalają osiągnąć cele wychowawcze wobec niej i czynią zadość potrzebie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

E. E.

2

I

Na podstawie art. 46 § 1 kk tytułem naprawienia szkody Sąd zasądził od E. E. na rzecz pokrzywdzonej E. X. kwotę (...) złotych. Pokrzywdzona bowiem nie otrzymała zwrotu pieniędzy, które zostały przelane oskarżonej na rachunek bankowy, a które to miały stanowić zapłatę za voucher, który miał być wykorzystany na zakup wycieczki w biurze (...).

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3.

W ocenie Sądu brak było podstaw, aby zwolnić oskarżoną od zapłaty kosztów procesu, bowiem nie są duże, a sytuacja materialna E. E. jest dobra. Dlatego Sąd na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 3 ust 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.012,80 złotych tytułem zwrotu wydatków postępowania oraz wymierzył jej kwotę 300 złotych tytułem opłaty.

7.  Podpis