sygn. akt IX U 336/25
Decyzją z dnia 21 lutego 2025 r. znak (...) (...) odmówił ubezpieczonemu J. D. prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy (...), jaki miał miejsce w dniu 10 kwietnia 2024 r., ponieważ Komisja Lekarska (...)ustaliła 0% uszczerbku na zdrowiu.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony J. D. wnosząc, po sprecyzowaniu w piśmie z dnia 28 maja 2025 r., o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w wysokości 22 % stałego uszczerbku na zdrowiu zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania i wypłatę jednorazowego odszkodowania (wstrząśnienie mózgu, uszkodzenie powłoki czaszki, blizna – 3%; złamanie kręgu piersiowego kręgosłupa – 19%). Odwołujący wskazał, iż uszczerbek został oceniony niewłaściwie, a wywołał u niego istotne skutki powodujące trudności w codziennym funkcjonowaniu. W odwołaniu podniósł, że ocena Komisji Lekarskiej (...) jest nieadekwatna do doznanych przez ubezpieczonego obrażeń oraz będących ich następstwem powikłań.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania w całości, podkreślając że po rozpoznaniu sprzeciwu wobec orzeczenia lekarza rzeczoznawcy (...), komisja lekarska (...) w orzeczeniu z dnia 12 lutego 2025 r. stwierdziła, że przebyty uraz głowy i kręgosłupa nie pozostawił następstw dających podstawę do orzeczenia procentowego uszczerbku na zdrowiu.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
J. D. pracuje w (...) i podlega (...)ubezpieczeniu społecznemu z tego tytułu. W dniu 10 kwietnia 2024 r. rozładowując samochód ciężarowy, rozpinając pasy zabezpieczające kłody topoli jedna z kłód zsunęła się z przyczepy i spadła z wysokości około 4 metrów, uderzając odwołującego się w głowę. Podczas wypadku J. D. miał na sobie kask ochronny, był trzeźwy.
Zdarzenie to miało charakter wypadku przy pracy (...).
Niesporne, nadto dowód: protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy (...) – k. 5-6 akt organu.
Orzeczeniem Lekarza Rzeczoznawcy (...) stwierdzono, że następstwa wypadku przy pracy (...) z 10 kwietnia 2024 r. nie powodują procentowego uszczerbku na zdrowiu.
Do orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy (...) zostało złożone odwołanie, uzasadnione odczuwaniem dolegliwości powypadkowych i koniecznością pozostawania pod kontrolą neurologiczną oraz kontynuowaniem rehabilitacji. Sprawa została przekazana do rozpatrzenia przez Komisję Lekarską (...).
Po ponownej analizie, Komisja Lekarska (...) orzeczeniem z dnia 12 lutego 2025 r., podobnie jak Lekarz Rzeczoznawca (...), ustaliła, iż długotrwały uszczerbek na zdrowiu u J. D. w związku z wypadkiem przy pracy wynosi 0%.
Niesporne, nadto dowód: wniosek o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy (...) – k. 1 akt organu, orzeczenie Lekarza Rzeczoznawcy (...) z dnia 17 października 2024 r. – k. 25 akt organu, odwołanie od orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy (...)z dnia 31 października 2024 r. – k. 26 akt organu, orzeczenie Komisji Lekarskiej (...)z dnia 12 lutego 2025 r. – k. 30 akt organu.
U J. D. w wyniku wypadku przy pracy (...) z dnia 10 kwietnia 2024 r. doszło do urazu głowy z wstrząśnieniem mózgu i urazu kręgosłupa ze złamaniem kręgu Th6. Uraz głowy i kręgosłupa nie powoduje długotrwałych następstw przebytego urazu. Natomiast, trwałym następstwem wypadku z 10 kwietnia 2024 r. jest złamanie trzonu Th6 ze zniekształceniem kręgu.
Będący skutkiem wypadku długotrwały uszczerbek na zdrowiu wynosi 3%, zgodnie z pkt 90 tabeli uszczerbkowej (uszkodzenie kręgosłupa w odcinku piersiowym i lędźwiowym).
Dowód: opinia biegłego z zakresu ortopedii (...)oraz biegłej z zakresu neurologii (...) – k. 33-34, dokumentacja medyczna – w aktach organu.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie okazało się częściowo uzasadnione.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym (...) z dnia 20 grudnia 1990 r. (Dz. U. z 2024 r., poz. 90 ze zm., dalej „ustawa”) wskazuje, iż jednorazowe odszkodowanie przysługuje ubezpieczonemu, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku przy pracy (...) lub (...) choroby zawodowej. W myśl art. 11 wskazanej ustawy, za wypadek przy pracy (...) uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło podczas wykonywania czynności związanych z prowadzeniem działalności (...) albo pozostających w związku z wykonywaniem tych czynności:
1) na terenie (...), które ubezpieczony prowadzi lub w którym stale pracuje, albo na terenie gospodarstwa (...) bezpośrednio związanego z tym gospodarstwem (...)lub
2) w drodze ubezpieczonego z mieszkania do (...), o którym mowa w pkt 1, albo w drodze powrotnej, lub
3) podczas wykonywania poza terenem (...), o którym mowa w pkt 1, zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności (...) albo w związku z wykonywaniem tych czynności, lub
4) w drodze do miejsca wykonywania czynności, o których mowa w pkt 3, albo w drodze powrotnej.
Zgodnie z art. 13 ustawy jednorazowe odszkodowanie ustala się dla ubezpieczonego w wysokości proporcjonalnej do określonego procentowo stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Za stały uszczerbek na zdrowiu uznaje się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy. Natomiast za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostawało, czy zdarzenie z dnia 10 kwietnia 2024 r., w którym odwołujący się doznał urazu głowy z wstrząśnieniem mózgu oraz urazu kręgosłupa ze złamaniem kręgu Th6, miało charakter wypadku przy pracy związanej z działalnością (...). Sporne natomiast pozostawało ustalenie wysokości procentowej stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu jakiego doznał w wyniku wypadku przy pracy.
Aby rozsądzić tę kwestię, Sąd dopuścił w sprawie dowód biegłego sądowego z zakresu ortopedii (...) oraz biegłej sądowej z zakresu neurologii (...)
W swojej opinii biegli rozpoznali, że u odwołującego w wyniku wypadku przy pracy (...) z dnia 10 kwietnia 2024 r. doszło do urazu głowy z wstrząśnieniem mózgu oraz do urazu kręgosłupa ze złamaniem kręgu Th6. Po badaniu lekarskim odwołującego się oraz po przeanalizowaniu dokumentacji medycznej zgromadzonej w sprawie, biegli stwierdzili, że przebyty uraz głowy i kręgosłupa nie spowodował długotrwałych następstw w związku z wypadkiem z dnia 10 kwietnia 2024 r. Trwałym następstwem przebytego urazu związanego z wypadkiem przy pracy (...) jest natomiast złamanie trzonu Th6 z opisanym w badaniu tomografii komputerowej kręgosłupa zniekształceniem kręgu. W związku z tym trwały uszczerbek na zdrowiu w związku z wykonywaniem pracy (...) biegli ocenili na 3% trwałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, stosując w zastępstwie (z braku odpowiedniej pozycji) pozycję z pkt 90 tabeli uszczerbkowej. Zgodnie bowiem z § 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania i wypłatę jednorazowego odszkodowania - jeżeli w ocenie procentowej brak jest odpowiedniej pozycji dla danego przypadku, lekarz orzecznik ocenia ten przypadek według pozycji najbardziej zbliżonej. Można ustalić stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w procencie niższym lub wyższym od przewidywanego wdanej pozycji, w zależności od różnicy występującej między ocenianym stanem przedmiotowym a stanem przewidzianym w odpowiedniej pozycji oceny procentowej.
Sąd, po zapoznaniu się z opinią biegłych, przyjmuje ją jako miarodajną dla orzekania w sprawie. Opinii biegłych nie zakwestionowała żadna ze stron postępowania, nie wnosząc do niej zarzutów. Co więcej organ złożył pismo, w którym wskazał, że zgadza się z wnioskami opinii. Opinia biegłych nie budziła także wątpliwości Sądu. Wnioski opinii zostały w sposób jasny, pełny umotywowane, poparte szczegółowo odwołaniem się do konkretnych badań przeprowadzonych u odwołującego i do zgromadzonej dokumentacji medycznej. Biegli posiadają też wieloletnie doświadczenie medyczne, kliniczne w sprawowaniu funkcji biegłego.
Poza dowodem z opinii biegłych, ustalając stan faktyczny w sprawie Sąd oparł się na dowodach ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji, w tym dokumentacji medycznej, niekwestionowanym przez żadną ze stron i niebudzącą wątpliwości Sądu. Odwołujący wnioskował w sprawie o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych z zakresy neurologii i fizjoterapii, jednak za bardziej miarodajny do schorzeń odwołującego Sąd uznał dowód z opinii biegłego z zakresu medycyny – ortopedii, pomijając na podstawie art. 235 2 § 1 pkt 3 i 5 k.p.c. dowód z opinii biegłego z zakresu fizjografii. Biegli opiniujący w sprawie nie wskazali przy tym, że w sprawie powinien wypowiedzieć się jeszcze biegły innej specjalności.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 477 ( 14) § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję(...) z dnia 21 lutego 2025 r. znak (...) w ten sposób, że przyznał J. D. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy (...) w dniu 10 kwietnia 2024 r. za 3 % procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
W pozostałym zakresie, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie.
1. (...)
2. (...)
3. (...)
4. (...)
18.02.2026 r.