Pełny tekst orzeczenia

Formularz UK 1

Sygnatura akt

X K 1003/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

Ł. N.

1.  w dniu 14 czerwca 2025 roku w W., przy ul. (...), wbrew przepisom ustawy, posiadał znaczną ilość środka odurzającego w postaci 15.82 grama netto heroiny,

tj. o czyn z art. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

2.  w dniu 14 czerwca 2025 roku w W., m.in. na ul. (...) w toku postępowania przygotowawczego o sygn. KRP ZD 5114/25, podejmując podstępne zabiegi polegające na podawaniu się za J. T., skierował przeciwko J. T. ściganie o przestępstwo z art. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

tj. o przestępstwo z art. 235 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Na podstawie art. 424 § 3 k.p.k. in fine, Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz rozstrzygnięć w nim zawartych.

Zgodnie bowiem z cytowanym przepisem w wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu albo o uzasadnienie wyroku wydanego w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 (k.p.k.), uzasadnienie powinno zawierać co najmniej wyjaśnienie podstawy prawnej tego wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć.

Wobec treści art. 447 § 5 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 3 i 4 k.p.k. odstąpiono od uzasadnienia w części dotyczącej ustaleń stanu faktycznego, jako że nie mogą one stanowić podstawy apelacji.

Nadto postawy apelacji nie może także stanowić treść porozumienia zawartego w trybie art. 343 k.p.k. to jest co do orzeczonej kary.

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Na podstawie art. 424 § 3 k.p.k. odstąpiono od uzasadnienia wyroku w zakresie oceny materiału dowodowego

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Na podstawie art. 424 § 3 k.p.k. odstąpiono od uzasadnienia wyroku w zakresie oceny materiału dowodowego

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Ł. N.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżony wyraził zgodę na złożenie wniosku w trybie art. 335 § 2 kpk i wymierzenie uzgodnionych z prokuratorem kary tj. kar jednostkowych , za pierwszy czyn jednego roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności, 5000 zł świadczenia pieniężnego oraz przepadku dowodów rzeczowych, zaś za drugi czyn trzech miesięcy pozbawienia wolności. Wniosek objęto także wymiar kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto we wniosku zawarto aby oskarżonego obciążyć kosztami postępowania w części tj. do kwoty 5000 zł.

Sąd po dokonaniu oceny materiału dowodowego, uznał, że wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Bezsprzeczne jest bowiem, iż oskarżony dopuścił się obu z zarzucanych mu czynów.

ad 1)

Od strony przedmiotowej czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, polega na niezgodnym z ustawą posiadaniu znacznej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych, tj. środków i substancji wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy. Przestępstwo z art. 62 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy, można popełnić tylko umyślnie, z zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym.

W ocenie Sądu oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wyżej wymienionego czynu zabronionego. Bezsprzeczne jest, że wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał środek odurzający w postaci heroiny o wadze 15,82 grama, co stanowi nie mniej niż 79 porcji. „Znaczna ilość” narkotyku w rozumieniu art. 62 ust. 2 ustawy to taka, która wystarcza do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób (tak: Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 1 lutego 2007 r. III KK 257/06, z dnia 23 września 2009 r. I KZP 10/09).

Jak uprzednio wskazano posiadana ilość środków wystarczająca była do jednoczesnego odurzenia niemal 80 osób (stanowiła 79 porcji wystarczających do jednorazowego odurzenia). Tym samym ilość ta w wystarczałaby do jednorazowego odurzenia więcej niż kilkudziesięciu osób jak wskazano w cytowanym orzeczeniu.

Powyższe ustalenia przekonują, iż czyn oskarżonego wyczerpał dyspozycję art. 62 ust. 2 cytowanej ustawy.

ad 2)

Czynność sprawcza występku z art. 235 k.k. polega na kierowaniu przeciwko innej osobie ścigania (o przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie, wykroczenie skarbowe, przewinienie dyscyplinarne) przez tworzenie fałszywych dowodów lub inne podstępne zabiegi albo też, w przypadku gdy postępowanie jest już wszczęte, tworzeniu w jego toku przez sprawcę fałszywych dowodów lub przedsiębraniu innych podstępnych zabiegów. Podstępny zabieg oznacza każdą czynność dokonaną przy użyciu podstępu, a sprawca może nawet działać przez osobę trzecią. (M. Mozgawa [w:] M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, M. Mozgawa, Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 235.)

W sprawie niniejszej oskarżony powziął fałszywe zabiegi, polegające na podaniu się po jego zatrzymaniu przez policję w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii opisanego powyżej, za inną osobę tj. J. T.. Oskarżony podał dane na tyle szczegółowe, że ich sprawdzenie w dostępnych systemach policyjnych skutkowało pozytywną weryfikacją danych. To zaś spowodowało, że do miejsca zamieszkania J. T. udał się inny patrol policji, celem dokonania czynności przeszukania. Czynność ta wykonano, czym naruszono także dobra osobiste J. T. i dopiero postawa jego matki obecnej przy przeszukaniu pozwoliła ustalić, że osoba ujęta w W. nie jest jej synem. Podstępny zabieg oskarżonego miał w ocenie Sądu na celu pozytywną weryfikację danych osobowych, potwierdzenie miejsca zamieszkania oraz być może także pozytywnej opinii J. T. (np. jego niekaralności - w sprawie niniejszej nieustalana), co miało skutkować zwolnieniem zatrzymanego oskarżonego.

Podejmując takie podstępne zabiegi oskarżony skierował ściganie przeciwko J. T., a tym samym jego zachowanie wypełniło znamiona czynu z art. 235 k.k.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. N.

1

1

Czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zagrożony jest karą pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na względzie dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 k.k., biorąc pod uwagę okoliczności łagodzące i obciążające.

Oceniając społeczną szkodliwość czynu jako znaczną, Sąd odwołał się do definicji zawartej w art. 115 § 2 k.k. Stanowisko takie znajduje przede wszystkim oparcie w rodzaju dobra prawnego zagrożonego w wyniku popełnienia zarzucanego czynu, albowiem sprzeczne z regułami ustawy posiadanie środków odurzających i substancji psychotropowych godzi w zdrowie publiczne.

Stopień społecznej szkodliwości występku powiększa strona podmiotowa czynu ( dolus directus). O znacznej społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu przesądza nadto fakt, że nielegalne posiadanie środków odurzających jest istotnym czynnikiem kryminogennym.

Na niekorzyść oskarżonego przemawia fakt, iż posiadał on znaczną ilość tak zwanych „twardych” narkotyków.

W ocenie Sądu okolicznością obciążającą jest także jego uprzednia wielokrotna karalność.

Należy jednak wskazać, że oskarżony nie naruszał dotąd ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, co uwzględniono jako okoliczność łagodzącą. podobnie potraktowano fakt że ilość posiadanych środków bliska była wartościom granicznym pomiędzy typem podstawowym przestępstwa z art. 62 ustawy, a jego typem kwalifikowanym. Sąd wziął także pod uwagę, iż oskarżony nie chciał uchylić się od odpowiedzialności za swoje postępowanie, przyznał się do winy wyrażając chęć do dobrowolnego poddania się karze, uzgodnił z prokuratorem karę i zgodził się na konsensualne zakończenie sprawy.

Biorąc pod uwagę tak ustalony stopień społecznej szkodliwości czynu, stopień winy, zaistniałe w sprawie okoliczności łagodzące i obciążające, nadto mając na względzie szczególno i ogólnoprewencyjny cel kary, Sąd uznał za sprawiedliwe orzeczenie w stosunku do oskarżonego kary 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.

Kara ta zbliżona jest do dolnej granicy ustawowego zagrożenia (minimum to 1 rok) Ponadto w ocenie Sądu tak orzeczona kara wpłynie cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, które powinno mieć przekonanie, iż tego rodzaju przestępstwa spotykają się z adekwatną ale też surową reakcją prawnokarną.

Ł. N.

4

4

Co do drugiego z czynów, zagrożonego karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności, Sąd uznał że kara w wymiarze minimalnym będzie właściwa, adekwatna i sprawiedliwa.

Sąd zauważył, że podjęte przez oskarżonego podstępne zabiegi dość szybko zostały odkryte, wprowadzenie przez oskarżonego funkcjonariuszy w błąd co do swej tożsamości ujawnione, a negatywne konsekwencje tego zachowania tak dla samego postępowania karnego jak i dla osoby nim pokrzywdzonej nieznaczne.

Ł. N.

5

1 i 4

na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. Sąd połączył orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.

Kara łączna ta objęta była porozumieniem zawartym pomiędzy oskarżonym a Prokuratorem w trybie art. 335 k.p.k. i zaakceptowana przez Sąd.

Jest to kara w minimalnym dopuszczalnym wymiarze tj. powyżej (o jeden miesiąc) od najsurowszej kary jednostkowej.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. N.

2

1

Na zasadzie art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszy jest obowiązkowe.

Świadczenie orzeczono w kwocie uzgodnionej przez oskarżonego z Prokuratorem, która mieści się w granicach określonych ustawowo.

Ł. N.

3

1

Orzeczenie przepadku posiadanych przez oskarżonego substancji psychoaktywnych, których posiadanie jest zabronione, jest w świetle art. 70 ust. 2 u.p.n. obligatoryjne (Obowiązkowe)

Z tego względu skazując oskarżonego Sąd orzekł przepadek.

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd zasądził na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 300zł, zgodnie z art. 2 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych w zw. z art. 616 § 2 pkt 1 k.p.k., a także kwotę 4700 zł tytułem pozostałych kosztów sądowych, w części, zgodnie z zawartym porozumieniem określającym kwotę obciążenia kosztami na 5000 zł. Faktyczne koszty kwotę tą przekraczają.

7.  Podpis