Pełny tekst orzeczenia

UZASADNIENIE

co do całości wyroku z 5 lutego 2026 roku

(ograniczone zgodnie z art. 505 ⁸ § 4 k.p.c.)

1.  (...) S.A. pozwała (...) S.A. o zapłatę 1207,12 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 5.04.2023 r. do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i o zwrot kosztów procesu. Postępowanie toczyło się według przepisów o postępowaniu w sprawach gospodarczych i w sprawach uproszczonych.

2.  Powódka wywodziła swoje roszczenie z faktu, że pozwana jako ubezpieczyciel odpowiedzialności sprawcy szkody zobowiązała się do zapłacenia określonego umownie odszkodowania za szkody wyrządzone powódce, wobec której odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczony (art. 805 § 1 k.c. i art. 822 § 1 k.c.). Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela (art. 822 § 4 k.c.). W sprawie bezsporne było zajście zdarzenia ubezpieczeniowego 5.05.2023 r., za które odpowiedzialność ponosi ubezpieczony przez pozwaną B. T., tj. odpowiedzialność pozwanej była bezsporna co do zasady oraz co do kwoty 3966,11 zł, która została wypłacona w toku postępowania likwidacyjnego. Podstawą faktyczną powództwa była sporna różnica w celowych i ekonomicznie uzasadnionych: (1) stawce za roboty inżynieryjne przyjętej przez powódkę (124,75 zł netto), a uznanej przez ubezpieczyciela (63,72 zł), co odpowiadało kwocie 1019,52 zł przy bezspornych 16 roboczogodzinach prac; (2) narzutach 230,64 zł, tj. łącznie 1207,12 zł.

3.  W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że zarówno kosztorys powódki, jak i pozwanej są to wartości szacunkowe, kalkulacje. Przy czym bezsporne jest, że pozwany skorygował stawkę powódki do maksymalnej stawki według cennika J., tj. według cen rynkowych. Wbrew narracji strony powodowej, przedstawione przez nie wyliczenia, nie są faktycznie poniesionymi kosztami (choć jakieś koszty zostały faktycznie poniesione), lecz wyliczeniami opartymi na wewnętrznych wytycznych powódki, a zatem samoistnie, bez wiadomości specjalnych, nie mogą stanowić podstawy ustalenia odszkodowania w wyższej kwocie. W istocie przedłożone przez powódkę dokumenty dowodzą jedynie, że w jej wewnętrznej strukturze organizacyjnej jedna komórka organizacyjna nakazała stosowanie takich stawek innym komórkom organizacyjnym. Przy takim rozkładzie twierdzeń, to na stronie powodowej jako wywodzącej skutki prawne z niezgodności kalkulacji spoczywa ciężar dowodu jak w art. 6 k.c. Z tych względów Sąd pominął dowód z opinii biegłego wnioskowany wyłącznie przez stronę pozwaną jako powołany na fakty udowodnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy (art. 235 ² § 1 pkt 2 k.p.c.) postanowieniem z 27.11.2025 r., przedstawiając zasadnicze powody rozstrzygnięcia i umożliwiając dalszą akcję procesową powódki w związku z niejasnym uprzednim sformułowaniem jej wniosku dowodowego z opinii biegłego jako „przychylenia się do wniosku pozwanej”.

4.  Powódka nie wniosła zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego, do której została zobowiązana, wskutek czego Sąd pominął wniosek dowodowy z opinii biegłego postanowieniem z 18.12.2025 r. (art. 130 ⁴ § 5 k.p.c.). Strona powodowa w piśmie procesowym wskazała, że kwota zaliczki (2000 zł) jest zawyżona względem wartości przedmiotu sporu i wnosi o ponowne rozważenie wysokości zaliczki (!). Poglądu powódki nie można podzielić. Zaliczka nie ma być adekwatna do wartości przedmiotu sporu, lecz możliwie odpowiadać przewidywanym wydatkom. Wskazuje na to istota zaliczki, a także przepisy szczegółowe jak art. 130 ⁴ § 1 i 3 k.p.c., zgodnie z którymi zaliczka ma odpowiadać przewidywanym lub rzeczywistym wydatkom, a jeżeli te wydatki są większe od zaliczki, to należy wezwać o jej uzupełnienie. Zbyt wysoki koszt opinii biegłego względem wartości przedmiotu sporu jest przy tym samoistną podstawą do pominięcia dowodu z opinii biegłego, a nie do subsydiowania jej kosztów przez sąd (art. 505 ⁷ § 1 i 2 k.p.c.). Przewodniczący ustalił wysokość zaliczki na 2000 zł, mając na uwadze dotychczasowe sprawy między tymi samymi podmiotami, oparte na tej samej podstawie prawnej i takiej samej podstawie faktycznej, gdzie wynagrodzenie biegłego przekraczało 1500 zł. Rzeczywista przyczyna braku uiszczenia zaliczki mogła tkwić w niekorzystnej treści opinii biegłego w tych sprawach, na co wskazywała pozwana, załączając do sprzeciwu uzasadnienie wyroku z innej sprawy przed tym sądem. Przewodniczący wyznaczył rozprawę w celu umożliwienia rozwinięcia stanowiska i wniesienia zarzutów na wydane postanowienia dowodowe, na którą nikt się nie stawił.

5.  Sąd podziela twierdzenia powódki, że szczególny i nagły charakter prac może uzasadniać wypłatę wyższego odszkodowania w ramach celowych i ekonomicznie uzasadnionych kosztów. Koszty te mają jednak swoje granice i powinny być mierzalne według obiektywnych kryteriów, gdyż zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła (art. 361 § 1 i 2 k.c.). Jeżeli nawet powódka z własnej woli zapłaciła za usunięcie skutków zdarzenia wyższą kwotę, a w danych okolicznościach sprawy nie było to ekonomicznie uzasadnione, to różnica nie powinna obciążać ubezpieczyciela, który odniósł swoje kalkulacje do kryteriów rynkowych (J.).

6.  Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił powództwo, gdyż ubezpieczyciel wypłacił już należne odszkodowanie w pełnej wysokości.

Koszty procesu

7.  Powództwo zostało oddalone w całości, w związku z czym pozwaną należało uznać za wygrywającą sprawę w całości i przyznać na jej rzecz zwrot wszystkich kosztów procesu (art. 98 § 1 k.p.c.). W sprawie nie ujawniły się okoliczności uzasadniające odstąpienie od ogólnej zasady ponoszenia kosztów procesu. Pozwana poniosła koszty procesu w wysokości 287 zł, na które złożyła się opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł i koszt zastępstwa procesowego pełnomocnika będącego radcą prawnym zgodnie z rozporządzeniem w sprawie opłat za czynności radców prawnych 270 zł.

(...) Z. J.

Zarządzenia:

1.  odnotować, w tym w kontrolce terminowego sporządzania uzasadnień orzeczeń;

2.  pełnomocnikom stron [2] (portal): doręczyć odpis wyroku z uzasadnieniem;

3.  wyrok wraz z uzasadnieniem opublikować na portalu orzeczeń zgodnie z załączoną kartą kwalifikacyjną;

4.  przedłożyć za miesiąc lub z pismem.

26.02.2026 r.

ASR Z. J.