sygn. akt IV GC 1110/25
co do całości wyroku z 15 stycznia 2026 roku
1. (...) Fundusz (...) S.A. pozwem nadanym 25.06.2025 r. pozwała (...) sp. z o.o. o zapłatę 91 498,20 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 3.02.2025 r. do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz o zwrot kosztów procesu. Postępowanie toczyło się według przepisów o postępowaniu w sprawach gospodarczych.
2. Uprzednio powódka 3.02.2025 r. wniosła pozew o to samo roszczenie przeciwko pozwanej w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Wskutek wniesienia sprzeciwu postępowanie umorzono postanowieniem z 3.04.2025 r.
3. Powódka oparła swoje roszczenie na fakcie udzielenia pozwanej subwencji finansowej, która częściowo podlega zwrotowi powódce. Pozwana podniosła, że: (1) powódka nie ma legitymacji materialnej z ustawy do żądania zwrotu pomocy publicznej; (2) roszczenie jest przedawnione; (3) powódka nie udowodniła roszczenia.
I. Stan faktyczny
4. (...) Fundusz (...) S.A. jako udzielający subwencji i (...) sp. z o.o. jako przedsiębiorca – beneficjent subwencji zawarły 7.07.2020 r. z inicjatywy (...) sp. z o.o. za pośrednictwem bankowości elektronicznej umowę subwencji finansowej nr (...).
5. Przedsiębiorca oświadczył w niej, że na dzień 31.12.2019 r. był małym lub średnim przedsiębiorcą; na koniec miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku o zawarcie umowy zatrudniał 32 pracowników; w miesiącu 4.2020 r. doszło u niego do spadku obrotów gospodarczych w porównaniu do tego samego miesiąca ubiegłego roku 81% wskutek (...)19, tj. o 475 620 zł; w 2019 r. wielkość obrotów gospodarczych u przedsiębiorcy wyniosła 6 856 255 zł.
6. Przedsiębiorca zawnioskował o subwencję finansową w kwocie 548 000 zł.
7. (...) Fundusz (...) S.A. przyznał i wypłacił 9.07.2020 r. (...) sp. z o.o. subwencję zgodnie z wnioskiem.
bezsporne, dowody: umowa subwencji finansowej (k. 19-26), regulaminy subwencji (k. 27-115), decyzja (k. 116), potwierdzenie zapłaty (k. 117).
8. Za pośrednictwem bankowości elektronicznej (...) sp. z o.o. oświadczyła 16.07.2021 r. o rozliczeniu subwencji finansowej, wnioskując o zwolnienie z obowiązku zwrotu subwencji finansowej w kwocie nie większej niż 137 000 zł. Podała, że liczba zatrudnionych pracowników (etatów) 31.12.2019 r. wyniosła 34,13, a 30.06.2019 r. 29,63.
9. (...) Fundusz (...) S.A. decyzją z 6.08.2021 r. postanowił zwolnić (...) sp. z o.o. ze zwrotu subwencji w zakresie wnioskowanym, tj. o 137 000 zł. Wartość subwencji pozostającej do spłaty wyniosła 411 000 zł w 24 ratach miesięcznych od 27.09.2021 r. do 25.08.2023 r.
10. Pozostała kwota subwencji do spłaty to 85 996,80 zł kapitału oraz 5501,40 zł skapitalizowanych na dzień 3.02.2025 r odsetek ustawowych za opóźnienie.
bezsporne, dowody: oświadczenie (k. 118-119), decyzja (k. 120), harmonogram spłat (k. 121), wezwanie do zapłaty (k. 122), wydruk historii rachunku (k. 158).
II. Ocena dowodów
11. Sąd oparł swoje ustalenia na dowodach wyżej wskazanych.
12. Dokumenty przedłożone w sprawie nie były kwestionowane przez strony ani co do swojej autentyczności, ani co do treści. Wprawdzie strona pozwana podniosła „brak udowodnienia roszczenia”, lecz poprzestała na tym ogólnym sformułowaniu. Jednocześnie pozwana przedłożyła wydruk historii rachunku, w którym widniała łączna suma spłat na rzecz (...) Funduszu (...) S.A. w kwocie 172 415 zł w okresie od 29.11.2022 r. do 28.03.2024 r. (przy 411 000 zł kapitału do spłaty). Sąd zwrócił uwagę obecnym na wyznaczonym terminie rozprawy na fakt, że zgodnie z elektronicznymi aktami (...) dłużnik (...) sp. z o.o. w toku postępowania o zatwierdzenie układu w spisie wierzytelności wskazał wierzytelność powódki w kwocie 86 956,31 zł i oświadczył o jej uznaniu.
13. W tym świetle pojawia się pytanie, udowodnienie czego jest tak naprawdę kwestionowane przez stronę pozwaną, która nie pojawiła się na wyznaczonym terminie rozprawy. Sąd mając na uwadze wyniki rozprawy, ogół twierdzeń i dowodów, uznał fakty podane przez powódkę, a o których nie wypowiedziała się strona pozwana, za przyznane (art. 230 k.p.c.). Co więcej, powódka przedłożyła dokumenty pochodzące od pozwanej (wnioski o zawarcie umowy, o częściowe umorzenie subwencji), które wykazywały roszczenie. Tym samym roszczenie zostało uznane przez Sąd za wykazane w kwocie wskazywanej przez powódkę.
III. Stan prawny
14. Powódka wywodziła swoje roszczenie z faktu, że dochodziła zwrotu udzielonej subwencji. Obowiązek zwrotu wynikał z treści zawartej umowy oraz regulaminu stanowiącego jej integralną część (art. 353 1 k.c.). Postanowienia umowne stron upodabniały zawiązany stosunek prawny do umowy pożyczki jak w art. 720 § 1 k.c. z obowiązkiem zwrotu przez pozwaną udzielonej kwoty pieniężnej. Powódka uwzględniła wniosek pozwanej o częściowe umorzenie subwencji zgodnie z umową i dochodziła zwrotu pozostałej części (art. 508 k.c.).
15. Pozwana podniosła zarzut braku legitymacji materialnej powódki do dochodzenia przed sądem zwrotu subwencji, gdyż brak jest takiego upoważnienia w ustawie. Sąd nie uwzględnił tego zarzutu. Obowiązek zwrotu subwencji wynikał z umowy, której stroną była powódka. Pozwaną obciążał obowiązek umowny zwrotu subwencji, której udzielającą i uprawnioną do zwrotu była powódka. W tym kontekście nie ma znaczenia fakt, że środki pieniężne miały charakter pomocy publicznej, tj. pochodziły pierwotnie ze Skarbu Państwa. Ich dysponentem w relacjach z pozwaną była bowiem powódka.
16. Pozwana podniosła ogólny zarzut przedawnienia roszczenia. Termin przedawnienia roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi trzy lata z końcem terminu przedawnienia na ostatni dzień roku kalendarzowego (art. 118 k.c.). Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.). Wymagalność roszczenia wynikała z umownego harmonogramu płaty kwoty 411 000 zł, który rozciągał się od 2021 r. do 2023 r., przy czym w 2021 r. wymagalna była łączna kwota 68 500 zł. Powódka przerwała bieg terminu przedawnienia w 2025 r. przez wniesienie powództwa w elektronicznym postępowaniu upominawczym, a następnie przed tutejszym sądem (art. 123 § 1 pkt 1 k.c. i art. 124 § 2 k.c.). Tym samym przedawnieniu mogłaby hipotetycznie ulec jedynie kwota 68 500 zł z ogółu 411 000 zł wierzytelności. Jednakże zgodnie z niezaprzeczonymi twierdzeniami pozwu oraz przedstawionymi przez pozwaną spłatami kwoty wymagalne w 2021 r. zostały przez pozwaną w przeszłości spłacone, a zatem z dochodzonego przez powódkę roszczenia żadna kwota nie uległa przedawnieniu.
17. Mając na uwadze powyższe, Sąd uwzględnił w całości roszczenie powódki co do zwrotu kapitału 85 996,80 zł, a także 5501,40 zł skapitalizowanych na dzień 3.02.2025 r odsetek ustawowych za opóźnienie od kapitału. Odsetki te były należne, gdyż dłużnik opóźnił się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego (art. 481 § 1 k.c.). Sąd uwzględnił również dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie żądane zgodnie z art. 482 § 1 k.c., tj. od chwili wytoczenia powództwa.
Koszty procesu
18. Sąd zasądził dochodzone roszczenie w całości, w związku z czym powoda należało uznać za wygrywającego sprawę w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c. i zasądzić na jego rzecz zwrot całości poniesionych kosztów procesu. W sprawie nie ujawniły się okoliczności uzasadniające odstąpienie od ogólnej zasady ponoszenia kosztów. Powód poniósł koszty procesu podlegające zwrotowi w wysokości 9992 zł, na które złożyła się opłata od pozwu 4575 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł i 5400 zł wynagrodzenia pełnomocnika według stawek określonych w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
(...) S. Ł.
Zarządzenia:
1. odnotować, w tym w kontrolce terminowego sporządzania uzasadnień orzeczeń – uzupełnienie braków wniosku o sporządzenie uzasadnienia przedłożono referentowi 4.03.2026 r.;
2. pozwanemu (poczta): doręczyć odpis wyroku z uzasadnieniem;
3. wyrok wraz z uzasadnieniem proszę opublikować na portalu orzeczeń zgodnie z załączoną kartą kwalifikacyjną;
4. przedłożyć za miesiąc lub z pismem.
12.03.2026 r.
ASR S. Ł.