Pełny tekst orzeczenia

UZASADNIENIE

Decyzją z 20 listopada 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił R. F. prawa do zasiłku chorobowego za okresy: 9 – 12 października 2020 r., 19 – 22 września 2022 r. i 13 – 14 grudnia 2023 r. zobowiązując ją jednocześnie do zwrotu świadczenia pobranego za dwa ostatnie okresy w kwocie 1043, 94 zł wraz z odsetkami (łącznie 1 252, 82 zł).

Uzasadniając zajęte stanowisko organ rentowy wskazał, że adresatka decyzji podczas orzeczonej niezdolności do pracy w pierwszym z wymienionych okresów wykonywała umowę zlecania na rzecz innego podmiotu, a w drugim i trzecim czynności wynikające z bycia członkiem rady nadzorczej (...) spółki z o.o.

R. F. wniosła odwołanie od tej decyzji domagając się jej zmiany w całości i wskazując – w odniesieniu do drugiego i trzeciego z wymienionych okresów, że w posiedzenia rady nadzorczej brała udział zdalnie, a jej uczestnictwo jako prawnika było istotne.

Jeszcze przed przekazaniem odwołania do sądu organ zmienił częściowo zaskarżoną decyzję decyzją z 10 stycznia 2025 r. znak (...) przyznając ubezpieczonej prawo do zasiłku chorobowego za okres 9 – 12 października 2020 r.

W pozostałym zakresie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie na jego rzecz od ubezpieczonej kosztów procesu.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

R. F. jest i była w okresach objętych zaskarżoną decyzją zatrudniona na podstawie umowy o pracę jako radca prawny w Urzędzie Miejskim w O..

Niesporne

Jednocześnie ubezpieczona była członkiem rady nadzorczej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O. (dalej: spółki (...)).

Niesporne

Rada ta, zobligowana jest do odbywania posiedzeń nie rzadziej niż raz na kwartał. Jej uchwały zapadają bezwzględną większością głosów. Dla ich ważności nie ma wymogu obecności wszystkich członków rady.

Członkom rady nadzorczej przysługuje wynagrodzenie.

Ma ono stałą wysokość (ok. 25000 zł brutto), niezależnie od czynności podejmowanych w danym miesiącu, w tym udziału w posiedzeniu.

W praktyce posiedzenia rady nadzorczej spółki (...) odbywały się raz na kwartał, incydentalnie tylko częściej. Czas ich trwania nie przekraczał z reguły 90 minut.

Ubezpieczona była jedynym prawnikiem wchodzącym w skład rady i ona tylko na posiedzeniach wypowiadała się w kwestiach prawnych.

W okresie spornym posiedzenia odbywały się stacjonarnie, lecz z uwagi na trwające jeszcze w tamtym czasie zachorowania na (...) 19, istniała możliwość uczestniczenia w posiedzeniach rady za pomocą środków porozumiewania się na odległość.

(...) liczyła w okresach, za które organ zażądał od ubezpieczonej zwrotu świadczeń, czworo członków.

Dowód: zeznania świadków: G. Ł. (zapis skrócony - k. 91 92), H. Ł. (zapis skrócony – k. 92 – 93), N. C. (zapis skrócony – k. 131 – 132), D. T. (zapis skrócony – k. 132 – 133), przesłuchanie ubezpieczonej (zapis skrócony – k. 89 – 91, 125 – 126, 133) protokoły posiedzeń rady nadzorczej – k. 115 – 122

Protokoły z posiedzeń rady nadzorczej spółki (...) i uchwały tej rady czasami były sporządzane na piśmie na bieżąco, a czasem w późniejszym terminie.

Dowód: zeznania świadków: N. C. (zapis skrócony – k. 131 – 132), D. T. (zapis skrócony – k. 132 – 133), przesłuchanie ubezpieczonej ( zapis skrócony – k. 89 – 91, 125 – 126, 133)

W okresach 16 – 22 września 2022 r. i 13 – 14 grudnia 2023 r. R. F. pozostawała niezdolna do pracy, z powodu (...)19. W zaświadczenia lekarskich potwierdzających tę niezdolność wskazane było, że chora powinna leżeć. Zwolnienie lekarskie obejmujące okres 13 – 14 grudnia 2023r. było kontynuacja zwolnienia lekarskiego obejmującego okres 7 – 12 grudnia 2023r.

Z tytułu niezdolności do pracy płatnik składek - Urząd Miejski w O. wypłacił ubezpieczonej zasiłek chorobowy:

- za okres 19 – 22 września 2022r. w kwocie 668, 56 zł,

- za okres 13-14 grudnia 2023r. w kwocie 375, 38 zł.

Niesporne, nadto informacja płatnika - nienumerowana 8 z kolei karta akt zasiłkowych, (...) k. 78, pismo do ubezpieczonej z zestawieniem okresów niezdolności do pracy – nienumerowana, ostatnia karta akt zasiłkowych, zaświadczenia (...) – nienumerowane 4 i 5 z kolei karty akt zasiłkowych, informacja ze strony pacjent.gov. pl – k. 22 – 24, 26, 30 - 31

W okresach objętych wskazanymi zaświadczeniami o niezdolności do pracy ubezpieczona wzięła w posiedzeniach rady nadzorczej spółki (...) w dniach 21 września 2022r. i 14 grudnia 2023r.

W obu wypadkach udział ubezpieczonej był zdalny z miejsca zamieszkania przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

O posiedzeniach R. F. została zawiadomiona jeszcze przed rozpoczęciem zwolnień lekarskich 13 września 2022 r. i 5 grudnia 2023r. i także przed okresem zwolnień do posiedzeń się przygotowała.

Poza tym w okresach zwolnień, za które organ obecnie dochodzi zwrotu świadczenia, ubezpieczona nie podejmowała żadnej aktywności zarobkowej.

Dowód: zeznania świadków: G. Ł. (zapis skrócony - k. 91 92), H. Ł. (zapis skrócony – k. 92 – 93), N. C. (zapis skrócony – k. 131 – 132), D. T. (zapis skrócony – k. 132 – 133), przesłuchanie ubezpieczonej ( zapis skrócony – k. 89 – 91, 125 – 126, 133) zawiadomienie o posiedzeniu rady nadzorczej – k. 20 - 21, 27 – 28, wiadomość elektroniczna (e-mail) obejmująca informacje co do udziału ubezpieczonej w posiedzeniach – k. 25 akt , informacja (...) spółki z o.o. w O. – nienumerowana 10 z kolei karta akt zasiłkowych, wiadomość elektroniczna ubezpieczonej co do udziału w posiedzeniu – k. 29, protokoły posiedzeń rady nadzorczej – k. 115 – 122,

R. F. zdecydowała się na udział w posiedzeniach, jako że była jedynym prawnikiem będącym członkiem rady nadzorczej i chciała czuwać prawnie nad przebiegiem posiedzeń, podczas których poza kwestiami budżetu spółki poruszane były zagadnienia budzące wątpliwości dotyczące zawieranych umów. Ponadto jako osoba bliska znanemu politykowi ubezpieczona chciała uniknąć podejrzeń, że pobiera wynagrodzenia „za nic”.

Dowód: przesłuchanie ubezpieczonej (zapis skrócony - k. 89 – 91, 125 – 126, 133)

Pismem z 28 marca 2024 r. organ rentowy poinformował R. F. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie weryfikacji jej uprawnień do zasiłku chorobowego w latach 2020 r. – 2024 r. wskazując, iż w okresach niezdolności do pracy i pobierania z tego tytułu zasiłku chorobowego, odwołująca się osiągała przychód, który stanowił podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne u płatników składek (...) P.P oraz (...) sp. z o.o.

Pismami z dnia 28 marca 2024 r. organ wystąpił do wskazanych wyżej podmiotów o udzielnie informacji co do wykonywania przez R. F. czynności wynikających z umowy zlecenia oraz bycia członkiem rady nadzorczej.

Dowód: pismo organu – nienumerowane 1 – 4 od końca karty akt zasiłkowych

Sąd zważył, co następuje.

Ustaleń faktycznych sąd dokonał w oparciu o korespondujące ze sobą dowody ze źródeł osobowych i zgromadzone dokumenty, z których większość nie budziła wątpliwości co do rzetelności i autentyczności. Do protokołów z posiedzeń rady nadzorczej spółki (...) i dowodów ze źródeł osobowych nastąpi jeszcze odniesienie się w dalszej części rozważań.

Zbytecznym - wobec częściowej zmiany decyzji przez sam organ - było prowadzenie dowodów na okoliczność wykorzystywania przez ubezpieczoną zwolnienia lekarskiego w październiku 2000r. Sąd pominął też dowód z materiałów ubezpieczonej przygotowanych na potrzeby posiedzeń rady nadzorczej wobec ustalenia na podstawie oświadczenia ubezpieczonej, że nie wynika z nich data ich przygotowania.

Prawo do świadczeń z ubezpieczenia chorobowego, do których należy zasiłek chorobowy, reguluje ustawa z dnia 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, (na dzień decyzji t.j.2023.2780), zwana w dalszej części rozważań ustawą zasiłkową.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego.

Ubezpieczony traci jednak prawo do zasiłku chorobowego, jeśli w okresie orzeczonej niezdolności do pracy wykonuje pracę zarobkową albo wykorzystuje zwolnienie niezgodnie z jego celem; utrata prawa dotyczy całego okresu objętego zwolnieniem. Wynika to z art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej.

Świadczenia z tytułu niezdolności do pracy, co do których stwierdzono, że w okresie ich pobierania świadczeniobiorca wykonywał pracę zarobkową lub wykorzystywał zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia stanowią świadczenia nienależnie pobrane (art. 84 ust. 2 pkt 3 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych /na dzień zaskarżonej decyzji t.j. Dz.U. 2024.497/) i jako takie podlegają zwrotowi z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego; odsetki, co do zasady są naliczane od dnia następującego po dniu wypłaty świadczenia do dnia spłaty (art. 84 ust. 1 wskazanej ustawy).

Przez pracę zarobkową należy rozumieć każdą aktywność ludzką zmierzającą do osiągnięcia zarobku – wykonywanie umowy cywilno – prawnej, prowadzenie działalności pozarolniczej, wykonywanie zatrudnienia etc. (por. uzasadnienia wyroków Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2007r. II UK 223/06 OSNP 2008/15 – 16/231, z dnia 9 października 2006r. II UK 44/06, OSNP 2007/19 – 20/295, z dnia 20 stycznia 2005r. I UK 154/04 OSNP 2005/19/307, z dnia 5 kwietnia 2005r. I UK 370/04 OSNP 2005/21/342, z dnia 5 października 2005r. I UK 44/05 OSNP 2006/17 – 18/279).

Udział ubezpieczonej w posiedzeniu rady nadzorczej spółki ocenić należy jako wykonywanie pracy zarobkowej. Sądowi znane jest inne stanowisko co do kwalifikacji wykonywania czynności członka rady nadzorczej wyrażone w orzecznictwie, nie jest ono jednak uniwersalne. W niniejszej sprawie chodzi o bycie członkiem rady nadzorczej zwykłej spółki kapitałowej, trudno zatem mówić o aktywności podejmowanej dla dobra ogółu. Zgodnie z art. 222 ¹ § 2 k.s.h. członkom rady nadzorczej spółki z o.o. przysługuje zwrot koszt związanych z udziałem w pracach rady. Może im także zostać przyznane (umową spółki lub uchwałą wspólników) wynagrodzenie (art. 222 ¹ § 1 k.s.h.). Z materiału dowodowego wynikało, że członkowie rady nadzorczej spółki (...) mieli przyznane wynagrodzenie, o jakim mowa w art. 222 ¹ § 1 k.s.h. Ich funkcja posiadała zatem charakter odpłatny. Otrzymywanego wynagrodzenia nie sposób traktować inaczej niż zarobku. Jego wypłacanie warunkuje zresztą podleganie ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

Podejmowanie przez odwołującą się aktywności związanych z byciem członkiem rady nadzorczej spółki (...) z uwagi na odpłatny charakter uczestnictwa w radzie ocenić należy więc jako wykonywanie pracy zarobkowej.

W realiach sprawy jednak aktywność ubezpieczonej polegająca na udziale w posiedzeniach rady nie prowadzi do utraty prawa do zasiłku chorobowego.

Z art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej nie wynika, czy utrata zasiłku chorobowego warunkowana jest wykonywaniem pracy stanowiącej tytuł ubezpieczenia chorobowego (tej, co do której orzeczona została czasowa niezdolność) czy też każdej innej aktywności zarobkowej. W praktyce zaś stosunkowo często zdarza się, że ubezpieczony ma kilka źródeł dochodu (z reguły jedno podstawowe w postaci zatrudnienia pracowniczego i inne w postaci kolejnej umowy o pracę na część etatu, umów cywilnoprawnych, działalności pozarolniczej czy, jak w tej sprawie, bycia członkiem rady nadzorczej).

W orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego prezentowany jest pogląd, iż art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej odnosi się do wykonywania jakiejkolwiek aktywności zarobkowej także innej niż podstawowa stanowiąca tytuł ubezpieczenia (innej niż ta, w związku z którą wystawiono zwolnienie lekarskie). Bez znaczenia pozostają tu: rodzaj pracy, częstotliwość jej wykonywania, jej wymiar czasowy. Taki pogląd prezentuje konsekwentnie Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie wyłączając jednak z pojęcia wykonywania pracy zarobkowej incydentalną aktywność ubezpieczonego. Tej ostatniej kwestii dotyczą chociażby wyroki z dnia 15 czerwca 2007r. II UK 223/06 OSNP 2008/15 – 16/231, z dnia 9 października 2006r. II UK 44/06, OSNP 2007/19 – 20/295, z dnia 6 maja 2009r. II UK 359/08 OSNP 2011/1-2/16.

Pogląd o skutkującej utratą zasiłku jakiejkolwiek aktywności zarobkowej ubezpieczonego mającego kilka tytułów ubezpieczenia budzi w ocenie sądu orzekającego pewne zastrzeżenia zważywszy na cel zasiłku chorobowego. Zasiłek chorobowy stanowi rekompensatę za czasową niemożność zarobkowania z przyczyny od ubezpieczonego niezależnej - choroby. Wykonywanie przez ubezpieczonego pracy zarobkowej w okresie orzeczonej niezdolności do pracy wskazuje, iż w istocie niemożność taka nie występują. Stąd regulacja art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej. Wysokość zasiłku chorobowego uzależniona jest jednak od wysokości składek na ubezpieczenie chorobowe odprowadzanych za ubezpieczonego. Świadczenie zatem kompensować ma utratę dochodu osiąganego z danego tytułu, a nie dowolnego innego źródła zarobkowania. Oczywiście aktywność zarobkowa na innych polach w okresie zwolnienia lekarskiego stawia w wątpliwość zasadność tegoż zwolnienia, świadcząc o tym, iż w istocie ubezpieczony może pracę wykonywać. Są jednak sytuacje, gdy taką wątpliwość nie występuje. Mają one miejsce wówczas, gdy rodzaj zwykłych aktywności zarobkowych podejmowanych równolegle przez ubezpieczonego różni się istotnie rodzajowo czy czasowo, a schorzenie ubezpieczonego stanowi okresowo przeszkodę do wykonywania tylko jednej aktywności. Tak jest np. w przypadku, gdy wykonywanie jednego tytułu ubezpieczenia wymaga sprawności ruchowej, która z uwagi na uraz kończyny, kręgosłupa jest wykluczona, a zadania wynikające z innego tytułu polegają np. na telefonicznym prowadzeniu sondaży, przedstawianiu oferty handlowej itp. W tej i podobnych sytuacjach ubezpieczony, będąc niezdolnym do pracy w ramach jednego zatrudnienia, pozostaje nadal zdolny do innej aktywności zarobkowej, której zakres nie wpływa w żaden sposób na powrót do zdrowia nie kolidując z procesem leczniczym (nie stanowi zatem wykorzystywania zwolnienia niezgodnie z jego celem, o jakim to wykorzystywaniu obok wykonywania pracy zarobkowej mowa w art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej). Problem ten dostrzegł sam prawodawca, który dokonał zmiany regulacji art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej (zmiana wejdzie w życie 13 kwietnia 2026r.) W nowelizacji dopuszczono możliwość wykonywania w okresie zwolnienia czynności incydentalnych, których podjęcie wymagają istotne okoliczności, nadto zaś w przypadku kilku tytułów ubezpieczonej możliwość odstąpienia od zasady wystawienia zaświadczeń o niezdolności do pracy dla każdego z tych tytułów pomijanie tego, w ramach którego praca zarobkowa może być wykonywana z uwagi na jej rodzaj.

Aktywność zarobkowa ubezpieczonej z tytułu zatrudnienia pracowniczego i bycia członkiem rady nadzorczej była aktywnością umysłową, niezdolność do pracy zatem co do zasady dotyczyć mogła obu tytułów. W okresach, za które organ żąda zwrotu świadczeń, R. F. nie wykonywała jednak (a przynajmniej organ tego nie wykazał) obowiązków członka rady w pełnym zakresie (np. analizy dokumentów), a ograniczyła się do udziału w posiedzeniach rady nadzorczej, przy czym z powodu choroby był to udział w trybie zdalnym.

Wprawdzie żaden z przesłuchanych w sprawie z inicjatywy ubezpieczonej świadków nie potrafił potwierdzić z pewnością takiego jej udziału w tych konkretnych posiedzeniach, jednak wszyscy oni przyznawali, że były sytuacje, gdy ze względów chorobowych ubezpieczona uczestniczyła w posiedzeniach rady w takim właśnie trybie. Zeznania te nie budziły wątpliwości sądu. Świadkowie nie mieli interesu w określonym wyniku tego sporu, nadto, gdyby mieli zeznawać nieprawdę, to raczej wskazywaliby na zdalny udział ubezpieczonej w konkretnych posiedzeniach. Niemożność udzielenia pewnych odpowiedzi nie dziwi zważywszy na upływ czasu pomiędzy posiedzeniami a zeznawaniem świadków i kwestie będące przedmiotem zainteresowania sądu (nie będące jakimiś nadzwyczaj ważkimi z perspektywy świadków, a zatem zapadającymi w ich pamięć). W tych warunkach zdaniem sądu uznać należy, że zeznania te w dostatecznym stopniu potwierdzają słowa ubezpieczonej o zdalnym udziale w posiedzeniach rady. Dodatkowo w przypadku posiedzenia z 2023r. na taki zdalny udział wskazuje wiadomość tekstowa wysłana przez ubezpieczoną do przewodniczącej rady zawierająca informację w tym zakresie (k. 29)

Przyjęcie, że ubezpieczona stawiła się na posiedzeniach osobiście w siedzibie spółki, nie może nastąpić tylko na podstawie protokołów posiedzeń z jej podpisami, w których to protokołach jako data sporządzenia widnieje data posiedzenia. Z zeznań świadków – członkiń zarządu spółki (...) bowiem wynika, że protokoły nie zawsze były sporządzane i podpisywane (podobnie jak uchwały) w dniach posiedzeń (pozostali świadkowie nie wypowiadali się w tej kwestii, zeznawali bowiem na wcześniejszym etapie postępowania niż ten, gdy kwestia ta została podniesiona). Jak już wskazano, sąd nie miał podstaw do odmówienia wiary zeznaniom wskazanych świadków. W tożsamy sposób kwestie tę przedstawiała w swoim przesłuchaniu ubezpieczona.

Choć udział R. F. nie warunkował możliwości odbycia posiedzeń i podjęcia uchwał, to stanowił wyraz jej dbałości o sprawy spółki. Jako jedyny prawnik (radca prawny) w radzie powinna ona czuwać nad przestrzeganiem kwestii prawnych i reagować na bieżąco w razie potrzeby np. w razie wątpliwości co do umów zawieranych przez spółkę). Ubezpieczona, jak wskazała, czuła się zobowiązana do obecności podczas posiedzeń także dlatego, by uniknąć zarzutu, że otrzymuje wynagrodzenie „za nic”. Odwoływała się tu do poczucia presji związanej z jej nazwiskiem. W pojawiających się w medialnej przestrzeni informacjach o posadach osób związanych z politykami i niewykonywania przez te osoby obowiązków przypisanych do tych posad argument taki wydaje się zrozumiały.

Jak wynika z przesłuchania ubezpieczonej, swoją aktywność na posiedzeniach ograniczyła do minimum (inna okoliczność nie wynika z protokołów posiedzeń rady ani zeznań świadków co do tych dwóch konkretnych posiedzeń), co przemawia za przyjęciem aktywności incydentalnej. Warto zauważyć, że udział w posiedzeniach nie był ukierunkowany na uzyskanie zarobku, nie rzutował bowiem na wysokość należnego ubezpieczonej za bycie członkiem rady wynagrodzenia.

Skoro ubezpieczona brała udział w posiedzeniach z miejsca zamieszkania, nie naruszała zawartego w zaświadczeniach lekarskich zalecenia o pozostawaniu w domu. Nie wydaje się też, by zakres aktywności wpływał niekorzystnie na czas powrotu do zdrowia. Trudno zatem uznać, by ubezpieczona wykorzystywała zwolnienie niezgodnie z jego celem.

Okoliczność taką zresztą winien wykazać organ rentowy, a tego nie uczynił. Ciężar bowiem wykazania negatywnej przesłanki do świadczenia już wypłaconego oraz okoliczności warunkujących obowiązek jego zwrotu spoczywa na organie.

W tych warunkach sąd uznał, że incydentalna aktywność ubezpieczonej usprawiedliwiona okolicznościami nie wyłącza jej prawa do zasiłku chorobowego z tytułu zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w O., a tym samym R. F. nie ma obowiązku zwrotu pobranych świadczeń.

Wprowadzenie przez ustawodawcę art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej miało na celu pozbawienie prawa do świadczeń osób, które wykorzystują okres orzeczonej niezdolności do pracy na wykonywanie zwykłego lub innego zatrudnienia czy realizację prywatnych celów przeczących chorobie lub mogących pogorszyć stan zdrowia. Regulacja dotyczy osób nieuczciwych – mogących wykonywać i często wykonujących pracę, a jednocześnie dochodzących świadczeń z ubezpieczenia chorobowego mających wszak rekompensować uwarunkowany niemożnością wykonywania zatrudnienia brak dochodu. Wymieniony przepis znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy pobierający zasiłek chorobowy (świadczenie rehabilitacyjne) czasowo – w niektóre dni czy godziny lub stale - wykonuje zatrudnienie w okresie objętym stosownym zaświadczeniem lekarskim albo orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS albo komisji lekarskiej ZUS, co świadomie ukrywa przez organem/płatnikiem składek, co w tej sprawie miejsca nie miało. Za takim przyjęciem przemawia art. 17 ust. 3 ustawy zasiłkowej, w myśl którego skutkujące brakiem prawa do świadczenia okoliczności wymienione m. in. w ust. 1 ustala się w trybie art. 68 ustawy tj. w drodze kontroli wykorzystywania przez ubezpieczonego zwolnień lekarskich. Kontrola taka powinna być z założenia wykonywana w czasie korzystania przez ubezpieczonego ze zwolnień, na co wskazuje § 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad i trybu kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień lekarskich od pracy oraz formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich (Dz.U. 1999.65.743) wydanego na podstawie art. 68 ust. 2 ustawy zasiłkowej przewidujący kontrole w miarę potrzeby, w szczególności w okresach zwiększonej absencji.

Organ nie przeprowadził kontroli zgodnej z przepisami rozporządzenia, a po prostu „wyłapał” w systemie niepokrywanie się w ostatnich czterech latach okresów przerw w pracy u różnych płatników. Działanie organu nie było ukierunkowane (o czym świadczy zakres podjętych czynności t.j. jedynie zwrócenie się do płatników o dane co do wykonywania pracy i wypłaconych świadczeń) na rzetelne wyjaśnienie sytuacji ubezpieczonej, a tylko na pozbawienie jej świadczeń. Zdaniem sądu takie działanie organu pozostaje w sprzeczności z art. 7 k.p.a. i 10 § 1 k.p.a. (ubezpieczoną wprawdzie zawiadomiono o czynnościach, de facto jednak nie przeprowadzono kontroli, nie sporządzono także protokołu ustaleń organu i nie umożliwiono wniesienia do niego uwag, choć przewidują to przepisy powołanego wyżej rozporządzenia).

W tych warunkach sąd na podstawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję w sposób wskazany w punkcie I wyroku.

Wobec zmiany przez organ zaskarżonej decyzji co do zasiłku chorobowego za okres niezdolności do pracy przypadający w październiku 2020 r. konieczne było częściowe umorzenie postępowania na podstawie art. 477 ¹³ § 1 k.p.c., o czym orzeczono w punkcie II.

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)