Sygn. akt I C 410/25
Dnia 28 kwietnia 2026 r.
Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak
Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska
po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. w P.
na rozprawie
sprawy z powództwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M.
przeciwko I. W.
o zapłatę 9846,49 zł
I powództwo oddala;
II zasądza od powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na rzecz pozwanej I. W. kwotę 1800,00 zł ( jeden tysiąc osiemset złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.
sędzia Lidia Grzelak
Sygn. akt I C 410/25
Powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. wniósł o zasądzenie od pozwanej I. W. kwoty 9846,49 zł z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie od dnia 29 kwietnia 2025 r. do dnia zapłaty. Wnosił ponadto o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wytoczone powództwo stanowiło kontynuację elektronicznego postępowania upominawczego w sprawie Nc-(...) wytoczonego dnia 29 kwietnia 2025 r.
Pozwana I. W. w odpowiedzi na pozew wnosiła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwana podnosiła zarzuty: braku legitymacji czynnej po stronie powoda, nieudowodnienia roszczenia co do zasady, jak i co do wysokości, braku wymagalności roszczenia powoda, przedawnienia roszczenia, a także uznania za skuteczne doręczenia pozwanej wezwania do zapłaty oraz wypowiedzenia umowy.
W piśmie procesowym z dnia 23 grudnia 2025 r. pozwana wskazała, że dokonywała wpłat na poczet spłaty zadłużenia, również po wytoczeniu powództwa. Na dowód czego dołączyła stosowne potwierdzenie.
W toku sprawy strony podtrzymywały swoje dotychczasowe stanowiska.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 12 kwietnia 2022 r. I. W. oraz (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. zawarli umowę sprzedaży ratalnej nr (...). Na podstawie tej umowy I. W. zakupiła od (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. ekskluzywne elementy porcelany, szkła oraz elementy dekoracji wnętrz ( 4 kubki, salaterkę, dzbanek, talerz, kubek, talerz obiadowy, 4 pojemniki z pokrywkami, 2 ręczniki kuchenne ). Z tytułu zakupu wskazanych przedmiotów wystawiona została faktura VAT na kwotę 2205,00 zł. Na mocy przedmiotowej umowy sprzedawca rozłożył I. W. zapłatę ceny na 60 równych rat miesięcznych ( ostatnia rata – korygująca ). Umowa obowiązuje do dnia 28 kwietnia 2027 r. Całkowita wysokość miesięcznej raty ustalona została na kwotę 72,87 zł, w tym zawarty jest koszt miesięcznej obsługi w wysokości 29,00 zł oraz oprocentowanie rat wynoszące 7,2 % w skali roku. Odsetki ogółem ustalone zostały na kwotę 427,20 zł, a całkowity koszt kredytu w wysokości 2167,20 zł. Całkowita kwota do zapłaty została ustalona w wysokości 4372,20 zł. Na dzień podpisania przedmiotowej I. W. miała zawartą ze sprzedawcą jeszcze jedną umowę sprzedaży ratalnej nr (...). Wobec czego (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. zdecydował o połączeniu rat i ustalił, że całkowita wysokość raty miesięcznej będzie wynosić 352,45 zł, odsetki ogółem – 3149,71 zł, całkowity koszt kredytu – 4889,71 zł, zaś całkowita kwota do zapłaty – 21145,99 zł. Nie zmieniła się ilość rat i okres obowiązywania umowy. Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania wynosiła 11,42 %. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. jako sprzedawca zastrzegł w przedmiotowej umowie, że może po uprzednim wezwaniu I. W. do uiszczenia zaległości – postawić całą kwotę zobowiązania kupującego w stan natychmiastowej wykonalności, jeżeli kupujący będzie w zwłoce z zapłatą co najmniej dwóch rat, łączna zaś suma zaległych rat przewyższać będzie jedną piątą część całkowitej kwoty do zapłaty ( umowa sprzedaży ratalnej k. 18-18v, formularz informacyjny k. 20, faktura VAT nr (...) k. 21 ).
W dniu 14 kwietnia 2022 r. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. przekazał kurierowi przesyłkę nr (...) z produktami zamówiony przez I. W. ( lista kontrolna k. 19 ).
I. W. nie dokonywała wpłat z tytułu zaciągniętego zobowiązania. Wobec powstałej zaległości wynikającej z umowy sprzedaży ratalnej z dnia 12 kwietnia 2022 r. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. wezwał I. W. do zapłaty całości zadłużenia w kwocie 12076,39 zł do dnia 28 października 2023 r. wynikającego z faktury nr (...) ( wezwanie do zapłaty k. 22-22v ).
Na podstawie umowy przelewu wierzytelności zawartej dnia 3 grudnia 2024 r. pomiędzy (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M., a (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. doszło do przelewu wierzytelności przysługujących (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. m in. w stosunku do I. W. na rzecz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M.. Cena za nabywane wierzytelności została zapłacona przez cesjonariusza ( umowa przelewu wierzytelności wraz z załącznikami k. 12-16, wykaz wierzytelności k. 17 ).
Pismem z dnia 30 stycznia 2025 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. zawiadomił I. W. o przelewie wierzytelności, wskazując że na dzień nadania pisma jej zadłużenie wynosi 11279,17 zł, w tym 11168,01 zł tytułem należności głównej oraz 111,16 zł tytułem odsetek. Nieprzekraczalny termin do zapłaty ustalony został na dzień 6 lutego 2025 r. ( zawiadomienie o przelewie wierzytelności k.23-23v ).
I. W. dokonała następujących wpłat na poczet spłaty zadłużenia: w dniu 8 listopada 2024 r. – 350,00 zł, w dniu 10 grudnia 2024 r. – 350,00 zł, w dniu 10 stycznia 2025 r. – 350,00 zł, w dniu 10 lutego 2025 r. – 350,00 zł, w dniu 10 marca 2025 r. – 350,00 zł, w dniu 11 kwietnia 2025 r. – 350,00 zł, w dniu 9 maja 2025 r. – 350,00 zł, w dniu 10 czerwca 2025 r. – 350,00 zł, w dniu 10 lipca 2025 r. – 350,00 zł, w dniu 8 sierpnia 2025 r. – 350,00 zł, w dniu 10 września 2025 r. – 350,00 zł ( potwierdzenie dokonanych wpłat k. 42-44 ).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dokumentów, a w szczególności umowy sprzedaży ratalnej, wezwania do zapłaty, listy kontrolnej, potwierdzenia przelewu, dokumentów dotyczących przelewu wierzytelności oraz potwierdzenia wpłat. W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy, wskazuje w sposób jednoznaczny na istnienie roszczenia dochodzonego pozwem, wynikającego z umowy z dnia 12 kwietnia 2022 r. Nie udowodniono natomiast, aby roszczenie wynikające z przedmiotowej umowy zgodnie z jej zapisami zostało postawione w stan natychmiastowej wykonalności. Do akt niniejszej sprawy nie została również dołączona umowa nr (...), zaś w umowie nr (...) wierzyciel pierwotny wskazał, że raty z obydwu umów zostały zsumowane, co nie zostało udowodnione dokumentami, brak jest zatem możliwości ustalenia czy czynności związane w ustaleniem łącznego zadłużenia i wysokości rat zostały podjęte w sposób prawidłowy.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu, powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, a zatem podległo oddaleniu w całości.
W razie cesji wierzytelności, na nabywcę przechodzi ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, wszystkie właściwości, przywileje i braki, a więc ustawodawca zakłada identyczność wierzytelności cesjonariusza z wierzytelnością cedenta ( art. 509 § 2 kc ).
Powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. nabył przedmiotową wierzytelność od (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M.. Potwierdzeniem tego jest wykaz wierzytelności oraz dołączona umowa cesji wierzytelności. Do umowy przelewu wierzytelności dołączony został załącznik, w którym opisana jest wierzytelność wraz z podaniem numeru umowy kredytu, danych personalnych kredytobiorcy oraz kwoty kredytu. Dokumenty te potwierdzają skuteczne nabycie wierzytelności przysługującej w stosunku do pozwanej i legitymację czynną powoda w niniejszej sprawie.
Na skutek przelewu wierzytelności doszło więc do zmiany strony stosunku zobowiązaniowego po stronie wierzyciela, a zatem powód jest legitymowany czynnie do występowania w niniejszym procesie. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty potwierdzają w myśl art. 511 kc, że do zawarcia umowy doszło.
Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że poprzednik prawny powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. zawarł z pozwaną umowę sprzedaży ratalnej w dniu 12 kwietnia 2022 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 535 kc przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Zgodnie z art. 583 § 1 kc sprzedażą na raty jest dokonana w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedaż rzeczy ruchomej osobie fizycznej za cenę płatną w określonych ratach, jeżeli według umowy rzecz ma być kupującemu wydana przed całkowitym zapłaceniem ceny. W związku z zawarciem umowy sprzedaży sprzedawca staje się zobowiązany do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz do wydania przedmiotu sprzedaży kupującemu. Z kolei treścią zobowiązania kupującego jest zapłacenie ceny oraz odebranie rzeczy. Tym samym umowa sprzedaży jest umową wzajemną, gdyż świadczenie jednej strony jest z założenia odpowiednikiem świadczenia drugiej strony.
Zgodnie natomiast z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim do umów o kredyt konsumencki nie stosuje się przepisów rozdziału I działu IV tytułu XI księgi trzeciej ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
Pozwana I. W. podnosiła między innymi zarzut niewykazania roszczenia co do zasady i wysokości, a zatem braku dowodów na zawarcie umowy, a co za tym idzie wykonania umowy przez pierwotnego wierzyciela. Twierdzenia pozwanej są, w ocenie Sądu, w tym zakresie niewiarygodne. Dołączone do akt niniejszej sprawy dokumenty jednoznacznie pozwalają stwierdzić, że między stronami doszło do zawarcia umowy sprzedaży ratalnej nr (...) w dniu 12 kwietnia 2022 r. Na podstawie dołączonej do akt sprawy listy kontrolnej nie można jednak stwierdzić, czy przedmioty te faktyczne zostały dostarczone pozwanej. Na dokumencie tym nie znajduje się bowiem podpis, potwierdzający przez nią odbiór towaru. Jednak w toku zaistniałych okoliczności, a przede wszystkim dokumentów złożonych także przez stronę pozwaną wynika, że umowa pomiędzy stronami została skutecznie zawarta, a zakupione przedmioty zostały doręczone I. W.. Dodatkowo nie sposób nie zauważyć, że aby pomiędzy stronami zawiązał się stosunek zobowiązaniowy, I. W. udostępniła wierzycielowi pierwotnemu swoje dane osobowe ( dane wrażliwe ), imię i nazwisko, numer X., numer i serię dowodu osobistego oraz adres zamieszkania. Dodatkowo w toku niniejszej sprawy pozwana częściowo uznała swój dług, przedstawiając dowody wpłat poczynione na rzecz wierzyciela pierwotnego z tytułu zawartej umowy. Wpłaty dokonywane były przez I. W. również po wytoczeniu powództwa.
Sąd ustalił zatem, że pierwotny wierzyciel (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. oraz I. W. w dniu 12 kwietnia 2022 r. zawarli umowę (...) ratalnej nr (...), w rozumieniu art. 583 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
Jednakże w postanowieniach umowy wyraźnie zastrzeżono, że na dzień zawarcia przedmiotowej umowy całkowita kwota do zapłaty pozwanej z tytułu poprzednio zawartej umowy (...) wyniosła 14052,28 zł. W umowie wskazano ponadto, że w konsekwencji połączenia rat wynikających z umowy nr (...) z dnia 12 kwietnia 2022 r. oraz umowy nr (...) z dnia 17 marca 2022 r. całkowita wysokość raty miesięcznej ustalona została na kwotę 352,45 zł. Do akt niniejszej sprawy strona powodowa nie dołączyła jednak druku umowy nr (...) z dnia 17 marca 2022 r. Wobec czego nie sposób stwierdzić na jakiej podstawie wierzyciel ustalił wysokość raty wskazanej w umowie oraz jaka była wysokość poprzedniego zobowiązania. Powód dochodzi w niniejszej sprawie kwoty wynikającej z obydwu umów, a dołączony do akt sprawy dokument z dnia 12 kwietnia 2022 r., wskazuje że zobowiązania te zostały połączone i stanowią całość. Mimo, że nie budzi wątpliwości Sądu fakt zawarcia umowy sprzedaży ratalnej z dnia 12 kwietnia 2022 r. pomiędzy (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M., a I. W. to jednak z całą stanowczością należy uznać, że zarówno istnienie dochodzonego w niniejszej sprawie roszczenia, a także jego wysokość nie zostały przez stronę powodową udowodnione, a ciężar w tym zakresie spoczywał na stronie powodowej, jako wywodzącej z tego faktu skutki prawne. Zgodnie z treścią art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Uwzględniając treść art. 6 kc trzeba stwierdzić, że do osoby występującej z pozwem należy udowodnienie faktów pozytywnych, które stanowią podstawę powództwa, gdyż z faktów tych wywodzi ona swoje prawo. Do przeciwnika natomiast należy wykazanie okoliczności niweczących to prawo lub uniemożliwiających jego powstanie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 1997 r. w sprawie I PKN 375/97). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 kpc), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 kpc) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 kc ) ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie I CKU 45/96).
Ponadto odnosząc się do dołączonej do akt sprawy umowy (...), w § 3 ust. 4 tego dokumentu zaznaczono, że w przypadku powstania zaległości w spłacie zobowiązania wierzyciel ma możliwość postawienia zobowiązania w stan natychmiastowej wykonalności. Z dołączonego wezwania do zapłaty nie wynika, aby wierzyciel pierwotny z tego przywileju skorzystał i postawił całą kwotę zobowiązania w stan natychmiastowej wykonalności. Brak jest również dowodu doręczenia wezwania, więc należy uznać, że umowa z dnia 12 kwietnia 2022 r., nie została wypowiedziana I. W., a zatem dalej jest aktywna. Ostatecznie należy także odnieść się do przedstawionych potwierdzeń dokonanych wpłat na poczet spłaty zadłużenia. Strona powodowa nie odniosła się do tych dokumentów, nie wskazała w jaki sposób zostały rozliczone dokonane wpłaty.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że strona powodowa nie wykazała zarówno postawienia umowy w stan natychmiastowej wykonalności jak też wysokości należności dochodzonej w niniejszej sprawie wobec pozwanej I. W.. Wobec czego powództwo podlegało oddaleniu w całości.
O zwrocie kosztów procesu przez pozwaną na rzecz powoda, Sąd orzekł stosownie do art. 98 kpc, mając na uwadze wynik procesu. Sąd w pkt II wyroku zasądził powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na rzecz pozwanej I. W. zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 1800,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, zgodnie z dyspozycją art. 98 § 1 1 kpc, przy czym wysokość kosztów zastępstwa procesowego Sąd ustalił na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.