III CZ 31/11
-
Data orzeczenia:
-
Organ orzekający:
-
Izby:
-
Jednostka obsługująca sprawę:
-
Forma orzeczenia:
-
Typ składu:
-
Skład sędziowski:
Powołane przepisy:
Informacje o źródle orzeczenia:
- Link do źródła orzeczenia
-
Data publikacji:23-05-2013
Dodatkowe informacje:
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III CZ 31/11
POSTANOWIENIE
Dnia 3 czerwca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Jan Górowski
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania
w sprawie z wniosku H.K .
przy uczestnictwie M. O.-L. i innych, o dział spadku zakończonej prawomocnym
postanowieniem Sądu Okręgowego
z dnia 6 marca 2009 r. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 3 czerwca 2011 r.,
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 14 stycznia 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 20 października 2010 r. odrzucił
skargę o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku H. K. o dział spadku
zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 6 marca
2009 r. Uznał, że skarga nie została oparta na ustawowej przyczynie wznowienia,
2
chociaż wnioskodawczyni powołała art. 401 pkt 2 i art. 403 § 2 k.p.c. Dnia 1 grudnia
2010 r. wnioskodawczyni wniosła (osobiście) do Sądu Najwyższego zażalenie na
postanowienie z dnia 20 października 2010 r. Podkreśliła w nim, że uzasadnienie
zażalenia prześle odrębnym pismem z uwagi na brak możliwości konsultacji z
pełnomocnikiem. Zażalenie pełnomocnika wnioskodawczyni zostało wniesione dnia
14 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r.
odrzucił to zażalenie. Stwierdził bowiem, ze zostało ono wniesione po upływie
tygodniowego terminu. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi
wnioskodawczyni dnia 25 listopada 2010 r., zatem powinno być wniesione do dnia
2 grudnia 2010 r.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia 2011 r.
pełnomocnik pozwanego podkreślił, że odpis postanowienia został mu doręczony
dnia 10 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Dnia 25 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy doręczył odpis
postanowienia wnioskodawczyni (a nie jej pełnomocnikowi, jak twierdzi Sąd
Okręgowy). Termin do wniesienia zażalenia upłynął więc dnia 2 grudnia 2010 r.
(a nie dnia 2 listopada 2010 r., jak twierdzi Sąd Okręgowy). Tymczasem
pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł zażalenie dopiero dnia 14 grudnia 2011 r.,
twierdząc, że odpis postanowienia został mu doręczony dnia 10 grudnia 2010 r.
Z akt sprawy wynika jednak, że Sąd Okręgowy doręczył mu odpis postanowienia
dnia 6 grudnia 2010 r. Zażalenie zostało zatem wniesione po upływie terminu
tygodniowego (art. 394 § 2 k.p.c.).
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941
§ 2 i 3
w związku z art. 39814
k.p.c.).
3
POSTANOWIENIE
Dnia 3 czerwca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Jan Górowski
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania
w sprawie z wniosku H.K .
przy uczestnictwie M. O.-L. i innych, o dział spadku zakończonej prawomocnym
postanowieniem Sądu Okręgowego
z dnia 6 marca 2009 r. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 3 czerwca 2011 r.,
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 14 stycznia 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 20 października 2010 r. odrzucił
skargę o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku H. K. o dział spadku
zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 6 marca
2009 r. Uznał, że skarga nie została oparta na ustawowej przyczynie wznowienia,
2
chociaż wnioskodawczyni powołała art. 401 pkt 2 i art. 403 § 2 k.p.c. Dnia 1 grudnia
2010 r. wnioskodawczyni wniosła (osobiście) do Sądu Najwyższego zażalenie na
postanowienie z dnia 20 października 2010 r. Podkreśliła w nim, że uzasadnienie
zażalenia prześle odrębnym pismem z uwagi na brak możliwości konsultacji z
pełnomocnikiem. Zażalenie pełnomocnika wnioskodawczyni zostało wniesione dnia
14 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r.
odrzucił to zażalenie. Stwierdził bowiem, ze zostało ono wniesione po upływie
tygodniowego terminu. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi
wnioskodawczyni dnia 25 listopada 2010 r., zatem powinno być wniesione do dnia
2 grudnia 2010 r.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia 2011 r.
pełnomocnik pozwanego podkreślił, że odpis postanowienia został mu doręczony
dnia 10 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Dnia 25 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy doręczył odpis
postanowienia wnioskodawczyni (a nie jej pełnomocnikowi, jak twierdzi Sąd
Okręgowy). Termin do wniesienia zażalenia upłynął więc dnia 2 grudnia 2010 r.
(a nie dnia 2 listopada 2010 r., jak twierdzi Sąd Okręgowy). Tymczasem
pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł zażalenie dopiero dnia 14 grudnia 2011 r.,
twierdząc, że odpis postanowienia został mu doręczony dnia 10 grudnia 2010 r.
Z akt sprawy wynika jednak, że Sąd Okręgowy doręczył mu odpis postanowienia
dnia 6 grudnia 2010 r. Zażalenie zostało zatem wniesione po upływie terminu
tygodniowego (art. 394 § 2 k.p.c.).
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941
§ 2 i 3
w związku z art. 39814
k.p.c.).
3