Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II K 1200/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

18 lutego 2021 r.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:

Przewodnicząca: Sędzia Anna Skibińska

Protokolant: Katarzyna Jagiełło

po rozpoznaniu 2 lutego 2021 r., 18 lutego 2021 r.

s p r a w y : M. B. (1)

syna W. i A. zd, B.

ur. (...) w J.

oskarżonego o to, że:

1.  w okresie od nieustalonego dnia m-ca września 2020 r. do 23 października 2020 roku w J. woj. (...) działając czynem ciągłym z góry powziętym zamiarem wielokrotnie naruszał mir domowy A. B. i W. B. w ten sposób, że wbrew ich woli wdzierał się go mieszkania i nie opuszczał go pomimo żądania uprawnionej oraz wypowiadał do A. B. groźby karalne pozbawienia życia kierując wulgarne zwroty które pokrzywdzona odbierała jako groźbę pozbawienia życia , wzbudzające w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, czym działał na szkodę A. B. i W. B. przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 08.12.2014r, sygn. 1391/14 za czyn z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, zarządzonym do wykonania postanowienia z dnia 11.05.2015 r. sygn. Ko 601/15, objętym prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze 24.04.2016 r., sygn. 102/16, którym wymierzono mu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, która odbył w okresie od 16.09.2014 r. do 21.11.2014 r., od 18.03.2015r. do 29.03.2015 r., od 18.11.2015 r. do 07.12.2017 r. i przed upływem 5 lat od odbycia kary,

tj. o czyn z art. 193 k.k. i art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

2.  w okresie od nieustalonego dnia m-ca września 2020 r. do 23 października 2020 roku w J. woj. (...) działając czynem ciągłym z góry powziętym zamiarem groził swojej małoletniej siostrze w wieku 10 lat M. B. (2) pozbawieniem życia , wyrzuceniem przez okno , pozbawienia życia psa a groźby wzbudzały w zagrożonej uzasadnioną obawę ,że zostaną spełnione czym działał na szkodę małoletniej M. B. (2) rep. przez ojca W. B., przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 08.12.2014r, sygn. 1391/14 za czyn z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, zarządzonym do wykonania postanowienia z dnia 11.05.2015 r. sygn. Ko 601/15, objętym prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze 24.04.2016 r., sygn. 102/16, którym wymierzono mu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, która odbył w okresie od 16.09.2014 r. do 21.11.2014 r., od 18.03.2015r. do 29.03.2015 r., od 18.11.2015 r. do 07.12.2017 r. i przed upływem 5 lat od odbycia kary,

tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

3.  w dniu 20 października 2020 roku w J. woj. (...) przy ulicy (...) na terenie drogerii (...) zabrał w celu przywłaszczenia :maszynkę G. (...) ,wodę toaletową K. E. o poj.100 ml, pilnik elektryczny S. V. S. o łącznej wartości 545,97 zł, na szkodę (...) S.A z.o.o. przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 08.12.2014r, sygn. 1391/14 za czyn z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, zarządzonym do wykonania postanowienia z dnia 11.05.2015 r. sygn. Ko 601/15, objętym prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze 24.04.2016 r., sygn. 102/16, którym wymierzono mu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, która odbył w okresie od 16.09.2014 r. do 21.11.2014 r., od 18.03.2015r. do 29.03.2015 r., od 18.11.2015 r. do 07.12.2017 r. i przed upływem 5 lat od odbycia kary,

tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

4.  w dniu 20 października 2020 roku w J. woj. (...) przy ulicy (...) na terenie drogerii (...) zabrał w celu przywłaszczenia pilnik elektryczny S. V. S. 3 sztuki, wodę toaletową C. E. o poj.100 ml o łącznej wartości 699,96 zł na szkodę (...) S.A z.o.o. przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 08.12.2014r, sygn. 1391/14 za czyn z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, zarządzonym do wykonania postanowienia z dnia 11.05.2015 r. sygn. Ko 601/15, objętym prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze 24.04.2016 r., sygn. 102/16, którym wymierzono mu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, która odbył w okresie od 16.09.2014 r. do 21.11.2014 r., od 18.03.2015r. do 29.03.2015 r., od 18.11.2015 r. do 07.12.2017 r. i przed upływem 5 lat od odbycia kary,

tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

I.  uznaje oskarżonego M. B. (1) za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, opisanych w punktach 1 i 2 części wstępnej wyroku, stanowiących występki z art. 193 k.k. i art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., przy przyjęciu, że zostały popełnione w warunkach z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności,

II.  na podstawie art. 41 a § 1 i 4 k.k. orzeka wobec oskarżonego M. B. (1) środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymi A. B., W. B. oraz M. B. (2) oraz zbliżania się do A. B., W. B. oraz M. B. (2) na odległość poniżej 200 (dwustu) metrów na okres 5 (pięciu) lat;

III.  uznaje oskarżonego M. B. (1) za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, opisanych w punktach 3 i 4 części wstępnej wyroku, stanowiących występki z art. 278 § 1 k.k., przy przyjęciu, że zostały popełnione w warunkach z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierza mu karę roku pozbawienia wolności,

IV.  na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 91 § 2 k.k. łączy orzeczone wobec oskarżonego M. B. (1) kary i wymierza mu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

V.  na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu M. B. (1) okres zatrzymania od 23 października 2020 godz. 13.00 do 18 lutego 2021,

VI.  na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego M. B. (1) środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia wyrządzonych szkód w całości poprzez zapłatę na rzecz (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. kwoty 1.245,93 zł (jednego tysiąca dwustu czterdziestu pięciu złotych dziewięćdziesięciu trzech groszy),

VII.  na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w całości,

na podstawie art.29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. K. kwotę 841,32 zł (ośmiuset czterdziestu jeden złotych trzydziestu dwóch groszy) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1200/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3 – 8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano).

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione.

Dowód

Numer karty

1

M. B. (1)

art. 193 kk i art. 190 § 1 kk w związku z art. 12 § 1 kk w związku z art. 64 § 1 kk

art. 190 § 1 kk w związku z art. 12 § 1 kk w związku z art. 64 § 1 kk

art. 278 § 1 kk w związku z art. 64 § 1 kk

art. 278 § 1 kk w związku z art. 64 § 1 kk

od nieustalonego dnia września 2020 do 23 października 2020 w J. woj. (...) działając czynem ciągłym ze z góry powziętym zamiarem wielokrotnie naruszał mir domowy A. B. i W. B. w ten sposób, że wbrew ich woli wdzierał się do mieszkania i nie opuszczał go pomimo żądania uprawnionej, wypowiadał do A. B. groźby karalne pozbawienia życia kierując wulgarne zwroty które odbierała ona jako groźbę pozbawienia życia, wzbudzające w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, czym działał na szkodę A. B. i W. B.;

od nieustalonego dnia września 2020 do 23 października 2020 w J. działając czynem ciągłym ze z góry powziętym zamiarem groził swojej małoletniej dziesięcioletniej siostrze M. B. (2) pozbawieniem życia, wyrzuceniem przez okno, pozbawienia życia psa a groźby wzbudzały w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione czym działał na szkodę małoletniej M. B. (2);

Działanie w warunkach uprzedniej karalności będąc uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 08.12.2014r, sygn. 1391/14 za czyn z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, zarządzonym do wykonania postanowienia z dnia 11.05.2015 r. sygn. Ko 601/15, objętym prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze 24.04.2016 r., sygn. 102/16, którym wymierzono mu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, która odbył w okresie od 16.09.2014 r. do 21.11.2014 r., od 18.03.2015r. do 29.03.2015 r., od 18.11.2015 r. do 07.12.2017 r. i przed upływem 5 lat od odbycia kary

20 października 2020 w J. przy ulicy (...) na terenie drogerii (...) zabrał w celu przywłaszczenia maszynkę G. (...) ,wodę toaletową K. E. o poj.100 ml, pilnik elektryczny S. V. S. o łącznej wartości 545,97 zł, na szkodę (...) S.A z.o.o. z siedzibą w Ł.

20 października 2020 roku w J. przy ulicy (...) na terenie drogerii (...) zabrał w celu przywłaszczenia pilnik elektryczny S. V. S. 3 sztuki, wodę toaletową C. E. o poj.100 ml o łącznej wartości 699,96 zł na szkodę (...) S.A z.o.o. z siedzibą w Ł.

Wyjaśnienia oskarżonego – k. 53-54, 59, 62-63, 69, 103,191.

zeznania świadka A. R. (...) – k. 5-6, 118-119, 191-192, zeznania świadka M. S. – k. 19-20, 192-193, zeznania świadka W. B. – k. 28-29, 192, zeznania świadka M. B. (2) – k. 104, 108,

Dokumentacja Niebieskiej Karty – k. 32-40,

Protokół odtworzenia nagrani a- k. 41-43,

Dane o karalności – k. 48-49, odpisy orzeczeń – k. 157-159,

Wymienione w kolumnie po lewej

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano).

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione.

Dowód

Numer karty

1

M. B. (1)

art. 278 § 1 kk w związku z art. 64 § 1 kk

Działanie w warunkach z art. 64 § 1 k.k. przy popełnianiu czynów z art. 64 § 1 k.k.

Dane o karalności – k. 48-49, odpisy orzeczeń – k. 157-159,

Wskazane w kolumnie po lewej

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

L.p. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

     

Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim przyznawał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów

Korespondują z ocenionymi jako w pełni wiarygodne zeznaniami świadków i treścią protokołu odtworzenia nagrania.

Zeznania wszystkich świadków

Zeznaniom przesłuchanych w sprawie świadków Sąd dał wiarę w całości. Świadkowie wyczerpująco, ale adekwatnie do zakresu dokonywanych przez siebie spostrzeżeń i umiejętności opisywania spostrzeżeń, opisali zdarzenia, objęte zarzutem w niniejszej sprawie. Analiza zeznań świadków nie pozwala na przyjęcie, iż są to twierdzenia nieprawdziwe, albowiem gdyby świadkowie mieli na celu złożenie zeznań nieprawdziwych, lecz bezpodstawnie obciążających oskarżonych, zaprezentowane przez nich wersje byłyby bardziej spójne, zbieżne. Natomiast w relacjach świadków pojawiają się pewne niedopowiedzenia i niespójności, wynikające z różnego sposobu dokonywania spostrzeżeń, jak również emocji z jakimi świadkowie spokrewnieni ze stronami podchodzą do opisywanych zdarzeń i samego postępowania. Relacje te nie sprawiają wrażenia dokładnie przemyślanych i szczegółowo dopracowanych, co wskazuje na autentyczność opisywanych przeżyć. Rozbieżności w zeznaniach świadków nie podważają wiarygodności ich zeznań w zakresie zarzutów stawianych oskarżonemu, przeciwnie potwierdzają ich autentyczność, spontaniczność, szczerość. Zeznania świadków obciążających oskarżonego nie zostały w żaden sposób skutecznie zakwestionowane. Rozbieżności w zeznaniach świadków wynikają z odmiennych możliwości dokonywania obserwacji i spostrzeżeń w zakresie zachowań oskarżonego objętych zarzutem, jak również z różnego nastawienia świadków w stosunku do stron tego postępowania.

Dokumenty

Treść dokumentów zawartych w aktach sprawy nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości, gdyż zostały one sporządzone w prawidłowy sposób, przez osoby posiadające ku temu stosowne uprawnienia, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana. Opinie biegłych Sąd ocenił jako jasne, pełne i wolne od sprzeczności. Ich treść nie została zakwestionowana. Należy mieć na względzie, że kopia opinii biegłych psychiatrów różni się od jej oryginału w zakresie oceny dotyczącej art. 31 § 3 k.k. i Sąd, kierował się treścią oryginału, opatrzonego podpisami biegłych.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz
niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

L.p. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

     

Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów

Sprzeczne w z ocenionymi jako wiarygodne zeznaniami świadków

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

X

3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej.

Sprawstwo oskarżonego nie budzi wątpliwości. Oskarżony dopuścił się zarzucanych mu w pkt. 1 i 2 części wstępnej wyroku czynów. Działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim, Działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim albowiem chcąc naruszać mir domowy pokrzywdzonych i grozić pozbawieniem życia zamiary te realizował i zrealizował. Czynami tym wyczerpał znamiona z art. 193 k.k. i art. 190 § 1 k.k. w zw. z z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i z art. 190 § 1 k.k. w zw. z z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. a zostały one popełnione w warunkach z art. 91 § 1 k.k.

X

3.2.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej.

Sprawstwo oskarżonego nie budzi wątpliwości. Oskarżony dopuścił się zarzucanych mu w pkt. 3 i 4 części wstępnej wyroku czynów. Działał przy tym umyślnie w zamiarze bezpośrednim, albowiem chcąc dokonać kradzieży w sposób opisany w części wstępnej wyroku zamiar realizował i zrealizował. Czynami wypełnił znamiona przestępstw z art. 278 § 1 k.k. a zostały one popełnione w warunkach z art. 91 § 1 k.k. Sąd przyjął, że czyny te nie zostały popełnione w warunkach z art. 64 § 1 k.k. Wskazane w zarzutach czynów opisanych w pkt. 3 i 4 części wstępnej wyroku uprzednie skazania nie tworzyły stanu uprzedniej karalności o jakiej mowa w art. 64 § 1 k.k. Sąd rozważał, czy nie ma możliwości przyjęcia wskazanej przez oskarżyciela kwalifikacji prawnej opierając się na innych karach, jakie przez skazanego zostały wykonane, jednak uznał, że nie ma takiej możliwości. Sąd dostrzegł, że wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z 6 listopada 2015 w sprawie II K 763/15 wobec skazanego orzeczono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, która następnie została objęta wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z 27 kwietnia 2016 w sprawie II K 102/16 i w oparciu o ten wyrok została wykonana. Sąd stoi jednak na stanowisku, że z uwagi na treść art. 89 § 1 b k.k. za czyn z art. 278 § 1 k.k. oskarżony odbył w istocie karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, a tym samym brak podstaw do zastosowania art. 64 § 1 k.k. w zakresie popełnienia czynów z art. 278 § 1 k.k.

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności.

M. B. (1)

I, III

I, III

Dokonując wyboru kary Sąd kierował się dyrektywami wskazanymi w art. 53 k.k. i art. 54 § 1 k.k. Za okoliczność łagodzącą Sąd przyjął przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów. Za okoliczność obciążającą Sąd przyjął uprzednią karalność oskarżonego. Za orzeczonym za drugi z czynów wymiarem kary przemawia ponadto działanie w stosunku małoletniej, dla która z uwagi na jej wiek doświadczenie życiowe związane z zachowaniem oskarżonego jest przeżyciem oczywiście bardziej traumatycznym niż dla dorosłego pokrzywdzonego, a może mieć wpływ na bieżące, codziennie funkcjonowanie pokrzywdzonego dziecka i prawidłowy rozwój intelektualny, emocjonalny i społeczny. Poprzednio wymierzane kary nie powstrzymywały oskarżonego od popełniania kolejnych dolegliwych dla innych osób przestępstw. Sąd uznał, że zasadnym jest orzeczenie wobec oskarżonego kar: 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn pierwszy i drugi oraz roku pozbawienia wolności za czyny trzeci i czwarty. W ocenie Sądu wymierzone oskarżonemu kary uświadomią mu naganność tego typu postępowania oraz winny zapobiec popełnianiu przestępstw w przyszłości, jak również spełnią swe cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Deklarowana przez oskarżonego skrucha w stosunku do pokrzywdzonych nie jest w ocenie Sądu autentyczna, jest wyrażana doraźnie na potrzeby uzyskania jak najkorzystniejszego rozstrzygnięcia Sądu, jak również uchylenia stosowania tymczasowego aresztowania. Za takim przyjęciem przemawia zachowanie samego oskarżonego na Sali rozpraw, kiedy to jego zachowanie odpowiadające deklarowaniu skruchy trwało nie dłużej niż kilkanaście minut, do czasu nieodpowiadającej jego oczekiwaniom wypowiedzi jego matki. Wówczas to oskarżony zmienił swą postawę, atakując matkę werbalnie, co skutkowało wydaleniem z Sali rozpraw. Wypowiedzi oskarżonego w dalszym toku rozprawy równie ż przeczą deklarowanej skrusze, albowiem oskarżony przedstawia siebie jako ofiarę prowokacji ze strony pokrzywdzonych. Deklaracjom oskarżonego co do woli prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie przeczy również posiadany na twarzy tatuaż, typowy dla osób identyfikujących się ze środowiskiem osób osadzonych.

IV

IV

Art. 85 k.k. stanowi, że jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną (§ 1). Mając na uwadze, że czyny oskarżonego, za które orzeczono kary jednostkowe są odmienne rodzajowo Sąd wymierzył mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności.

II

II

Art. 41 a § 1 k.k. stanowi, że sąd może orzec zakaz przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, kontaktowania się z określonymi osobami, zbliżania się do określonych osób lub opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu, jak również nakaz okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, w razie skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego lub inne przestępstwo przeciwko wolności oraz w razie skazania za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy, w tym zwłaszcza przemocy wobec osoby najbliższej. Zakaz lub nakaz może być połączony z obowiązkiem zgłaszania się do Policji lub innego wyznaczonego organu w określonych odstępach czasu, a zakaz zbliżania się do określonych osób - również kontrolowany w systemie dozoru elektronicznego. Art. 41 a § 4 k.k. stanowi, że orzekając zakaz zbliżania się do określonych osób, sąd wskazuje odległość od osób chronionych, którą skazany obowiązany jest zachować.

Mając na uwadze długotrwały i dolegliwy dla pokrzywdzonych sposób działania sprawcy Sąd orzekł środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymi oraz zbliżania się do nich na odległość mniejszą niż 200 metrów na okres 5 lat. Czas stosowania tego środka nie może być postrzegany jako nadmierna dolegliwość dla oskarżonego, albowiem nie ma żadnej konieczności, by kontaktował się on z pokrzywdzonymi, a tak orzeczony środek stanowi dla pokrzywdzonych pewną gwarancję bezpieczeństwa.

VI

VI

Art. 46 § 1 k.k. stanowi, że w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty nie stosuje się. Z uwagi na powołany przepis Sąd orzekł o obowiązku naprawienia wyrządzonych szkód.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności.

M. B. (1)

V

V

Art. 63 § 1 i 5 k.k. stanowi, że na poczet orzeczonej kary zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, zaokrąglając w górę do pełnego dnia, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, dwóm dniom kary ograniczenia wolności lub dwóm dziennym stawkom grzywny. Za dzień przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności. Stosownie do powołanych przepisów Sąd zaliczył na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego w niniejszej sprawie.

6. innE zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę.

Oskarżony jest zdolny do zawinienia. Osiągnął on odpowiedni wiek i stopień rozwoju intelektualnego, a więc miał możliwość rozpoznania bezprawności popełnionego czynu. Nie był niepoczytalny, jak również nie pozostawał w usprawiedliwionym błędzie co do bezprawności czynu lub okoliczności ją wyłączającej. Działał w normalnej sytuacji motywacyjnej, nie pozostawał w stanie wyższej konieczności, nie działał w warunkach obrony koniecznej.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności.

VII

Art. 624 § 1 k.p.k. stanowi, że Sąd może zwolnić oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności. Z uwagi na możliwości zarobkowe oskarżonego i jego sytuację życiową Sąd uznał za zasadne zwolnienie go od kosztów sądowych w całości. Art. 29 ustawy Prawo o adwokaturze stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ponoszenia kosztów, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem sposobu ustalania tych kosztów, wydatków stanowiących podstawę ich ustalania oraz maksymalnej wysokości opłat za udzieloną pomoc. Stosownie do tych przepisów Sąd zasądził na rzecz obrońcy z urzędu należność tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

6.  Podpis

Z:

1.  odnotować w rep.,

2.  odpis wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem doręczyć obrońcy oskarżonego i Prokuraturze Rejonowej w Jeleniej Górze z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia apelacji,

3.  kal. 14 dni.