Wynik wyszukiwania134 orzeczeń

Sygn. akt II KO 2/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN Ewa Strużyna Sędziowie: SN Józef Szewczyk SN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) w sprawie zażalenia M. M. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w P. o umorzeniu śledztwa, po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 2 lutego 2012 r., wniosku Sądu Rejonowego w P. z dnia 28 grudnia 2011 r., o przekazanie sprawy o sygn. akt /.../innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę zażalenia M. M. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w P. o umorzeniu śledztwa do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C. U Z A S A D N I E N I E 2 Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia 28 grudnia 2011 r., wystąpił o przekazanie

Sygn. akt II KZ 66/11 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN Ewa Strużyna po rozpoznaniu sprawy K. K. skazanego za popełnienie przestępstwa określonego w art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. z powodu zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 6 grudnia 2011 r. o odmowie przywrócenia terminu zawitego do złożenia - w trybie określonym w art. 524 § 1 k.p.k. - wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26 października 2011 r. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i przywrócić skazanemu K. K. termin do złożenia – w trybie określonym w art. 524 § 1 k.p.k. –wniosku o sporządzenie i

Sygn. akt II KZ 2/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: SSN Ewa Strużyna po rozpoznaniu sprawy R. B. skazanego za popełnienie przestępstw określonych w art. 148 § 2 pkt 4 k.k. i in. z powodu zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 9 grudnia 2011 r. (sygn. Akt […]) w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku skazanego o doręczenie – w trybie określonym w art. 524 § 1 k.p.k. - odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 listopada 2011 r. z uzasadnieniem p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. U Z A S A D N I E N I E Sąd Apelacyjny, na rozprawie w dniu 21 listopada 2011 r. – po rozpoznaniu m.in sprawy R. B., z powodu

POSTANOWIENIE Z DNIA 2 LUTEGO 2012 R. II KO 71/11 Ujawnienie przez lustrowanego swojej współpracy z organami bezpie- czeństwa państwa nie powoduje automatycznie tego, że wcześniejsze za- chowanie lustrowanego, podejmowane w okresie poprzedzającym takie ujawnienie, traci tylko z tego powodu przymiot tajnej współpracy. Przewodniczący: sędzia SN E. Strużyna. Sędziowie SN: J. Szewczyk, W. Wróbel (sprawozdawca). Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 lutego 2012 r., wniosku obrońcy zlustrowanego Tadeusza Ś. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Sądu Apelacyjne- go w W. z dnia 7 września 2004 r. postanowił o d d a l i ć wniosek obrońcy zlustrowanego Tadeusza Ś. o wzno- wienie postępowania (...). U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia 7 wrześni

WYROK Z DNIA 2 LUTEGO 2012 R. II KO 80/11 Oceny „potrzeby” wznowienia postępowania w związku z rozstrzygnięciem organu międzynarodowego (art. 540 § 3 k.p.k.) dokonywać należy zawsze w realiach konkretnej sprawy i wykluczone jest automatyczne stosowanie tego przepisu w każdej sprawie, w której organ międzynarodowy rozstrzygnie o naruszeniu przez Polskę przepisów prawa międzynarodowego. „Potrzeba” ta może zachodzić wówczas, gdy przedmiot rozstrzygnięcia tego organu dotyczy głównego nurtu procesu. Przewodniczący: sędzia SN E. Strużyna. Sędziowie SN: J. Szewczyk (sprawozdawca), W. Wróbel. Sąd Najwyższy w sprawie Jacka M., w przedmiocie stwierdzenia zgodności z prawdą oświadczenia lustracyjnego, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 lutego 2012 r., w trybie art. 544 § 2 i 3 k.p.

WYROK Z DNIA 2 LUTEGO 2012 R. II KK 5/12 Wyjątek określony w art. 443 zd. 1 in fine k.p.k. nie ma zastosowania w przypadku, gdy sąd odwoławczy ponownie rozpoznaje sprawę, na skutek uwzględnienia przez Sąd Najwyższy kasacji wniesionej na korzyść skazanego w warunkach określonych w art. 343 lub art. 387 k.p.k. albo art. 156 k.k.s. i uchylenia wyroku sądu drugiej instancji. Przewodniczący: sędzia SN E. Strużyna. Sędziowie SN: J. Szewczyk, W. Wróbel (sprawozdawca). Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r., na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) sprawy Kamila K., skazanego z art. 197 § 1 k.k., z powodu kasacji wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Okręgowego w P. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 września 2011 r., utrzymującego w częśc

POSTANOWIENIE Z DNIA 11 STYCZNIA 2012 R. II KK 328/11 Termin jednego roku, określony w art. 152 k.k.w., liczy się od dnia wydania pierwszego postanowienia o odroczeniu wykonania kary i obejmuje okresy odroczenia, a gdy wniosek o kolejne odroczenie został złożony przed zakończeniem wcześniej udzielonego okresu odroczenia, również okres pomiędzy dniem zakończenia wcześniej udzielonego odroczenia a dniem kolejnego postanowienia o odroczeniu. Przewodniczący: sędzia SN J. Sobczak. Sędziowie SN: J. Grubba (sprawozdawca), E. Strużyna. Sąd Najwyższy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. sprawy skazanego Bartłomieja S., z powodu kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 czerwca 2011 r., utrz

POSTANOWIENIE Z DNIA 15 GRUDNIA 2011 R. II KK 181/11 Jeżeli sąd, rozpoznając sprawę w postępowaniu uproszczonym, postanowi po rozpoczęciu rozprawy, a przed otwarciem przewodu sądowego, o jej odroczeniu, czy to z przyczyn określonych w art. 480 k.p.k., czy też z innych powodów, w tym nawet, gdy nastąpi to więcej niż jeden raz, to przystępując następnie ponownie do rozpoczęcia rozprawy w kolejnym jej terminie, prowadzi postępowanie nadal w trybie uproszczonym, bez względu na okres, jaki minął od wydania orzeczenia o odroczeniu rozprawy. Przewodniczący SN: T. Grzegorczyk (sprawozdawca). Sędziowie SN: J. Matras, E. Strużyna. Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Engelking. Sąd Najwyższy w sprawie Dawida Z., skazanego z art. 244 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 15 g

Sygn. akt II KK 183/11 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący) SSN Jarosław Matras (sprawozdawca) SSN Ewa Strużyna Protokolant Ewa Oziębła przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga, w sprawie H. G. co do której umorzono postępowanie o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 297 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011 r., kasacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 10 marca 2011 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego z dnia 26 lipca 2010 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonej H. G. przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. 2 UZASADNIENIE H. G. została oskarżona o to, że: okresie od dnia 21 paźdz

WYROK Z DNIA 15 GRUDNIA 2011 R. II KK 184/11 Treść art. 244 k.k., zawierającego komplet znamion określonego w tym przepisie czynu, m.in. polegającego na niezastosowaniu się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów, nie wymaga wskazania w opisie czynu, zarzucanego sprawcy, miejsca na które rozciąga się zakaz. Przewodniczący: sędzia SN T. Grzegorczyk. Sędziowie SN: J. Matras, E. Strużyna (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Engelking. Sąd Najwyższy w sprawie Piotra G., oskarżonego o popełnienie przestępstw określonych z art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011 r., kasacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 4 lutego 2011 r., zmieniającego wy

POSTANOWIENIE Z DNIA 4 SIERPNIA 2011 R. II KK 42/11 Wymóg podwójnej przestępności czynu, między innymi warunkujący wydanie osoby ściganej między Rzecząpospolitą Polską i Republiką Biało- rusi w celu ścigania karnego, jak i wykonania kary, został ujęty tylko w po- staci rzeczywistej (art. 66 ust. 2 i 3 umowy z dnia 26 października 1994 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Białorusi o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych, pracowniczych i karnych, Dz. U. z 1995 r. Nr 128, poz. 619). Czyn, który zarzucono osobie ściganej w państwie wzywającym albo czyn, za który została tam skazana, musi więc stanowić przestępstwo w rozumieniu prawa państwa wezwane- go. Oznacza to, że musi także być skierowany przeciwko dobrom praw- nym, chronionym przez prawo karne teg

POSTANOWIENIE Z DNIA 28 LIPCA 2011 R. III KK 54/11 Pozostawienie bez rozpoznania apelacji osoby korzystającej z praw strony w postępowaniu prowadzonym z oskarżenia publicznego, pomimo braku uprawnień określonych w art. 52 § 1 k.p.k. w zw. z art. 49 § 1 k.p.k. nie czyni nieistniejącym ani prawnie bezskutecznym wcześniejszego posta- nowienia sądu uchylającego, w wyniku jej zażalenia, postanowienie proku- ratora o umorzeniu postępowania przygotowawczego, jak i odzyskania przez prokuratora – na podstawie postanowienia dotkniętego uchybieniem procesowym – prawa do wniesienia oskarżenia. Nie wyklucza to jednak prawa do podnoszenia przez inną stronę, zarówno w postępowaniu apela- cyjnym jak i kasacyjnym, na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k., zarzutu obrazy prawa procesowego zaistniałej przy wydaniu

WYROK Z DNIA 14 LIPCA 2011 R. III KK 77/11 1. Znamię narażenia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, o którym mowa w art. 160 § 1 k.k., może zostać zrealizowane w jeden z trzech sposobów: przez sprowadzenie zagrożenia, jego znaczące zwiększenie, a także – w przy- padku gwaranta nienastąpienia skutku przy przestępstwach z zaniechania – przez niespowodowanie jego ustąpienia albo zmniejszenia. 2. Sprzeczne z obowiązkiem prawnym zachowanie (działanie, zanie- chanie) gwaranta nienastąpienia skutku (lekarza), jeżeli nie ma wpływu na stan zagrożenia dla życia czy zdrowia określonej osoby, nie jest przyczy- nowe dla utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, o którym mo- wa w art. 160 § 1 k.k. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy

POSTANOWIENIE Z DNIA 23 MARCA 2011 R. I KZP 29/10 Objęcie wyrokiem łącznym kary powyżej 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania – orzeczonej przy zastosowaniu art. 343 § 2 pkt 2 k.p.k. – nie zmienia reguł warunkowego zawieszania wy- konania kary łącznej określonych w art. 89 k.k., które może nastąpić jedy- nie wówczas, jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 69 k.k. Przewodniczący: sędzia SN S. Zabłocki. Sędziowie SN: J. Grubba (sprawozdawca), E. Strużyna. Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Herzog. Sąd Najwyższy w sprawie Moniki K., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 marca 2011 r., przedstawionego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w T. postanowieniem z dnia 26 li- stopada 2010 r., zagadnienia prawnego wymagającego zasa

UCHWAŁA SKŁADU SIEDMIU SĘDZIÓW Z DNIA 23 MARCA 2011 R. I KZP 32/10 Dowodami uzyskanymi w wyniku kontroli operacyjnej, zarządzonej postanowieniem sądu, wydanym na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 104, poz. 708 ze zm.), które pozwalają na wszczęcie postępowania karne- go lub mają znaczenie dla toczącego się postępowania karnego (art. 17 ust. 15 tej ustawy), są jedynie dowody dotyczące przestępstw, określonych w jej art. 17 ust. 1, które zostały wskazane w postanowieniu o zastosowa- niu kontroli operacyjnej lub w postanowieniu o udzieleniu tzw. zgody na- stępczej, w tym wydanej także w toku kontroli operacyjnej (art. 17 ust. 3 ustawy), a popełnionych przez osobę, której dotyczyła zgoda pierwotna i osobę, co do której w

UCHWAŁA SKŁADU SIEDMIU SĘDZIÓW Z DNIA 23 MARCA 2011 R. I KZP 28/10 Artykuł 454 § 2 k.p.k. zakazuje sądowi odwoławczemu orzeczenia su- rowszej kary pozbawienia wolności jedynie wówczas, gdy zmiana ustaleń faktycznych miałaby wpływ na zaostrzenie tej kary. Przewodniczący: sędzia SN S. Zabłocki. Sędziowie SN: J. Grubba, T. Grzegorczyk, P. Hofmański (spra- wozdawca), W. Płóciennik, Z. Puszkarski, E. Strużyna. Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Herzog. Sąd Najwyższy w sprawie Jerzego B. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 marca 2011 r., przedstawionego na podstawie art. 59 ustawy z dnia 23 listopada 2011 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.), do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sę- dziów Sądu Najwyższego, postanowieniem Sądu Najwyższego w skład

POSTANOWIENIE SKŁADU SIEDMIU SĘDZIÓW Z DNIA 23 MARCA 2011 R. I KZP 1/11 Wysokość kosztów procesu zasądzanych w sprawie karnej od Skar- bu Państwa lub przeciwnika procesowego na rzecz strony, której racje zo- stały w procesie uwzględnione, jest limitowana wysokością rzeczywiście poniesionych kosztów, przy czym zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Mi- nistra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czyn- ności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopła- conej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), jak i zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawneg

POSTANOWIENIE Z DNIA 2 MARCA 2011 R. II KK 244/10 Prawomocne rozstrzygnięcie o uznaniu winy oskarżonego co do prze- stępstwa zarzuconego mu w akcie oskarżenia, przy braku orzeczenia o karze (art. 442 § 1 zd. 2 k.p.k.), nie kończy postępowania w zakresie rozstrzygnięcia co do odpowiedzialności karnej oskarżonego, a zatem w postępowaniu pro- wadzonym w zakresie orzeczenia o karze nie stanowi przeszkody procesowej ne bis in idem; przeszkodę taką tworzy tylko łącznie z prawomocnym orze- czeniem co do kary. Przewodniczący: sędzia SN E. Strużyna. Sędziowie SN: J. Matras (sprawozdawca), E. Wildowicz. Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Gemra. Sąd Najwyższy w sprawie Artura M., skazanego z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 2 marca 2011 r., kasacji, wniesionej

WYROK Z DNIA 16 LUTEGO 2011 R. III KK 395/10 Użyty w art. 275 § 2 k.k. zwrot „przewozi za granicę dokument stwierdzający tożsamość innej osoby albo jej prawa majątkowe”, oznacza wywóz takiego dokumentu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przewodniczący: sędzia SN D. Świecki (sprawozdawca). Sędziowie SN: E. Matwijów, E.Strużyna. Prokurator Prokuratury Generalnej: Z. Siejbik. Sąd Najwyższy w sprawie Aliaksandra K., skazanego z art. 275 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 16 lutego 2011 r. kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść ska- zanego od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 16 marca 2010 r. u c h y l i ł zaskarżony wyrok i u n i e w i n n i ł oskarżonego od dokonania zarzucanego przestępstwa (...) U Z A S A D N I E N I E Sąd Rejonowy w

WYROK Z DNIA 8 LUTEGO 2011 R. V KK 246/10 1. Katalog orzeczeń wymienionych w art. 537 § 1 i 2 k.p.k. nie ma charakteru katalogu zamkniętego. Treść tych przepisów nie przesądza więc o dopuszczalności wydania przez Sąd Najwyższy, orzekający w po- stępowaniu kasacyjnym, orzeczenia tylko w jednej z postaci w nim przewi- dzianych. Regulacja przewidziana w art. 537 § 1 i 2 k.p.k., polegająca na wyliczeniu rodzajów orzeczeń właściwych dla postępowania kasacyjnego, nie może w szczególności wyłączać uprawnienia do wydania także orze- czenia innego rodzaju, nie naruszającego zasad tego szczególnego środka zaskarżenia, ale uwzględniającego specyfikę danej sprawy i potrzebę wy- dania rozstrzygnięcia racjonalnego. 2. Skoro w art. 455 k.p.k. ustawodawca użył zwrotu „poprawia” błęd- ną kwalifikację prawn